த லை­வர் கலை­ஞர் அவர்­க­ளின் உயர்ந்த குணங்­கள், நிகழ்­வு­கள், எனக்கு பல நினை­வில் உள்­ளது. அவற்­றில் ஒன்றை மட்­டும், அவ­ரது பிறந்த நாள் விழா சம­யத்­தில் எழு­து­கி­றேன்.

தமிழ்­நாட்­டின் முத­ல­மைச்­ச­ராக தலை­வர் கலை­ஞர் அவர்­கள் இருந்த காலம். 1997–ம் ஆண்­டில் ஒரு­நாள் மாலை, உயர்­நீ­தி­மன்­றத்­தில் நான் இருந்த வழக்­க­றி­ஞர் அறை­யின் (சேம்­பர்) பொறுப்பு உறுப்­பி­னர், ‘நீங்­கள் ரூ.17000/– ஓரிரு நாளில் கொடுங்­கள், முன்பு சேம்­பர் வாடகை உயர்த்­தப்­பட்­ட­தால் பாக்கி நிலு­வைத் தொகை’ என்­றார். எனக்கு மிக­வும் அதிர்ச்­சி­யாக இருந்­தது. முதல்­வர் கலை­ஞர் அவர்­க­ளி­டம் முறை­யி­ட­லாம் என்று எண்ணி, அண்ணா அறி­வா­ல­யம் சென்று அண்­ணன் சண்­மு­க­நா­தன் அவர்­க­ளி­டம் கூறி­னேன். ஒரு மனு­வாக எழு­திக் கொண்டு வாருங்­கள் என்­றார்.

அடுத்த நாள் ஒரு மனுவை ஒரே பக்­கத்­தில் தயா­ரித்து, உயர்­நீ­தி­மன்­றத்­தில் நான் நடந்து என் எதிரே வந்த வழக்­க­றி­ஞர்­க­ளி­டம் பிரச்­சி­னையை சொல்லி கையொப்­பம் பெற்­றேன். அண்­ணன் அ.அ.ஜின்னா (நாட­ளு­மன்ற மேலவை முன்­னாள் உறுப்­பி­னர்) அவர்­க­ளது பெயரை முத­லில் போட்டு மற்­றும் வழக்­க­றி­ஞர்­கள் என்று கூறி, தமிழ்­நாடு முதல்­வர் கலை­ஞர் அவர்­களை அண்ணா அறி­வா­ல­யம், தலை­வர் அறை­யில் பார்த்து வணங்­கி­னேன். அவர் ‘கோர்ட்­டில் என்­னய்யா விசேஷம் ’ என்று வழக்­கம் போல கேட்­டார். நான் மெது­வாக சேம்­பர் வாடகை உயர்வு பிரச்­சினை கார­ண­மாக பார்க்க வந்­தேன் என்­றேன். பிறகு விவ­ரம் கூறி மாத வாட­கையை ரூ.1500/– என முந்­தைய ஆட்­சி­யில் உயர்த்­தி­யுள்­ளார்­கள் என்­றேன். முன்பு வாடகை எவ்­வ­ளவு என்­றார். நான் முன்பு மாத வாடகை ரூ.100/– பதி­னைந்து, மடங்­காக அதி­கப்­ப­டுத்­தப்­பட்­டது என்­றேன். வழக்­க­றி­ஞர்­கள் நன்­றாக சம்­பா­திக்­கி­றீர்­களே என சிரித்­துக் கொண்டே சொன்­னார். நான் அனை­வ­ரும் அல்ல தலை­வரே என்­றேன்.

மனுவை வாங்­கி­னார், படித்­தார், சிறிது யோசித்து உடனே அந்த மனு­வி­லேயே, “ஏற்­க­னவே இருந்த வாட­கையை நான்கு மடங்­காக உயர்த்­த­லாம்” என்று எழுதி கையொப்­ப­மிட்­டார். (ரூ.400/–மாத வாடகை). நான் மிக­வும் பணி­வோடு மீண்­டும் நிலு­வைத் தொகையை பிரித்து ஒவ்­வொ­ரு­வ­ரி­ட­மும் ரூ.17,000/– கேட்­கி­றார்­கள் என்­றேன். மொத்த நிலு­வைத்­தொகை எவ்­வ­ளவு என கேட்­டார். ரூ.3.70 கோடி (ரூபாய் மூன்று கோடியே எழு­பது லட்­சம்) என்­றேன். இதை எப்­படி தள்­ளு­படி செய்ய முடி­யும் அர­சுக்கு சிர­மம் வருமே என்­றார். நான் வழக்­க­றி­ஞர்­க­ளின் சிர­மங்­களை கருதி தாங்­கள் தான் பரி­வோடு உதவி செய்ய வேண்­டும் என்று பணி­வோடு சொன்­னேன். அவர் மீண்­டும் மனுவை பார்த்து, அதில் ஓர­மாக எழுதி, சண்­மு­க­நா­த­னி­டம் கொடு என்று தந்­தார். அதில் அவர் “ஏற்­க­னவே உள்ள நிலு­வைத் தொகையை வசூ­லிப்­பதை தவிர்க்­க­வும்” என்று எழு­தி­யதை படித்து என் கண்­கள் குள­மா­கின. பணி­வோடு வணங்கி, வெளி­யில் வந்து, அண்­ணன் சண்­மு­க­நா­தன் அவர்­க­ளி­டம் நன்றி கூறி கொடுத்­தேன். பிறகு உயர்­நீ­தி­மன்ற பதி­வா­ள­ருக்கு தமிழ்­நாடு அர­சின் தலை­மைச் செய­ல­கம் அரசு ஆணை அனுப்­பி­யது. வழக்­க­றி­ஞர்­கள் பலன் அடைந்­த­னர். அன்­றைய வழக்­க­றி­ஞர்­கள் சங்க நிர்­வா­கி­கள் வியந்து, முதல்­வர் கலை­ஞர் அவர்­க­ளுக்கு நன்­றி­கள் கூறி தீர்­மா­னம் நிறை­வேற்­றி­னார்­கள். அந்த உயர்ந்த உள்­ளம் கொண்ட தானை தலை­வர் கலை­ஞர் அவர்­க­ளின் பிறந்த நாள் விழா நேரத்­தில் இதை குறிப்­பி­டு­வ­தில் எண்ணி மகிழ்­கி­றேன்.

கரு­ணை­யும் நிதி­யும் ஒன்­றாய் சேர்ந்­த­வர் தலை­வர் கலை­ஞர்!!

அவரை நன்­றி­யோடு வணங்­கு­கி­றேன். தள­பதி அவர்­கள் வழி­யில் நடப்­போம். கழ­கம் காப்­போம். தமிழ்­நாடு காப்­போம்.