கோவை, ஜூன் 17 –
ஒன்றிய, மாநில அரசுகளின் பாரா முகம் காரணமாக கோவையில் குறுந்தொழில் நிறுவனங்கள் அபாய கட்டத்தை நோக்கிச் செல்கின்றன.
தமிழ்நாட்டில் 12 லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட குறு, சிறு மற்றும் நடுத்தர தொழில் நிறுவனங்கள் உள்ளன. கோவை மாவட்டத்தில் மட்டும் சுமார் 1 லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட நிறுவனங்கள் செயல்படுகின்றன. இந்நிறுவனங்களில், இன்ஜினீயரிங், ஆட்டோ மொபைல், ரயில்வே, ராணுவம், கப்பல் போக்குவரத்து உள்ளிட்ட பெரிய துறைகளை சார்ந்த நிறுவனங்கள் கொடுக்கிற ஜாப் ஆர்டர்கள் பெறப்பட்டு, அதற்கான உதிரிபாகங்கள் தயாரித்து கொடுக்கப்படுகின்றன.
விவசாயம் சார்ந்த டிராக்டர், மோட்டார், பம்புசெட், கிரைண்டர் தயாரிப்புகளுக்கு தேவையான உதிரிபாகங்களும் தயாரித்து கொடுக்கப்படுகின்றன. இந்நிறுவனங்கள், சுமார் 15 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை மனிதவளத்தை மட்டுமே, நம்பியே இயங்கின. அந்த காலக்கட்டத்தில் உற்பத்தியும் தரமாக
இருந்தது. ஆனால், உலகமயமாக்கலுக்கு பிறகு இக்குறுந்தொழில் நிறுவனங்கள் பெரும் சவாலை எதிர்கொண்டு வருகின்றன. உலகமய மாக்கல் கொள்கை அமலுக்கு வந்தவுடன், பெரிய நிறுவனங் கள், பெரிய நிறுவனங்கள், உதிரிபாகங்கள் வேண்டி சர்வதேச அளவில் தேடுதல் வேட்டையை துவக்க ஆரம்பித்தனர். இதனால், உள்ளூரில் இயங்கி வந்த குறுந்தொழில் நிறுவனங்களுக்கு ஜாப்ஆர்டர் குறைய துவங்கியது. முன்பெல்லாம், 100 சதவீதம் லாபம் சம்பாதித்து வந்த இக்குறுந் தொழில் நிறுவனங்கள் தற்போது 5 சதவீதம் லாபம் பெறுவதற்கே படாதபாடு படுகின்றன. பல குறுந்தொழில் நிறுவனங்களில், ஊழியர்களுக்கு சம்பளம் கொடுக்க முடியாத நிலை உள்ளது.
இந்த சூழலில் ஒன்றிய, மாநில அரசு களின் நடவடிக்கை இத்தொழிலுக்கு விரோதமாகவே அமைந்துவிட்டன. ஒன்றிய அரசின் வங்கிக்கடன் மறுப்பு, கொரோனா முடக்கம், பணம் மதிப்பிழப்பு, ஜிஎஸ்டி வரி, மூலப்பொருள் விலை உயர்வு, மாநில அரசின் மின்கட்டணம், லைசென்ஸ் கட்டணம். தொழில்வரி போன்றவை இத்தொழிலை புரட்டி எடுத்துவிட்டது. இனி எக்காலத்திலும் இத்துறை எழுந்து நிற்கவே முடியாது என்ற நிலை ஏற்பட்டுள்ளதாக குறுந்தொழில் முனைவோர் கவலை தெரிவித்துள்ளனர்.
இதுபற்றி கோவை தொழில் கூட்டமைப்பு (போசியா) தலைமை ஒருங்கிணைப்பாளர் ஜேம்ஸ் கூறியதாவது: தமிழ்நாடு அரசின் மின்சாரத்துறை, நிலைக் கட்டணம் என்கிற ஒரு கட்டணத்தை குறுந்தொழில் நிறுவனங்கள் மீது திணிக்கிறது. முன்பு ஒரு கே.வி.ஏ.வுக்கு 35 ரூபாய் என்றிருந்த நிலைக் கட்டணம் தற்போது 165 ரூபாயாக உயர்த்தப்பட்டு விட்டது. அதாவது, பயன்படுத்தாத மின்சாரத்துக்கு மாதகட்டணம் செலுத்த வேண்டியுள்ளது. இதே போல மின்இழப்பு கட்டணம் செலுத்த வேண்டும் என “பவர் பேக்ட்” கொண்டு வந்துள்ளார்கள். கோவை மாவட்டத்தில் சுமார் 40 சதவீதம் குறுந்தொழில் ஆலைகள் வாடகை கட்டிடத்தில் இயங்கி வருகிறது. இவற்றுக்கு வாடகை கொடுக்க முடியாமல் திணறும் நேரத்தில், சொத்து வரி விதிப்பு, ஆலைகளுக்கு ரன்னிங் லைசென்ஸ் இதுபோன்ற பேரிடிகளை மாநில அரசு இறக்கிக்கொண்டே இருக்கிறது.
குறுந்தொழில் நிறுவனங்களின் நிதிச்சுமையை குறைப்பதற்காக சுமார் 30 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, இயந்திர மானியம் திட்டம் அமல்படுத்தப்பட்டது. புதிதாக இயந்திரங்கள் வாங்கும்போது 25 சதவீதம் மானியம் தமிழக அரசால் வழங்கப்படும். ஆனால் மாவட்ட தொழில்மையம் 25 சதவீதம் கூடுதல்உற்பத்தி காட்டினால் மட்டுமே மானியம்தருவோம் என கெடுபிடி செய்கிறார்கள். கோவை மாவட்டத்தில் மட்டும் கடந்த 3 ஆண்டுகளில், சுமார் 5 கோடி ரூபாய்க்கும் அதிகமாக மானியத்தொகை நிலுவை உள்ளது. குறுந்தொழில் நிறுவனங்களுக்கு 5சதவீத வட்டியில் வங்கிக்கடன் வழங்கவேண்டும் என நீண்ட காலமாக கோரிக்கை விடுத்து வருகிறோம். ஆனால், தேசியமய மாக்கப்பட்ட வங்கிகளில் 15 சதவீதம் வட்டி வசூலிக்கிறார்கள்.
குறுந்தொழில் நிறுவனங் களுக்கு தேவையான காப்பர், அலுமினியம், காஸ்டிங், இரும்பு தாது, எஸ்.எஸ்.மெட்டீரியல் போன்றை கொள்முதல் செய்யும்போது. அதற்கு 18 சதவீதம் ஜி. எஸ்.டி. வரி விதிக்கிறார்கள். இவற்றை பொருட்களாக வடிவமைத்து, பெரிய நிறுவனங்களுக்கு விற்பனை செய்யும் போது. அதற்கும் 18 சதவீதம் ஜி.எஸ்.டி வரி விதிக்கிறார்கள்.
இப்படி அடி மேல் அடி கொடுத்தால், இந்த ஆலைகளை எப்படி இயக்க முடியும்? அதனால்தான் அன்றாடம் பல குறுந்தொழில் நிறுவனங்கள் மூடும் அளவுக்கு நிலைமை மோசமாக செல்கிறது. சீர்திருத்த நடவடிக்கைகளை ஒன்றிய, மாநில அரசும் இணைந்து மேற்கொண்டால், இத்துறை பிழைக்கும். இல்லையேல், குறுந்தொழில் துறையின் அழிவை யாராலும் தடுக்க முடியாது.
இவ்வாறு அவர் கூறினார்.