“ ப ழையன கழிதலும் புதியன புகுதலும்

வழுவல கால வகையினானே!”

என்று கூறும் நம் பழந்தமிழ் நூலான நன்னூல்!

இது தமிழ் மரபு மட்டுமில்லை, இதுவே உலகளாவிய இயற்கை நெறியும் கூட!

எனினும், பழையன எல்லாவற்றையும் கழித்து விட வேண்டும் என்பது இதன் பொருள் ஆகாது! அப்படி அனைத்தையும் நம்மால் கழித்து விட முடியாது, கழித்திட வேண்டிய தேவையும் இல்லை!

பழையனவற்றில் தேவையற்றவை களையும், பொருளற்றவைகளையும் கழித்து விடுக என்பதே இதன் உட்பொருள்!

இதுகுறித்த சிந்தனை இப்போது நம் அனைவருக்கும், குறிப்பாக இயக்க உணர்வா ளர்கள் அனைவருக்கும் தேவைப்படுகின்றது!

அண்மையில் நடந்து முடிந்த தமிழ்நாடு சட்டமன்றத் தேர்தல், நமக்குச் சில படிப்பினை களைத் தந்திருக்கிறது! அதே நேரம், சில தவறான முடிவுகளை நோக்கியும் சிலரைத் தள்ளி இருக்கிறது!

30 வயதுக்குட்பட்ட இன்றைய இளம் பிள்ளைகள் பலர், சமூக வலைதளங்களுக்குள் (குறிப்பாக insta, reels போன்றவற்றில்) சிறைப்பட்டிருப்பதைத் தேர்தல் முடிவுகள் உணர்த்துகின்றன! ஆகவே நாமும் இனிமேல் முழுமை யாக அவை போன்ற சமூக வலைதளங்களில் கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்று பலர் கருதுகின்றனர்!

இது சரியான பார்வைதான்! ஆனால், இவை மட்டுமே போதுமானவை, நீண்ட கட்டுரைகளோ, கருத்தரங்குகளோ இனிமேல் தேவையில்லை என்ற முடிவுக்கு நாம் வந்தால், அது ஆபத்தானது!

விஞ்ஞானத்தோடு சேர்ந்து ஓடாத எவரும் வீழ்ந்து போவார்கள் என்பது உண்மை! ஆதலால், புதிய தொழில்நுட்ப வளர்ச்சிகளை நாம் கைக்கொண்டே ஆக வேண்டும்!

அதே நேரம், ஆழ்ந்த, விரிவான கட்டுரை களையும், ஆழமான செய்திகளைப் பகிர்ந்து கொள்ளக்கூடிய கருத்தரங்குகளையும் நாம் ஒரு நாளும் கைவிட்டு விடக்கூடாது!

எந்த ஒரு வரலாறும், கொள்கை கோட்பாடும் இல்லாதவர்கள், அரை நிமிடத்திலும் - ஒரு நிமிடத்திலும் வேடிக்கை காட்டி விட்டுப் போய்விடலாம். ஆனால் நீண்ட, நெடிய சமூக வரலாற்றுப் பின்னணியைக் கொண்ட இயக்கத்தினர், அப்படிச் சில நிமிடங்களில் தங்கள் பணியை முடித்துக் கொண்டு விட முடியாது, கூடாது!

அப்படிச் செய்தால், பிற்காலத்தில் நமக்கு எந்த ஓர் ஆவணமும் இல்லாமல் போய்விடும்!

இந்தியாவில் செழித்து வளர்ந்திருந்த பௌத்த மதத்தை, இந்து மதம் எப்படி ஆட்கொண்டது என்பதையும் நாம் இங்கே நினைத்துப் பார்ப்பது நல்லது!

பௌத்தத்தின் எல்லாக் கூறுகளையும் இந்து மதம் கழித்து விடவில்லை; சிலவற்றை உள்வாங்கிச் செரித்துத் தன் வயமாக்கிய பிறகு, தன் சனாதனக் கொள்கையை அதன் மீது திணித்தது! எதிர் நிலையில் உள்ளவர்களிட மிருந்தும் நாம் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காகவே, இந்த எடுத்துக்காட்டு!

இந்தியாவில் குப்தப் பேரரசு ஆட்சி நடந்த காலத்தில், அது வரையில் மக்களிடம் வெகுவாகப் பரவியிருந்த பௌத்த மதத்திற்குச் சில சிக்கல்கள் ஏற்பட்டன என்று கிபி 5 ஆம் ஆண்டு நூற்றாண்டில், இந்தியாவிற்கு வந்த ஃபா ஹியான் (Fa Hien) என்னும் சீனப் பயணி, தன் பயணக் குறிப்பில் எழுதி இருக்கிறார். பிறகு ஏழாம் நூற்றாண்டில் இந்தியாவிற்கு, அதே சீனாவில் இருந்து வந்த யுவான் சுவாங் என்னும் பயணி, பௌத்தம் அழிந்து கொண்டிருப்பதாகக் குறிப்பிடுகிறார்!

அந்தக் காலகட்டத்தில் தோன்றிய சங்கராச்சாரி யார், பௌத்த மதத்தின் அகிம்சை, புலால் மறுத்தல் போன்ற கோட்பாடுகளைத் தன்மயம் ஆக்கிக் கொண்டு, சங்கர மடத்தை நிறுவு கின்றார்! மடத்தின் வழியாக (விஹாரை), மக்களை அணுகுவது என்பதும் பௌத்தம் காட்டிய வழிதான்! அதனால்தான் ஆதிசங்கரரைப் “பிரசன்ன பௌத்தர்” (மறைமுக மாகப் பௌத்தத்தை உள்வாங்கியவர்) என்றும் வரலாற்றுஆசிரியர்கள் குறிப்பர்!

இப்போது புதிதாக முளைத்திருக்கும் சில கட்சிகளும், பெரியார், அம்பேத்கர் போன்ற நம் தலைவர்களைத் தங்கள் கொள்கைத் தலைவர்கள் என்று முன்னிறுத்திக் கொண்டு, திராவிட மாடல் அரசின் திட்டங்களையே கொஞ்சம் மிகுதிப்படுத்திச் சொல்லி (top - up), புதிய தொழில்நுட்ப வழிமுறை களின் மூலம் இளைஞர்களை அணுகுகின்றனர்!

நாமும் இன்று மீண்டும் புதிதாய்ப் பிறக்க வேண்டி உள்ளது!

புதிய அறிவியல், தொழில்நுட்ப வளர்ச்சிகளை சரியாகப் பற்றி நின்று, அந்த வடிவங்களையும், அந்த அணுகுமுறைகளையும் பயன்படுத்திக் கொள்வதோடு, கருத்தரங்குகள், செறிவான கட்டுரைகள், இயக்கக் கலந்துரையாடல்கள் போன்ற வடிவங்களையும் விடாமல் தொடர்ந்திட வேண்டும்!

பழையன கழியாமலும் புதியன புகுவோம்!