இந்தியாவின் மிகப் பெரிய சமூகச்சிக்கலாக இருப்பது சாதிப்படிநிலைக் கட்டமைப்பு. பிறக்கும்போது சாதி முத்திரைக் குத்தப்பட்டு உயர்ந்தோர்-தாழ்ந்தோர் என்ற பேதம் காட்டும் வருணாசிரமத்திற்கு மாற்றாக, அனைவரும் சமம் என்பதை வலியுறுத்தும், ‘பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும்’ என்கிற தமிழ் மறையாம் திருக்குறள் நெறிப்படி, எல்லா சாதிகளும் ஒன்றிணைந்து ஒரே இடத்தில் வாழ்வது என்பது பெருங்கனவும், நடைமுறையில் மிகப் பெரிய சிக்கலும் உடையதாகும். எனினும், அதனை சாத்தியமாக்கியவர் கலைஞர். தென்மாவட்டங்களில் சாதிக் கலவரங்கள் நடந்த நிலையில், மக்களின் மனமாற்றமும், அதற்கேற்ற ஒருங்கிணைந்த வாழ்வுமே சாதி ஏற்றத்தாழ்வற்ற சமூகத்தைக் கட்டமைக்கும் என்ற எண்ணத்துடன் முத்தமிழறிஞர் கலைஞர் தமிழ்நாடெங்கும் சமத்துவ புரங்களை உருவாக்கினார்.

அதற்கு பெரியார் நினைவு சமத்துவபுரம் எனப் பெயரிட்டார். 100 வீடுகள் கொண்ட இந்த சமத்துவபுரத்தில் அதிக அளவில் பட்டியல் இன மக்களுக்கும்,அதனைத் தொடர்ந்து பிற்படுத்தப்பட்டவர்கள், மிகப் பிற்படுத்தப்பட்ட வர்கள், பிற சாதியினர் என அனைவருக்கும் வீடுகள் ஒதுக்கப்பட்டன. அந்த வீடுகள் அவரவர் குடும்பத்தில் உள்ள பெண்களின் பெயரிலேயே பதிவு செய்யப்பட்டன. அனைத்து சாதிகளுக்கும் பொதுவான சமூக நலக் கூடம், பூங்கா ஆகியவை அமைக்கப்பட்டன. இந்தியாவில் வேறெந்த மாநிலத்திலும், இது போல அனைத்துச் சாதியினரும் ஒரே இடத்தில் கூடி வசிக்கக்கூடிய நிலை இல்லை. கலைஞர் உருவாக்கிய சமத்துவபுரங்கள் தமிழ்நாட்டின் தனித்துவ அடையாளமாகும்.