#Title

மகளிர் இடஒதுக்கீடு – தொகுதி மறுவரையறை: அவசரமாக சட்டம் இயற்றுவது நினைத்துப் பார்க்க முடியாத – கடுமையான விளைவுகளை ஏற்படுத்தும்! ‘தி இந்து’ நாளேட்டில் தலையங்கம்!

சென்னை, ஏப். 16–

‘தி இந்து’ நாளேட்டில் நேற்று வெளியான தலையங்கத்தில், மகளிர் இடஒதுக்கீடு – தொகுதி மறுவரையறை தொடர்பான சட்டம் அவசரமாக நிறைவேற்றப்படுவதற்கு கண்டனத்தை பதிவிட்டுள்ளது. பொது விவாதத்திற்கு அவகாசம் அளிக்காமல் நிறைவேற்றப்படுவது சந்தேகத்திற்கு உரியதாக உள்ளது என்றும் நினைத்துப் பார்க்க முடியாத அளவிற்கு கடுமையான விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் என்றும் அதில் குறிப்பிட்டுள்ளது.

“இந்து நாளேடு நேற்று (15.04.2026) தலையங்கத்தில் எழுதியுள்ளது. வருமாறு:–

ஏப்ரல் 16 முதல் கூட்டப்படும் நாடாளுமன்றக் கூட்டத் தொடரில், ஒன்றிய அரசு பெண்களின் அதிகாரமளித்தலை முன்னெடுக்க முயல்கிறது, ஆனால் அது அரசியலமைப்பு (131வது திருத்தம்) மசோதா, 2026 மற்றும் அதனுடன் இணைந்த தொகுதி மறுவரையறை மசோதா ஆகிய பரந்த சட்டத் தொகுப்பின் ஒரு பகுதியாகவே உள்ளது. மக்களவை மற்றும் சட்டமன்ற இடங்களில் மூன்றில் ஒரு பங்கை பெண்களுக்கு ஒதுக்கும், ஆனால் மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பிற்குப் பிந்தைய தொகுதி மறுவரையறையுடன் இணைக்கப்பட்டிருந்த நாரி சக்தி வந்தன் அதினியத்தை (2023-இன் 106வது திருத்தம்) நடைமுறைப்படுத்துவதே இதற்கான காரணமாகக் கூறப்படுகிறது.

பெண்களுக்கான இட ஒதுக்கீட்டை தொகுதி மறுவரையறையுடன் இணைக்க வேண்டும் என்ற அரசின் பிடிவாதம், முந்தையது பிந்தையதற்கு ஒரு அரசியல் மறைப்பாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதையே இது காட்டுகிறது: அதாவது, பாரதிய ஜனதா கட்சி தேர்தல் ஆதிக்கம் செலுத்தும் மாநிலங்களுக்குச் சாதகமாகவும், வரலாற்று ரீதியாக அது பலவீனமாக இருந்து வரும் மாநிலங்களுக்குப் பாதகமாகவும் நாடாளுமன்றத்தின் கூட்டாட்சி அமைப்பை மாற்றியமைக்கும் ஒரு பரந்த மக்களவை இடங்களின் மறுஒதுக்கீட்டிற்கு இது வழி வகுக்கிறது.”

“அதன் பின்னணியில் இருந்த அரசியல் தர்க்கத்தைக் கண்டறிவது கடினமாக இருக்கவில்லை. 2021 மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பு முதலில் கோவிட்-19 பெருந்தொற்றைக் காரணம் காட்டி ஒத்திவைக்கப்பட்டது. ஆனால், அதைத் தொடர்ந்து ஏற்பட்ட அடுத்தடுத்த ஒத்திவைப்புகளுக்கு எந்தக் காரணமும் கூறப்படவில்லை. இறுதியில், 2026-–27-ல் இப்பணி நடத்தப்படும் என்று அமைதியாக அறிவிக்கப்பட்டது. அரசியலமைப்பின்படி, 1971 மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பை அடிப்படையாகக் கொண்ட, மாநிலங்களுக்கு இடையேயான மக்களவைத் தொகுதிப் பங்கீட்டிற்கான முடக்கம், 2026-ஆம் ஆண்டிற்குப் பிறகு நடத்தப்படும் முதல் மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின் முடிவுகள் வெளியிடப்பட்ட பின்னரே காலாவதியாகும் என நிர்ணயிக்கப்பட்டிருந்தது.

இதன் பொருள், இயல்பான நிலையில், தொகுதி வரையறை 2031 மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின் அடிப்படையில் அமைந்திருக்கும் என்பதாகும். மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பை 2026-–27-க்குத் தாமதப்படுத்துவதன் மூலம், 2031-ல் நடத்தப்படும் கணக்கெடுப்பிற்குப் பதிலாக 2026–-27 கணக்கெடுப்பைப் பயன்படுத்தி, தங்களுக்கு விருப்பமான கால அட்டவணையில் தொகுதி வரையறைப் பணியைத் தொடங்க முடியும் என்பதை அரசு உறுதிசெய்தது.

தற்போது, 2026-–27 மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பிற்குப் பிறகு எந்தவொரு தொகுதி மறுவரையறைப் பணியும் முடிவடைய பல ஆண்டுகள் ஆகும் என்பதையும், அதனால் 2029 மக்களவைத் தேர்தலுக்குக் கூட அது தயாராக இருக்காது என்பதையும் உணர்ந்தோ என்னவோ, கடைசியாக நிறைவடைந்த 2011 மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின் அடிப்படையில் தொகுதி மறுவரையறைப் பணிகளைத் தொடர அரசாங்கம் மிகுந்த அவசரம் காட்டுவதாகத் தெரிகிறது. 131வது திருத்த மசோதாவானது அரசியலமைப்பின் 55, 81, 82, 170, 330, 332 மற்றும் 334A ஆகிய சரத்துகளைத் திருத்துகிறது. அதன் மிக முக்கியமான மாற்றங்கள் பின்வருமாறு”

“முதலில், இது மக்களவை உறுப்பினர் எண்ணிக்கையின் உச்சவரம்பை, மாநிலங்களிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட 530 உறுப்பினர்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களிலிருந்து 20 உறுப்பினர்கள் என்பதிலிருந்து முறையே 815 மற்றும் 35 ஆக உயர்த்தி, சாத்தியமான சபையின் எண்ணிக்கையை 850 ஆக மாற்றுகிறது. இரண்டாவதாக, இது “மக்கள் தொகை” என்பதற்கான தற்போதுள்ள அரசியலமைப்பு வரையறையை மாற்றுகிறது. அந்த வரையறை, இட ஒதுக்கீட்டிற்கு 1971 மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பையும், எல்லை நிர்ணயத்திற்கு 2001 மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பையும் குறிப்பிடுகிறது. அதற்குப் பதிலாக, “மக்கள் தொகை என்பது ‘நாடாளுமன்றம் சட்டத்தின் மூலம் நிர்ணயிக்கும்’ மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பைக் குறிக்கும்” என்ற ஒரு திறந்த வரையறையை இது கொண்டுவருகிறது.

எந்த மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பைப் பயன்படுத்துவது என்ற தேர்வு இனி அரசியலமைப்பின் கையில் இல்லை, மாறாக அது சாதாரண சட்டங்களைச் சார்ந்திருக்கும், மேலும் எளிய பெரும்பான்மையால் மாற்றப்படக்கூடியதாகவும் இருக்கும். மூன்றாவதாக, இது 82 மற்றும் 170 ஆகிய சரத்துகளின் மூன்றாவது நிபந்தனையை முற்றிலுமாக நீக்குகிறது. 1976-ஆம் ஆண்டின் 42-வது அரசியலமைப்புத் திருத்தத்திலிருந்து நடைமுறையில் இருந்து, 2001-ஆம் ஆண்டின் 84-வது அரசியலமைப்புத் திருத்தத்தால் நீட்டிக்கப்பட்ட இட ஒதுக்கீட்டு முடக்கம், தங்கள் மக்கள் தொகையை நிலைப்படுத்திய மாநிலங்கள் அதன் விளைவாக நாடாளுமன்ற இடங்களை இழக்காது என்பதற்கு உத்தரவாதம் அளித்தது. இந்த பாதுகாப்பு இப்போது நீக்கப்பட்டுள்ளது”

“மத்திய அமைச்சரவை உறுப்பினர்கள், ஒவ்வொரு மாநிலமும் கொண்டுள்ள தற்போதைய இடங்களின் விகிதாச்சாரம் ஒரு சீரான அதிகரிப்பின் மூலம் பராமரிக்கப்படும் என்று நாட்டுக்கு உறுதியளித்திருந்தனர். ஆனால் இந்த உறுதிமொழி அரசியலமைப்புத் திருத்தத்தில் இடம்பெறவில்லை. மாற்றமின்றி தக்கவைக்கப்பட்டுள்ள சட்டப்பிரிவு 81(2)(a), “நடைமுறைக்கு சாத்தியமான வரையில்” அனைத்து மாநிலங்களிலும் இடங்களுக்கும் மக்கள்தொகைக்கும் இடையிலான விகிதம் ஒரே மாதிரியாக இருக்க வேண்டும் என்று கட்டளையிடுகிறது.

இது மக்கள்தொகை விகிதாசாரத் தேவையாகும், மேலும் இது தற்போதுள்ள விகிதாச்சாரங்களைப் பாதுகாக்கவில்லை.

2011 மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்புத் தரவுகளின் அடிப்படையில், 850 இடங்களைக் கொண்ட சபைக்கு மக்கள் தொகைக்கு விகிதாசார அடிப்படையில் மட்டுமே இடங்கள் ஒதுக்கப்பட்டால், அது பிராந்தியங்கள் முழுவதும் மிகவும் சமமற்ற அதிகரிப்புகளை ஏற்படுத்தும். தற்போது 543 இடங்களில் 207 இடங்களைக் கொண்டுள்ள இந்தி பேசும் மாநிலங்களான உத்தரப் பிரதேசம், பீகார், மத்தியப் பிரதேசம், ராஜஸ்தான், ஹரியானா, சத்தீஸ்கர், உத்தரகாண்ட் மற்றும் டெல்லி ஆகியவை 366 இடங்களைப் பெறும் – இது 77% அதிகரிப்பாகும்,மேலும் அவற்றின் பங்கு 38.1%-லிருந்து 43.1%-ஆக உயரும்.

தற்போது 132 இடங்களைக் கொண்டுள்ள தென்னிந்திய மாநிலங்களான தமிழ்நாடு, கர்நாடகா, ஆந்திரப் பிரதேசம், தெலங்கானா, கேரளா மற்றும் புதுச்சேரி ஆகியவை 176 இடங்களை மட்டுமே பெறும், இது 33% அதிகரிப்பாகும், அதே நேரத்தில் அவற்றின் பங்கு 24.3%-லிருந்து 20.7%-ஆகக் குறையும் . கிழக்கு மாநிலங்கள் 14.4%-லிருந்து 13.7%-ஆகவும்; வடகிழக்கு மாநிலங்கள் 4.4%-லிருந்து 3.8%-ஆகவும் சரியும். மேற்கு மற்றும் வடக்கிலுள்ள இந்தி அல்லாத மாநிலங்கள் ஏறக்குறைய மாற்றமின்றி இருக்கும்.

தங்களின் சுகாதார உள்கட்டமைப்பு, கல்வி “சுகாதார உள்கட்டமைப்பு, கல்விக்கான அணுகல் மற்றும் கருவுறுதலைக் குறைத்த பெண்களின் அதிகாரமளித்தல் ஆகியவற்றை பல பத்தாண்டுகளாக வளர்த்தெடுத்த மாநிலங்கள், இப்போது ஜனநாயக அதிகாரத்தில் தங்களின் பங்கில் ஒரு குறைப்பை எதிர்கொள்கின்றன; அதே சமயம், இந்தக் குறிகாட்டிகளில் பின்தங்கிய மாநிலங்கள் அதிக இடங்களைப் பெறும் வாய்ப்புள்ளது. ஏற்கனவே பலவீனமடைந்த நிதிசார் கூட்டாட்சி முறையானது, சமூக-பொருளாதார ரீதியாக முன்னேறிய மாநிலங்களுக்கான அரசியல் பிரதிநிதித்துவம் குறைவதன் மூலம் மேலும் மோசமடையும்.

இரண்டு முக்கிய மாநிலங்களில் வாக்காளர்கள் தேர்தலுக்குச் சில நாட்களுக்கு முன்பு, பொது விவாதத்திற்கு சிறிதும் அவகாசம் அளிக்காமல் இந்தச் சட்டம் அவசரமாக நிறைவேற்றப்படுவது, இதன் காலத்தை மேலும் சந்தேகத்திற்குரியதாக ஆக்குகிறது.

106-வது திருத்தம் நிறைவேற்றப்பட்ட பிறகு எதிர்க்கட்சிகள் வலியுறுத்திய அணுகுமுறையான, சுழற்சி முறையில் பெண்களுக்குத் தொகுதிகளை ஒதுக்குவதன் மூலம், தற்போதுள்ள 543 இடங்களைக் கொண்ட மக்களவைக்குள்ளேயே மகளிர் இட ஒதுக்கீட்டை ஏன் செயல்படுத்த முடியாது என்பதற்கு எந்தக் காரணமும் இல்லை. மக்களவையில் விகிதாசாரப் பிரதிநிதித்து வத்தை இழக்க நேரிடும் மாநிலங்களைச் சேர்ந்த நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள், இந்திய ஒன்றியத்தின் கூட்டாட்சி அடித்தளங்களைத் தாக்கும் ஒரு பிரச்சினையில், வலுக்கட்டாயமாகத் திணிக்கப்படும் இந்தச் சட்டத்தை எதிர்க்க வேண்டும். இந்தத் திருத்தத்தை நிறைவேற அனுமதிப்பதன் விளைவுகள், நினைத்துப் பார்க்கவே முடியாத அளவுக்குக் கடுமையானவை”

இவ்வாறு ‘தி இந்து’ நாளேடு தலையங்கத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளது.