ஏ ழா­வது முறை­யும்

எழி­லாட்சி நடத்தி

இணை­யற்ற சாத­னை­கள்

இயற்­றப் போகும் நம்

ஏரார்ந்த முத­ல­மைச்­சர்

ஏழு­நாள் பய­ணத்தை

இனிதே முடித்து

எட்­டாத உய­ரங்­கள்

எட்­டிப் பிடித்து

ஏராள முத­லீடு

ஏற்­றுக் களித்து

‘இவ­ரன்றோ தமிழ்­நாட்­டின்

இம­ய­மெ­னப்’ பொலிந்து

இன்று திரும்­பி­னார்

இங்­கி­லாந்­தில் இருந்து!

ஈரோடு காஞ்சி

இசை­மே­வும் திரு­வா­ரூர்ப்

பல்­க­லைக் கழ­கங்­க­ளில்

பாடு கிடந்து

பாடங்­கள் படித்­துப்

பகுத்­த­றி­வுப் பட்­டங்­கள்

பல­வும் பெற்ற

பண்­பாட்­டுப் பெட்­ட­கம்

மாண்­பு­மிகு முதல்­வர் அவர்­கள்

கேம்­பி­ரிட்ஜ் பல்­க­லைக்­க­ழ­கம்

மற்­றும்

ஆக்ஸ்­போர்டு பல்­க­லைக் கழ­கத்­தின்

அறி­வாய்வு அரங்­கங்­களை

அலங்­க­ரித்து விட்டு,

‘ஆகா­யச் சூரி­யன்

அனல்­மா­றிக் குளி­ர­டைந்து

அழ­கிய புன்­ன­கையை

அணிந்த கோலத்­தில்

இறங்கி வந்­தால்

எவ்­வண்­ணம் இருக்­குமோ’

அவ்­வண்­ணம் வந்­துற்­றார்

இன்று!

முத­லீ­டு­களை ஈர்க்க

முதல்­வ­ராய்ச் சென்­ற­வர்

முத்­த­மிழ் உல­கத்­தின்

முதல்­வ­ராய்த் திரும்­பி­யி­ருக்­கி­றார்!

அர­சு­மு­றைப் பய­ணத்­தால்

ஆகா­யம் கடந்­த­வர்

ஆகா­யப் புகழை

அள்­ளிக் கொண்டு

வந்­தி­ருக்­கி­றார்!

தெற்­கா­சிய அர­சி­ய­லின்

திசை­க­ளைத் தீர்­மா­னித்த

திரா­விட இயக்­கத்­தின்

திரு­மு­க­மாய்ச் சென்ற

திரா­விட மாடல் நாய­கர்

தேசத்­தின் பார்­வை­யைத்

திருப்­பித் தன்­மீது

ஒரு­மு­க­மாய்க் குவித்து

ஒளிச்­சேர்க்கை பெற்று

உற்­சா­க­மாய் வந்­தி­ருக்­கி­றார்!

தாடி­வைத்த பெரி­யா­ரின்

தன்­மா­னக் கருத்­து­களை

மூடி­வைக்க முடி­யாது என்று

மூத­றி­ஞர் உல­கம்

முன்­வைத்த முழக்­கங்­களை

இங்­கி­லாந்­தில் கேட்டு

இத­யம் பூரித்­துப்

பொங்­கி­வ­ரும் காவி­ரி­யின்

புனல்­வேக எழுச்­சி­யு­டன்

இன்று திரும்­பி­யுள்­ளார்..

எங்­கள் மகா தலை­வர்!

கண்­மூ­டிப் பழக்­கங்­கள்

மண்­மூ­டிப் போக

முக­மூடி மனி­தர்­க­ளின்

முற்­றுகை தகர்த்து

ஆதிக்­க­பு­ரி­க­ளின்

ஆணி­வேர் அறுத்து

சமத்­து­வச் சகாப்­தத்தை

சமைத்­துக் காட்­டிய

‘பெரி­யா­ரின் பேரன்’ எனும்

பெரு­மி­தச் சிக­ரத்­தில்

ஏறி விளை­யாடி

இளங்­கன்­றாய் உரை­யாடி

எம் தலை­வர் வந்­துள்­ளார்!

‘பெரி­யா­ரின் நெறி­வா­ழும்

பேரனே வருக!

பெரு­வெற்றி பெறப்­போ­கும்

தீரனே வருக!’ என்று

அவரை

வர­வேற்று மகிழ்­கி­றது

வர­லாற்று வானம்!

ஐம்­ப­துக்­கும் மேற்­பட்ட

நாடு­க­ளைக் கொண்ட

ஐரோப்­பாக் கண்­டத்­தில்

இரண்டு நூற்­றாண்­டு­க­ளில்

ஏற்­பட்ட புரட்­சியை

இரு­பதே ஆண்­டு­க­ளில்..

இரத்­தம் சிந்­தாத

யுத்­தம் நடத்தி

இங்­கண் நிகழ்த்­தி­ய­வர்

எந்தை பெரி­யார்!

அவ­ரது திரு­வு­ரு­வப் படத்தை

உல­கப் பேர­றி­வின்

உறை­வி­டத்­தில் திறந்­து­வைத்து

ஓங்­கு­பு­கழ் மாடத்­தின்

ஒளி­வி­ளக்­காய் ஆகி­விட்­டார்

நம் உத்­த­மத் தலை­வர்!

‘வான­மும் வைய­மும்

உள்­ள­வரை

மான­மும் அறி­வும்­தான்

மனி­தற்கு அழகு’ என்று

ஞான பாடம் போதித்­த­வரை,

ஞாலமே ஏத்­தும்

ஞான பீடத்­தில் நின்று

நாவா­ரப் போற்றி

உல­கத் தமி­ழர்

உள்­ளங்­க­ளில் எல்­லாம்

நங்­கூ­ர­மாய் இறங்­கி­யி­ருக்­கி­றார்

நம்­மு­டைய முதல்­வர்!

ஈரோட்­டுப் பெரி­யார்

என்­னும் திரு­நா­மத்­தின்

இயக்­க­வி­யல் ஆற்­றலை

இங்­கி­லாந்­தில் பதித்­து­விட்டு

ஏறு நடை­யிட்டு

ஏரா­ளக் கண்­பட்டு

தாராள முத­லீட்டு

ஒப்­பந்­தம் தாம்­பெற்று

சீரா­ளர் தள­பதி

செம்­மாந்துதிரும்­பி­யுள்­ளார்!

கருத்­தி­யல் தளங்­க­ளைக்

கலக மய­மாக்கி

கட்சி மேடை­க­ளைக்

கல்வி மய­மாக்கி

ஒடுக்­கப் பட்­ட­வர்­களை

உணர்வு மய­மாக்கி

ஆண­வக்­கா­ரர்­களை

அச்ச மய­மாக்கி

கூடிக் கலைந்த

கூட்­டத்தை எல்­லாம்

கொள்கை மய­மாக்­கிய

கோள­ரி­யாம் பெரி­யாரை..

‘உலக மயம்’ ஆக்­கிய

உத்­வே­கத்­தோடு

ஒரு­வார வரம்­வாங்கி

உணர்ச்­சிப் பிர­வா­க­மாய்

வந்­தி­ருக்­கி­றார்,

கருணை மய­மா­கிக்

கட­மை­யாற்­றும்

நம் முத­ல­மைச்­சர்!

நம் திரா­விட இயக்­கம்-

சுய­ம­ரி­யா­தைச் சுட­ரில்

பூத்­தது!

சாதிப் பாறை­யைத்

தகர்த்து முளைத்­தது!

இந்தி எதிர்ப்­புத் தீயில்

முகிழ்த்­தது!

ஆரிய மாயையை

அடித்­துத் துவைத்­தது!

மட­மை­யைக் கொளுத்­திய

சாம்­ப­லில் முளைத்­தது!

மங்­கை­யர் உரி­மை­யைத்

தூக்­கிப் பிடித்­தது!

இன்­றும்

இன­மா­னம் காக்க

எரி­ம­லை­யாய் வெடிப்­பது!

வள்­ளு­வப் பறையை

ஓங்கி அடிப்­பது!

சமத்­துவ வானில்

என்­றும் பறப்­பது!

சாமான்ய மக்­க­ளின்

குர­லாய் ஒலிப்­பது!

சுருக்­க­மாய்ச்சொன்­னால்

இது

பெரி­யா­ரின் பூமி

பெரி­யா­ரின் பூமி­யென்று

சொல்­லிக் கொண்டே

இருப்­பது!

இதைத்­தான்

உல­கச் செவி­க­ளுக்கு

உரக்­கச் சொல்­லி­விட்டு

ஒப்­ப­ரிய முதல்­வ­ராய்

ஒளி­யுலா முடித்து

செப்­ப­ரிய மனி­த­ராய்த்

திரும்பி இருக்­கி­றார்..நம்

செந்­த­மிழ் முதல்­வர்!

தோட்டா தர­ணி­யின்

தூரிகை வரைந்த

உயி­ரோ­வி­யத்­தைக்

கோட்­டை­யில் வாழும் நம்

கோப்­பெ­ருஞ் சோழர்

திறந்து வைத்­து­விட்டு..

தெளி­த­மிழ் ஊற்­றாய்

தென்­பொ­தி­கைக் காற்­றாய்

பெரி­யா­ரின் மாற்­றாய்

தேன்­பு­கழ் சுமந்து

திரும்­பி­யி­ருக்­கி­றார்!

‘பெரி­யா­ரின் நெறி­வா­ழும்

பேரனே வருக!

பெரு­வெற்றி பெறப்­போ­கும்

தீரனே வருக!’ என்று

அவரை

வர­வேற்று மகிழ்­கி­றது

வர­லாற்று வானம்!