புதுடெல்லி, ஏப்.18–
‘‘கூட்டாட்சியின் குரலை நெரிக்கும் வகையிலும் –அரசியல் ஆதாயம் தேடுவதற்காகவுமே தொகுதி மறுவரையறை மசோதாவை ஒன்றிய பா.ஜ.க. அரசு தாக்கல் செய்துள்ளது’’ எனவும், ‘‘பெண்களை கேடயமாக வைத்து, இம்மசோதாவை நிறைவேற்றும் இத்திட்டத்தைச் செயல்படுத்த மோடி அரசு முயற்சிக்கிறது’’ எனவும் நாடாளுமன்ற கழகக்குழுத் தலைவர் – கனிமொழி கருணாநிதி மக்களவையில் பேசுகையில் கடுமையாக குற்றம்
சாட்டினார்.
நாடாளுமன்ற மக்களவையில் – கழக நாடாளுமன்றக்குழுத் தலைவரும் கழக துணைப் பொதுச்செயலாளருமான கனிமொழி கருணாநிதி எம்.பி. அவர்கள், தொகுதி மறுவரையறை மசோதா மீதான விவாதத்தில் ஆற்றிய உரை வருமாறு:–
நான் இன்று ஒரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகவோ அல்லது திமுகவின் பிரதிநிதியாகவோ மட்டும் பேசவில்லை. தேர்தல் நேரத்தில் வாக்குரிமை பறிக்கப்படும் அச்சத்தில் இருக்கும் 8 கோடி தமிழ்நாட்டு மக்களின் குரலாக நிற்கிறேன். இந்தஅவையில் விவாதம் நடக்கும் போதே, அவசரமாக மசோதாவை அறிவிக்கைசெய்தது இந்த அவையை அவமதிக்கும் செயலாகும். தேர்தல்களைக் குலைக்கும் நோக்கில் கொண்டு வரப்பட்டுள்ள இந்த மூன்று மசோதாக்களையும்எனது மாநிலத்தின் சார்பாகக் கடுமையாக எதிர்க்கிறேன்.
தொகுதி மறுவரையறை என்பது
வாக்குறுதியின் வரலாறு!
பெண்களுக்கு இடஒதுக்கீடு அளிப்பது போன்ற போர்வையில் கொண்டு வரப்பட்டுள்ள இந்த மூன்று மசோதாக்களும், இந்தியக் கூட்டாட்சித் தத்துவத்தின் மீதான மிகப்பெரிய தாக்குதல் என்றுகூறித் தொடங்குகிறேன். முதலிலிருந்தே தொடங்குகிறேன், ஏனெனில் பொதுமக்களுக்கு வரலாறு தெரியாது என்பதைத்தான் இந்த அரசு எப்போதும் நம்பியிருக்கிறது. இந்தியாவில் தொகுதி மறுவரையறை வரலாறு என்பது ஒரு வாக்குறுதியின் வரலாறு - தமிழ்நாடு, கேரளா, கர்நாடகா, ஆந்திரப் பிரதேசம் மற்றும் தெலுங்கானா ஆகிய தென்னிந்திய மாநில மக்களுக்கு நாடாளுமன்றம் அளித்த வாக்குறுதி அது. பாரதிய ஜனதா கட்சியின் ஆதிக்கத்தை எதிர்த்துநின்று, உள்ளடக்கியவளர்ச்சிக்கு முன்மாதிரியாகத் திகழும்ஐந்து மாநிலங்கள் இவை.
தொகுதிமறுவரையறை நடைமுறை 1952-ல் குடியரசு உருவான உடனேயே தொடங்கியது. மக்கள் தொகை வளர்ச்சிக்கும் நியாயமான பிரதிநிதித்துவத்திற்கும் இடையே சமநிலையை ஏற்படுத்துவதற்கான அரசியலமைப்பு தீர்வாக இது அமைந்தது. நாம் அனைவரும் அரசியல மைப்பின் 82 மற்றும் 170-வது பிரிவுகளின் பரிந்துரைகளுக்குக் கட்டுப்பட்டோம். 1973-ல்மூன்றாவது தொகுதி மறுவரையறை ஆணையம் தனது பணியை முடித்தபோது, மக்கள் தொகைக் கட்டுப்பாட்டிற்கானஅழுத்தம் இருந்தது. அதிகரித்து வரும்மக்கள் தொகையைக் கட்டுப்படுத்த தேசிய மக்கள் தொகைக் கொள்கை நாடு முழுவதும் கொண்டுவரப்பட்டது, அதனால் 1976-ல் தொகுதிமறுவரையறைக்கு முதல் முறையாகத் தடை விதிக்கப்பட்டது. இது 1971 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் அடிப்படையில் 25 ஆண்டுகளுக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டது.
வாஜ்பாய் அரசு
24 ஆண்டுகளுக்கு நீடித்தது!
1976-ல் அம்மையார் இந்திரா காந்தி அரசு 42-வது திருத்தத்தின் மூலம் மக்களவை இடங்களை 543க்கு மேல் உயராமல் தடுத்தது வெறும்தொழில்நுட்ப முடிவல்ல. அது தென்னிந்திய மாநிலங்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட அரசியலமைப்பு வாக்குறுதி. மக்கள் தொகையைக் கட்டுப்படுத்தினால் அரசியல் பிரதிநிதித்துவம் குறையாது என்ற அந்த உறுதிமொழியை ஏற்று, தென்மாநிலங்கள் கல்வி மற்றும் சுகாதாரத்தில் முதலீடு செய்து மக்கள் தொகையைக் குறைத்தன. இந்த அநீதியைக் களைய வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்ந்துதான், 2001-ல் வாஜ்பாய் அரசு 84-வது திருத்தத்தின் மூலம் இந்தத் தடையை மேலும் 24 ஆண்டுகளுக்கு நீட்டித்தது. பாராட்டும் போது உங்களைப் பாராட்ட நாங்கள் என்றும் தயங்கியதில்லை.
இப்போது இடங்களின் எண்ணிக்கையை ஏன் 850 ஆக அதிகரிக்க வேண்டும்? எதன் அடிப்படையில்? மக்கள் தொகை அமைப்பில் மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளதாகக் குறிக்கோள் அறிக்கை கூறுகிறது, ஆனால் தொகுதி மறுவரையறை செய்ய 15 ஆண்டுகள் பழமையான 2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்புத் தரவை நீங்கள் பயன்படுத்துகிறீர்கள். உங்களை நீங்களே முரண்படுத்திக் கொள்கிறீர்கள். 850 இடங்கள் இருந்தால், பெரும்பாலான எம்.பி.க்களுக்கு ஐந்து ஆண்டுகளில் இந்த நாடாளுமன்றத்தில் பேசக் கூட வாய்ப்பு கிடைக்காது.
தமிழ்நாட்டின் குடும்பத்திட்டம் குறித்து
இந்த அரசு என்ன சொல்கிறது?
தமிழ்நாட்டில் இரண்டு குழந்தைகளுடன் குடும்பக் கட்டுப்பாடு செய்துகொண்ட ஒவ்வொரு குடும்பமும் நாட்டின் நலனுக்காக அரசு சொன்னதை நம்பியது. இன்று தமிழ்நாட்டின் கருவுறுதல்விகிதம் 1.6 ஆக உள்ளது. இது ஆஸ்திரேலியா, பிரான்ஸ், உங்கள் நண்பர் அமெரிக்காவை விடக் குறைவு. மனித மேம்பாட்டின் ஒவ்வொரு அளவுகோலிலும் தமிழ்நாடு ஒரு வெற்றிக் கதையாகத் திகழ்கிறது, இதைக் கண்டு நாடுபெருமைப்பட வேண்டும். ஆனால் அந்தத் தமிழ்நாட்டுக் குடும்பத்திடம் இந்த அரசு என்ன சொல்கிறது? “மன்னிக்கவும், நீங்கள் தவறான முடிவை எடுத்துவிட்டீர்கள். இந்த நாட்டின் மீது அக்கறை கொண்டு எங்களை மதித்து நடந்ததற்காக நீங்கள் தண்டிக்கப்படுவீர்கள், உங்கள் பிரதி
நிதித்துவத்தை நாங்கள் குறைக்கப் போகிறோம்” என்று சொல்கிறது.
1971-லிருந்து உத்தரப் பிரதேச மக்கள் தொகை 120% அதிகரித்துள்ளது, ஆனால் தமிழ்நாடு 15% மட்டுமே அதிகரித்துள்ளது. மசோதாவின் பிரிவு 4, இடங்களின் ஒதுக்கீடு மக்கள் தொகை அடிப்படையிலேயே இருக்கும் எனத் தெளிவாகக் கூறுகிறது. ஆனால் உள்துறை அமைச்சரோ முரணான தகவலைத் தருகிறார். இப்போதைய கணக்கீட்டின்படி உ.பி 13 இடங்களைப் பெறுகிறது, தமிழ்நாடு 11 இடங்களை இழக்கிறது. இடங்களை அதிகரிப்பதன் மூலம் தமிழ்நாட்டிற்கு 59 இடங்கள் கிடைக்கும் எனச் சொல்வது ஏமாற்று வேலை. எங்களின் கொள்கை தலைவர் பெரியார் எங்களுக்குக் கற்பித்தது என்னவென்றால், நீதி என்பது ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரே மாதிரியானதை வழங்குவது அல்ல.நீதி என்பது ஒவ்வொருவருக்கும் என்ன தேவையோ, எதற்கு அவர்கள் தகுதியானவர்களோ அதை வழங்குவதுதான். கெடுவாய்ப்பாக, உங்கள் அரசாங்கம் தனக்கு என்ன தேவையோ அதுதான் முழு நாட்டிற்கும் தேவையானது என்று நினைக்கிறது.
இந்த மசோதாவில் உள்ள
சட்டச் சிக்கல்கள்!
இந்த மசோதாவில் இரண்டு முக்கிய சட்டச் சிக்கல்கள் உள்ளன. முதலாவதாக, எந்த மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பைப் பயன்படுத்துவது என்பதைப் பெரும்பான்மை பலத்தைக் கொண்டு அரசே தீர்மானிக்கும் வகையில் மசோதா தெளிவற்றதாக உள்ளது. இரண்டாவதாக, தொகுதி மறுவரையறை ஆணையத்தை மாநிலங்களையோ அல்லது தலைமை நீதிபதியையோ கலந்தாலோசிக்காமல் ஒன்றிய அரசே