சென்னை, ஜூன்.5–

முத்­த­மி­ழ­றி­ஞர் கலை­ஞ­ரின் 103 ஆம் ஆண்டு பிறந்­த­நாளை முன்­னிட்டு திரா­வி­டர் கழ­கத் தலை­வர் கி.வீர­மணி அறிக்கை வரு­மாறு :–

தந்தை பெரி­யா­ரின் உரு­வச் சிலை­க­ளோடு ‘பெரி­யார் நினைவு சமத்­து­வ­பு­ரங்­களை’ அமைத்­துச் சாதனை படைத்­தார்!

மறைந்­தும் மறை­யாத நம் கலை­ஞ­ரின் பிறந்­த­நாள் விழா­வினை தாய்க்­க­ழ­கம் 103 ஊர்­க­ளில், பெரு­மி­தப் பூரிப்­போடு கொண்­டா­டு­கி­றது!

‘மான­மிகு சுய­ மரி­யா­தைக்­கா­ரன்’ என்று தன்னை ஒரு வரி­யில் அடை­யா­ளப்­ப­டுத்­திய நமது முத்­த­மி­ழ­றி­ஞர் கலை­ஞர் அவர்­க­ளது 103 ஆம் ஆண்டு பிறந்த நாள் (3.6.2026).

பல்­க­லைக் கொள்­க­ல­னா­கத் திகழ்ந்­த­வர்!

மாண­வப் பரு­வத்­தி­லேயே இந்தி மொழித் திணிப்­புக்­­­கும், அதன்­மூ­லம் (சமஸ்­கி­ருத) ஆரி­யப் பண்­பாட்­டுப் படை­யெ­டுப்­பை­யும் நடத்த முயன்ற காலத்­தில் (1937–1938) தனது 14 ஆவது வய­தில், ‘புலி வில் கயல்’ பொறித்த கொடி­யைக் கையி­லேந்தி,

‘‘ஓடி­வந்த இந்­திப் பெண்ணே கேள்! – நீ

தேடி­வந்த நாடி­தல்­லவே! – புறப்­பட்­டுப் போ!’’

என்ற பாவ­லர் பால­சுந்­த­ரத்­தின் பாட்­டினை முழங்­கி­ய­வர். தந்தை பெரி­யார் தம் இயக்­கத்­தின்­பால் ஈர்க்­கப்­பட்டு, ஈரோட்­டுக் குரு­குல வாசத்­தி­னால் பெரி­தும் கொள்­கைச் செதுக்­கம், லட்­சி­யத்­தில் மாறாப் பற்­றும் கொண்டு, பல்­க­லைக் கொள்­க­ல­னா­கத் தம் – இடை­யறா உழைப்­பின்­மூ­லம் திரா­விட இயக்­கத் தொண்­ட­ராகி, பேர­றி­ஞர் அண்­ணா­வின் பாசத் தம்­பி­யாக அரை நூற்­றாண்டு காலம் பய­ணித்­தார். தன் குரு­நா­த­ரான தந்தை பெரி­யா­ரின் கொள்­கை­க­ளைச் சட்­டங்­க­ளா­க­வும், திட்­டங்­க­ளா­க­ வும் மாற்றி, ஒரு பெரும் சமூ­கப் புரட்­சியை நடத்­திய சரித்­திர நாய­கர் அவர். அவரே நமது ஒப்­பற்ற, ஆற்­றல்­மிக்க ஆளுமை!

தந்தை பெரி­யார், பேர­றி­ஞர் அண்ணா ஆகி­யோ­ரால் பாராட்­டப் பெற்ற வித்­த­கர்!

பேச்சு, எழுத்து, நாட­கம், ஆட்சி ஆளுமை, போராட்­டக் களத்­தில், தன்னை வார்த்­தெ­டுத்த தலை­வர் தந்தை பெரி­யார், பேர­றி­ஞர் அண்ணா அவர்­க­ளா­லேயே பாராட்­டுப் பெற்ற ஒரு வியக்­கத்­தக்க வித்­த­கர் நம் கலை­ஞர்.

ஆரி­யத்­தால் நம் மக்­க­ளுக்கு ஏற்­ப­டுத்­தப்­பட்ட பிறவி இழி­வான ‘சூத்­திர’, ‘பஞ்­சம’ பட்­டங்­களை ஒழித்து, இழந்த மானத்தை மீட்­டெ­டுக்­கத் தந்தை பெரி­யார் தனது 95 ஆம் வய­தி­லும் களம் காண முயன்­றார். அய்­யா­வின் இறுதி விருப்­ப­மான ஜாதி-­­தீண்­டாமை ஒழிப்­பின் முக்­கிய அம்­ச­மாக, ‘‘ஆதி­தி­ரா­வி­டர் உட்­பட அனைத்து ஜாதி­யி­ன­ரும் கோயில்­க­ளில் அர்ச்­ச­கர்­க­ளாக நிய­மிக்­கப்­பட வேண்­டும்’’ என்ற போராட்­டம் அமைந்­தது.

நீதி­மன்­றங்­க­ளில் சட்­டப் போராட்­டம் நடத்தி

வெற்றி கண்­ட­வர்!

அப்­போது, ‘‘அதைச் சட்­டத்­தின் மூலமே சாதித்­துக் காட்­டு­வோம் அய்யா’’ என்று உறுதி அளித்து, அரை நூற்­றாண்டு காலப் போராட்­டத்­திற்­குப் பிறகு அதற்­கான சட்­டத்தை இயற்றி, நீதி­மன்­றங்­க­ளில் சட்­டப் போராட்­டம்நடத்தி வெற்றி கண்­ட­வர் நம் முத­ல­மைச்­சர் கலை­ஞர்!

எனி­னும், ‘‘முழு­மை­ய­டை­ய­வில்­லையே’’ என்ற ஏக்­கம் தந்தை பெரி­யார் நெஞ்­சில் தைத்த முள்­ளாக இருந்­தது. பெரி­யார் மறைந்­த­போது, அவ­ருக்­குத் தமிழ்­நாடு அர­சின் முழு அரசு மரி­யாதை வழங்க முடி­யா­மல் போன ஆதங்­க­மும் நீடித்­தது. இதை­ய­டுத்து வந்த ‘திரா­விட மாடல்’ ஆட்­சி­யின் ஒப்­பற்ற முத­ல­மைச்­சர் மு.க.ஸ்டாலின் அவர்­கள், உச்ச நீதி­மன்­றத் தீர்ப்­பின் அடிப்­ப­டை­யில் அத­னைச் செயல்­ப­டுத்தி, அவ்­வெற்­றியை முழு­மை­ய­டை­யச் செய்­தார்.

தந்தை பெரி­யா­ரின் உரு­வச் சிலை­க­ளோடு

‘பெரி­யார் நினைவு சமத்­து­வ­பு­ரங்­கள்!

முத்­த­மி­ழ­றி­ஞர் கலை­ஞர் அவர்­கள், நாடெங்­கும் ஜாதி ஒழிப்­பிற்­கான முன்­னெ­டுப்­பாக – வேறு எந்த மாநி­லத்­தி­லும் இல்­லாத வகை­யில் – அனைத்து ஒன்­றி­யங்­க­ளி­லும் தந்தை பெரி­யா­ரின் உரு­வச் சிலை­க­ளோடு ‘பெரி­யார் நினைவு சமத்­து­வ­பு­ரங்­களை’ அமைத்­துச் சாதனை படைத்­தார்.

மூத்த மொழி­யான தமிழை ‘நீச பாஷை’ என்­றும், சமஸ்­கி­ரு­தத்­தைத் ‘தேவ பாஷை’ என்­றும் சொல்லி, ஜாதிப் பாகு­பாட்­டைப் போல நம் மொழி­யைத் தாழ்த்தி வைத்­தி­ருந்த ஆதிக்­கத்தை உடைத்­த­வர் கலை­ஞர். தமிழ் மொழி ‘நீச பாஷை’ அல்ல, அது ஒரு ‘செம்­மொழி’ என்று சட்­டம் இயற்றி அதற்­கான அங்­கீ­கா­ரத்­தைப் பெற்­றுத் தந்­தார். அதன் பிறகே, வழக்­கொ­ழிந்த வட­மொ­ழி­யான சமஸ்­கி­ரு­த­மும் கலை­ஞர் போட்ட பாதை­யின் மூல­மாக அந்­தத் தகு­தி­யைப் பெற்­றது. இது சாதா­ரண சாதனை அல்ல!

இந்­திய சமூ­க­நீ­திச் சரித்­தி­ரத்­தி­லேயே முதன்­முறை­ யாக, பிற்­ப­டுத்­தப்­பட்ட மக்­க­ளுக்­கெ­னத் தனித்­து­றை­யை­யும் தனி அமைச்­ச­கத்­தை­யும் ஏற்­ப­டுத்­தி­ய­வர்; ஒடுக்­கப்­பட்ட மக்­க­ளுக்கு சமூ­க­நீ­தி­யில் ஒளி­வீச்­சுத் தொட­ரும்­படி செய்­த­வர்.

தாய்க்­க­ழ­கத்­தின் சார்­பில்,

103 ஊர்­க­ளில், 103 கூட்­டங்­கள்!

திரைப்­ப­டங்­கள், நாட­கங்­கள், புதி­னங்­கள், சட்­ட­மன்ற நட­வ­டிக்­கை­கள், போராட்­டக் களங்­கள், சென்னை கோட்­டைக்கு முன்பே, பாளை­யங்­கோட்டை சிறைக் கோட்­டத்­திற்­குச் சென்று, தியா­கத் தழும்­பு­க­ளைப் பெற்­ற­தோடு, காங்­கி­ரஸ் அர­சால் பிர­க­ட­னப்­ படுத்­தப்­பட்ட நெருக்­கடி நிலை­யின்­போது, தி.மு.க.வை ‘‘தாய்க்­கோழி, தனது குஞ்­சு­க­ளைக் காப்­ப­து­போல’’ காத்து, தோல்­வி­க­ளால் துவண்­டு­வி­டா­மல், கொள்­கைச் சிங்­க­மாய், ஆளு­மை­யில் அவ­னி­யோ­ரின் பாராட்டு மழை­யில் நனைந்து, மறைந்­தும் மறை­யாத நம் கலை­ஞ­ரின் பிறந்­த­நாள் விழாவை, தாய்க்­க­ழ­கம் 103 ஊர்­க­ளில் தோழ­மைக் கட்­சி­க­ளோடு இணைந்து நடத்­து­கி­றது. இன்­றைய இளைய தலை­மு­றை­யி­ன­ருக்­குக் ‘கலை­ஞர் வெளிச்­சம்’ பற்றி விளக்­கும் நோக்­கோ­டும், தாயின் பெரு­மி­தப் பூரிப்­போ­டும் இவ்­வி­ழா­வைக் கொண்­டாடி மகிழ்­கி­றோம்! கொள்­கை­யாக என்­றும் வாழ்­கி­றார் கலை­ஞர்!

இவ்­வாறு திரா­வி­டர் கழ­கத் தலை­வர் கி.வீர­மணி அவர்­கள் தமது அறிக்­கை­யில் தெரி­வித்­துள்­ளார்.