சென்னை, பிப்.2 –

சென்னை, கலை­வா­ணர் அரங்­கில், ‘நகைச்­சு­வைத் தென்­றல்’ திண்­டுக்­கல் லியோ­னி­யின் குரல், தமிழ்­நாட்­டில் ஒலிக்­கத் தொடங்கி, 50 ஆண்­டு­கள் ஆவ­தைக் கொண்­டா­டும் வகை­யில், நேற்று முன்தினம் மாலை நடை­பெற்ற விழா­வில் துணை முத­ல­மைச்­சர் உத­ய­நிதி ஸ்டாலின் பங்­கேற்று வாழ்த்­திப் பேசி­னார்.

அப்­போது அவர் “தமி­ழுக்­கும் நகைச்­சு­வைக்­கும் சிம்­மா­ச­னம் போட்டு, அமர்ந்­தி­ருக்­கும் அண்­ணன் லியோனி அவர்­க­ளின் தமிழ்ப்­பணி தொட­ரட்­டும். வர­வி­ருக்­கும் சட்­ட­மன்­றத் தேர்­த­லி­லும் கழ­கத்­தின் சாத­னை­களை மக்­க­ளி­டம் கொண்டு சேர்க்­கும் கட­மையை, அவர் சிறப்­பா­கச் செய்­யட்­டும்’’ என்று குறிப்­பிட்­டார்.

துணை முத­ல­மைச்­சர் உத­ய­நிதி ஸ்டாலின் ஆற்­றிய வாழ்த்­து­ரை­ வரு­மாறு:

50 ஆண்­டு­கால பட்­டி­மன்ற நினை­வு­க­ளைப் பெரு­மைப்­ப­டுத்­தும் வகை­யில், இந்த நிகழ்ச்­சி­யைச் சிறப்­பாக ஏற்­பாடு செய்­துள்ள அண்­ணன் லியோனி அவர்­க­ளின் மகன் சிவா அவர்­க­ளை­யும், அவ­ரின் குடும்­பத்­தி­ன­ரை­யும், ரசி­கர்­க­ளை­யும் மன­தார வாழ்த்­து­கி­றேன். அமைச்­சர் அண்­ணன் சேகர் பாபு, இங்கே வாழ்த்­திய கவி­ஞர் சகோ­த­ரர் சினே­கன், கவி­ஞர் கார்த்­திக் மற்­றும் வருகை தந்­துள்ள அனை­வ­ருக்­கும் வணக்­கம். முத­லில் அண்­ணன் லியோனி அவர்­க­ளுக்கு என்­னு­டைய நல்­வாழ்த்­து­க­ளைத் தெரி­வித்­துக் கொள்­கி­றேன்.

லியோ­னி­யின் ரசி­கன்

இன்று இந்த நிகழ்ச்­சி­யில் கலந்து கொள்­வது என்­னு­டைய கடமை என்ற உணர்­வு­டன் வந்­தி­ருக்­கி­றேன். ஏனென்­றால், இங்கே நான் ஒரு சட்­ட­மன்ற உறுப்­பி­ன­ரா­கவோ, விளை­யாட்­டுத் துறை அமைச்­ச­ரா­கவோ அல்­லது துணை முத­ல­மைச்­ச­ரா­கவோ கலந்து கொள்­ள­வில்லை; அண்­ணன் லியோ­னி­யின் ஒரு ரசி­க­னா­கவே பங்­கேற்­றுள்­ளேன்.

1996–ஆம் ஆண்டு, சரி­யாக 30 ஆண்­டு­க­ளுக்கு முன்பு, லியோனி அண்­ண­னின் பட்­டி­மன்­றப் பேச்­சு­கள் மிக­வும் புகழ்­பெற்­றி­ருந்த காலம். அப்­போது நாங்­கள் கழ­கத் தலை­வர் தந்­தை­யா­ரு­டன் வேளச்­சேரி, டாக்­டர் சீதா­பதி நக­ரில் வசித்து வந்­தோம். ஒவ்­வொரு ஆண்­டும் பொங்­கல் விழா­வின் போது, தலை­வர் அவர்­கள் அந்­தப் பகுதி குடி­யி­ருப்­போர் சங்­கத்­திற்கு ஒரு ஆலோ­ச­கர் போல இருந்து அனைத்து நிகழ்ச்­சி­க­ளை­யும் முன்­னின்று நடத்­து­வார்.

மறக்க முடி­யாது

விளை­யாட்­டுப் போட்­டி­கள், கோலப் போட்­டி­கள் எனப் பல நிகழ்ச்­சி­கள் திட்­ட­மி­டப்­பட்ட போது, 1996–இல் அங்­கி­ருந்­த­வர்­க­ளும் நானும் தலை­வ­ரி­டம் சென்று, ``திண்­டுக்­கல் லியோனி என்று ஒரு­வர், பட்­டி­மன்­றத்­தில் மிக­வும் சிறப்­பா­கப் பேசு­கி­றார், அவரை ஏன் நாம் அழைக்­கக் கூடாது?’’ என்று கேட்­டோம். தலை­வர் அவர்­க­ளும் சம்­ம­தித்து அவரை அழைத்­தார். அவர் வந்த அன்று, ஒட்­டு­மொத்த வேளச்­சேரி, சீதா­பதி நக­ரமே ஒரு மிகப்­பெ­ரிய திரு­வி­ழாக் கோலம் பூண்­டி­ருந்­தது. அந்த நிகழ்ச்­சியை என்­னால் இப்­போ­தும் மறக்க முடி­யாது.

அன்று தொடங்­கிய எங்­க­ளது நட்பு, தலை­முறை கடந்த ஒரு பந்­தம். என் தந்தை அண்­ண­னின் பேச்சை விரும்பி ரசிப்­பார். அவ­ருக்கு அண்­ணன் மூன்று முத்­தங்­கள் கொடுத்­த­தா­கக் கூறி­னார், இப்­போது நான் அந்­தப் பாசத்­தைப் பெற்­றுக்­கொண்­டேன். அவ­ருக்கு அடுத்த தலை­மு­றை­யி­ன­ரான யூடி­யூப் மற்­றும் ரீல்ஸ் வாசி­கள் வரை அண்­ணன் இன்று புகழ்­பெற்று விளங்­கு­கி­றார். இன்­னும் சொல்­லப்­போ­னால், இங்கே வந்­தி­ருக்­கும் தம்பி சுதா­கர், கோபி போன்ற இளம் கலை­ஞர்­க­ளுக்கே அவர் சவால் விடு­கி­றார். தன்­னைத் தானே காலத்­திற்­கேற்ப புதுப்­பித்­துக் கொள்­வ­தில் அண்­ணன் லியோனி ஒரு தனித்­தன்மை வாய்ந்­த­வர்.

கலை­ஞ­ரின் பவள விழா

அண்­ணன் குறிப்­பிட்­டது போல, அவர் பெற்ற மூன்று முத்­தங்­க­ளில் முதல் முத்­தம் கலை­ஞர் அவர்­க­ளின் பவள விழா­வின் போது கிடைத்­தது. அப்­போது பட்­டி­மன்­றம் பேசி முடித்த பின், கலை­ஞர் வரா­தது குறித்து என் தந்­தை­யி­டம் அண்­ணன் கேட்­டார். அதற்­குத் தலை­வர், ``அவர் அப்­போதே வந்­து­விட்­டார். அவர் உள்ளே வந்­தால் உங்­கள் பேச்­சுக்கு இடை­யூறு ஏற்­ப­டும் என்று கருதி, பக்­கத்து அறை­யில் அமர்ந்து ஆடியோ மூலம் உங்­கள் பேச்சை ரசித்­துக் கொண்­டி­ருந்­தார்’’ என்­றார். கலை­ஞர், பேரா­சி­ரி­யர் போன்­றோர் தன் பேச்சை ரசித்­ததை அறிந்து, அவர் நெகிழ்ந்து போனார்.

முன்­கள வீரர்

அன்று அந்த நிகழ்ச்­சியை என் தந்தை இளை­ஞர் அணிச் செய­லா­ள­ராக இருந்து நடத்­தி­னார். இன்று நான் அதே இளை­ஞர் அணிச் செய­லா­ள­ராக இந்த நிகழ்ச்­சி­யில் கலந்­து­கொள்­வ­தில் பெருமை கொள்­கி­றேன். அண்­ணன் லியோனி அவர்­கள் பட்­டி­மன்­றங்­கள் வழி­யாக நகைச்­சு­வையை வழங்­கு­வது ஒரு­பு­றம் இருந்­தா­லும், கழ­கத்­தின் கொள்­கை­களை மக்­க­ளி­டம் கொண்டு சேர்ப்­ப­தில் ஒரு முன்­கள வீர­ரா­கச் செயல்­ப­டு­கி­றார்.

இளை­ஞர் அணி நடத்­தும் `அறி­வுத் திரு­விழா’ முதல் பல நிகழ்­வு­க­ளில் அவ­ரின் பங்­க­ளிப்பு மகத்­தா­னது. குறிப்­பாக, கொரோனா பேரி­டர் தொடங்­கு­வ­தற்கு முன்பு தஞ்­சா­வூ­ரில் நாங்­கள் நடத்­திய `பொய்ப்­பெட்டி’ நிகழ்ச்­சி­யில் அவர் ஆற்­றிய உரை இன்­றும் நினை­வில் உள்­ளது. அதே­போல, தமி­ழ­கம் முழு­வ­தும் பய­ணம் செய்து சிறந்த இளம் பேச்­சா­ளர்­க­ளைத் தேர்வு செய்ய, அவர் எங்­க­ளுக்­குப் பேரு­தவி புரிந்­தார். அதற்கு இந்த மேடை­யில் அவ­ருக்கு நன்­றி­யைத் தெரி­வித்­துக் கொள்­கி­றேன்.

வளர்ந்த கதை சொல்­லவா?

அவ­ரு­டைய `வளர்ந்த கதை சொல்­லவா?’ என்ற நூலில், கலை­ஞ­ரு­டன் அவ­ருக்கு ஏற்­பட்ட முதல் தொடர்பு பற்றி நெகிழ்ச்­சி­யா­கக் குறிப்­பிட்­டுள்­ளார். நெல்­லைப் பகு­தி­யில் ஒரு நபர், இவரை ஏமாற்­றிய செய்­தி­யைப் பார்த்­து­விட்டு, கலை­ஞர் அவர்­களே தொலை­பே­சி­யில் அழைத்து நலம் விசா­ரித்­துள்­ளார். தமிழ்­தான் அவர்­கள் இரு­வ­ரை­யும் இணைத்­தது.

தமி­ழுக்­கும் நகைச்­சு­வைக்­கும் சிம்­மா­ச­னம் போட்டு, அமர்ந்­தி­ருக்­கும் அண்­ணன் லியோனி அவர்­க­ளின் தமிழ்ப்­பணி தொட­ரட்­டும். வர­வி­ருக்­கும் சட்­ட­மன்­றத் தேர்­த­லி­லும் கழ­கத்­தின் சாத­னை­களை மக்­க­ளி­டம் கொண்டு சேர்க்­கும் கட­மையை, அவர் சிறப்­பா­கச் செய்­வார் என்ற நம்­பிக்­கை­யோடு, இந்த இனிய வாய்ப்­பிற்கு நன்றி கூறி விடை­பெ­று­கி­றேன்.

இவ்­வாறு துணை முத­ல­மைச்­சர் உத­ய­நிதி ஸ்டாலின் வாழ்த்­திப் பேசி­னார்.