கா லை ஒன்­பது முப்­பது மணி இருக்­கும்...

ஒரு முக்­கிய மலைச்­சா­லை­யில் ஏறு­வ­தற்­காக குறுக்­குச் சாலை­யில் இருந்து என் வாக­னம் நுழைய வேண்­டும். போலீ­ஸார் நிறுத்தி... கொஞ்­சம் வெய்ட் பண்­ணுங்க சார், சி எம் வரு­கி­றார். கான்­வாய் போன­வு­டன் நீங்க கிளம்­பி­ட­லாம் என்­கி­றார். எங்­க­ளுக்­குப் பின்­னால் வந்த வாக­னங்­க­ளும் அடுத்­த­டுத்து நிறுத்­தப்­ப­டு­கின்­றன.

சி எம் என்­ற­வு­டன் ஆயி­ரம் பட்­டாம்­பூச்­சி­கள் பறக்க எத்­த­னிக்­கும் முன்பே, நண்­பர்­கள் வா வா போய் பார்க்­க­லாம் என்று இறங்கி விட... பட்­டாம்­பூச்­சி­களே சற்று ஓய்­வெ­டுங்­கள், நான் விரை­வா­கச் சென்­றால் தான் முத­ல­மைச்­சரை தரி­சிக்க முடி­யும் என்று அவற்றை ஆற்­றுப்­ப­டுத்தி விட்டு, விரை­வாக இறங்கி ஓடி­னேன்.

அவர் வரு­கின்­றார் என்று தெரிந்­த­வு­டன், அக்­கம் பக்­கத்­தி­லி­ருந்­தெல்­லாம் மக்­கள் சாலை ஓரங்­க­ளில் வந்து குவி­யத் துவங்கி விட்­ட­னர். அனை­வ­ரி­ட­மும் அழ­கான ஒரு அமைதி... தள்ளு முள்­ளு­வெல்­லாம் இல்லை... சார் கொஞ்­சம் நகர்ந்துக்கோங்க நாங்­க­ளும் கொஞ்­சம் அவரை பார்த்­துக்­கு­றோம்ன்னு பின்­னால் இருந்து குரல்... ஒரு நடுத்­தர வயது குடும்­பம், குழந்­தை­கள்... நகர்ந்து அவர்­களை முன்­னால் வரச் சொல்லி விட்டு, நான் ஒரு 20 மீட்­டர் தூரம் சென்று நின்று கொண்­டேன்.

ஒவ்­வொரு இடத்­தி­லும், இதேப் போன்ற பின் குரல்­க­ளுக்கு மதிப்­ப­ளித்து, காத்­தி­ருந்த அந்த பத்து நிமி­டத்­தில், ஐந்து முறை 20 மீட்­டர்­கள் தூரம் சென்­றுச் சென்று... துவக்­கத்­தில் நின்ற இடத்­தி­லி­ருந்து 100 மீட்­டர்­கள் கடந்து வந்து விட்­டி­ருந்த நிலை­யில் தான்...

தலை­வ­ரின் கான்­வாய் வந்­தது... நானோ கொஞ்­சம் தன்­னந்­த­னி­யாக... என்­னைக் கடந்து சென்­றால் தான் நூறு மீட்­ட­ருக்கு மக்­கள் கூடி­யி­ருந்­த­னர். ஆனா­லும் நம்­பிக்­கை­யோடு, தலை­வர் வாக­னம் வந்த நேரத்­தில், அதன் அருகே முன்­னேறி வணக்­கம் வைத்த நிலை­யில், தலை­வர் ஓட்­டு­ன­ரி­டம் வலது கையை நீட்டி, மேலி­ருந்து கீழே இரண்டு முறை இறக்­கவே, வாக­னம் மிக மெது­வான ஓட்­டத்­தோடு என் அருகே வந்­தது.

வணக்­கம் வைத்­த­வாறே, நல்லா இருக்­கீங்­களா தலை­வரே என்­றேன்...! அவ­ரும் இரு கரங்­க­ளை­யும் கூப்பி வணக்­கம் வைத்­த­வாறே, மிக அற்­பு­த­மான சிரிப்­பு­டன் தலையை இரண்டு பக்­க­மும் இரண்டு முறை ஆட்­டி­னார்...

நான் ஆடிப் போனேன்...!

தேர்­தல் முடிந்த கையோடு, மூன்று நாட்­க­ளுக்கு ஊடக விவா­தங்­கள், யூடி­யூப் சேனல்­கள், சமூக வலை­த­ளங்­கள் எங்கு வந்­தா­லும், விசில், விஜய் என்றே ஓலம் அதி­க­மா­கக் கேட்­டுக் கொண்­டி­ருந்த நிலை­யில்... எனக்கு பல்­வேறு நண்­பர்­கள், உற­வி­னர்­கள், பொது மக்­கள் என்று தொடர்ந்து ஃபோன் கால்­கள். என்­னங்க என்­னென்­னவோ சொல்­றாங்க... நாம வந்­து­டு­வோமா என்ற பயம் கலந்த கலக்­கத்­து­டன் அனை­வ­ரும் கேட்க, நானோ அனை­வ­ருக்­கும் தெளி­வான விவ­ரங்­க­ளைக் கூறி நம்­பிக்கை அளித்து வந்­தேன்.

இடை­யி­டையே, தலை­வர் அவர்­களோ நாள்­தோறும் கொடைக்­கா­னல் மலை­யில் தொடர்ந்து மக்­க­ளைச் சந்­தித்­த­வாறே, அவர்­க­ளோடு உரை­யா­டி­ய­வாறே... மக்­க­ளோடு மக்­க­ளாக கலந்து நின்று, தன்­னு­டைய ஓய்­வைக் கூட மக்­க­ளோடு இருப்­ப­தையே விருப்­ப­முற்­ற­வ­ராக செய­லாற்­றிக் கொண்­டி­ருந்­தார்.

தேர்­தல் முடிந்து விட்­டது. இனி மக்­க­ளைப் பார்க்க வேண்­டிய அவ­சி­யம் உட­ன­டி­யா­கக் கிடை­யாது. ஆனா­லும் இந்த மனு­ஷன் இப்­படி, மக்­க­ளு­டன் இவ்­வ­ளவு உற்­சா­க­மாக பின்­னிப் பிணைந்து உழன்று கொண்­டி­ருக்­கின்­றாரே...?!

ஒட்டு மொத்த ஊட­க­மும், ஒரு நடி­கன் தான் அடுத்து நாடா­ளப் போகின்­றான் என்று கொக்­க­ரித்­துக் கொண்­டி­ருக்க... அந்த ரீல் தலை­வனோ, உழைக்க வேண்­டிய நேரத்­தில், தொகு­தி­க­ளுக்­குச் சென்று மக்­க­ளைச் சந்­தித்து, வேட்­பா­ளர்­களை அறி­மு­கம் செய்­யா­மல் ஓய்­வெ­டுத்து விட்டு... இப்­பொ­ழுது கோவில் கோவி­லா­கச் சென்று யாகம் பூஜை என்று சென்று கொண்­டி­ருக்க...

இந்த ரியல் தலை­வரோ... இப்­ப­வும் மக்­க­ளோடு நின்று கொண்­டி­ருக்­கின்­றாரே... அவர் உலா வந்து கொண்­டி­ருக்­கும் அதே ஊருக்­குத் தான் நானும் வந்­தி­ருக்­கி­றேன், அவரை தேர்­தல் முடி­வு­க­ளுக்கு முன்­பாக ஒரே ஒரு முறை நேரில் தரி­சித்து விட்­டால், அது­வும் எந்த முயற்­சி­யும் இன்றி இயல்­பா­கவே நடந்­தேறி விட்­டால்... அவர் தான் தமிழ்­நாட்­டின் அடுத்த முத­ல­மைச்­சர்... இப்­படி எல்­லோ­ருக்­குமே ஒரு முட்­டாள் தன­மான, ரெண்டு விரல்ல ஒன்­னைத் தொடுங்­கற மாதிரி ஒரு செண்­டி­மெண்­டல் உள்­ளு­ணர்வு வருமே... அப்­ப­டித்­தான் எனக்­கும்...!

நான் அதை மறந்தே விட்­டி­ருந்த நிலை­யில் தான், தலை­வ­ரின் இந்த தரி­ச­னம்..!

அவர் அர­சி­யல் தலை­வர் மட்­டு­மல்ல.... அதை­யும் தாண்டி...!

வாழ்த்­துக்­கள் தலை­வரே... திரா­வி­டம் 2.0 வுக்கு..!