நல்லதைச் செய்திருக்கிறார், வெற்றி பெறுவார். அவரைப் போன்று தமிழ்நாட்டு மக்களுடைய நாடியைப் பிடித்துத் திட்டங்கள் தீட்டுகிற ஒரு முதலமைச்சரை சுதந்திரக் காலத்திலிருந்து இதுவரைக்கும் இல்லை. அவர் முதலமைச்சராகப் பொறுப்பேற்ற உடனே பத்திரிக்கையாளர்கள் கேட்கிறபோது சொன்னார், சொன்னதோடு மட்டுமல்லாமல் கடைசி வரைக்கும் அப்படித்தான் நடந்தார்; “எனக்கு ஓட்டுப் போட்டவர்களுக்கும் நான்தான் முதலமைச்சர், எனக்கு ஓட்டுப் போடாதவர்கள் கூட ஏன் ஓட்டுப் போடவில்லை என்று எண்ணுகிற அளவுக்கு நான் ஆட்சியை நடத்துவேன்” என்று சொன்னார். எல்லாருக்குமான ஒரு ஆட்சியாக நடத்தினார். அந்த ஆட்சியைப் பற்றி யாராவது ஒரு குறை சொல்ல முடியுமா? ஒருவராவது சொல்ல முடியுமா?
எனக்குத் தெரிந்து, 24 மணி நேரத்தில் அநேகமாக இரண்டு மணி நேரம்தான் அவர் தூங்குவார் என்று நினைக்கிறேன். ஒரு நாள் அதிகாலை இரண்டேகால் மணிக்கு என்னுடைய தொலைபேசி அடிக்கிறது. அந்த நேரத்தில் யார் அழைப்பார்? திருவண்ணாமலை தொகுதிக்காரன் யாருக்காவது பிரச்சினையா என்று யோசனை செய்து தொலைபேசியை எடுக்கிறேன். பார்த்தால், முதலமைச்சருடைய போன்! போன் எடுத்த உடனே, “அண்ணன் தூங்கிட்டீங்களா?” என்று கேட்கிறார்! இரண்டேகால் மணிக்குத் தூங்காமல் நான் என்ன பண்ண முடியும்?
நான் பக்குவமாகச் சொன்னேன், “ஆனா 12 மணி வரைக்கும் படித்துக் கொண்டுதான் இருந்தேன், இப்போதுதான் கண் அசந்தது” என்று சொன்னேன்; தூங்கினேன் என்று கூடச் சொல்லவில்லை. ஏனென்றால், அவர் தூங்காமல் நமக்குப் போன் செய்கிறார், நான் தூங்கினேன் என்று எப்படிச் சொல்ல முடியும்? அவர் கேட்கிறார், “மதுரையில் அண்ணன் கலைஞர் பெயரில் அவர் நூற்றாண்டை முன்னிட்டு ஒரு நூலகம் கட்டிக் கொண்டிருக்கிறோமே, அது எப்போது முடியும்?” என்று கேட்கிறார்!
மதுரையில் அண்ணன் கலைஞர் அவர்களுடைய நூற்றாண்டு விழாவை முன்னிட்டு, தென்னகப் பகுதியில் இருக்கிறவர்கள் எல்லாம் அறிவாளிகளாக வேண்டும் என்ற ஒரே அடிப்படையில் கட்டப்படுகிற, அறிவு உலகத்திற்காகக் கட்டப்படுகிற நூலகத்தைப் பற்றி, அதிகாலை இரண்டேகால் மணிக்கு அவர்கேட்கிறார் என்றால், அந்த முதலமைச்சர் தூங்கினாரா? தூங்கவில்லையா? என்று எப்படிச் சொல்லச் சொல்கிறீர்கள்? எனவே, நாட்டு மக்களுக்காக இரண்டு மணி நேரம், மூன்று மணி நேரம் தூங்கிவிட்டு நமக்காக உழைத்த தலைவர் அந்தத் தலைவர். அவர் வெற்றி வாய்ப்பை இழந்துவிட்டார் என்று நினைக்கிறபோது, எங்கள் கண்கள் எல்லாம் கலங்குகிறது.
கலைஞரின் வழியில் 70
ஆண்டுகால உழைப்பு!
ஆனால் ஒரு விதத்தில் நாங்கள் யோசிக்கிறோம்; இந்தச் சட்டமன்றத்திலிருந்து உங்கள் வாயால் ‘மாண்புமிகு முதலமைச்சர்’ என்று சொல்ல வேண்டுமா? இந்தச் சட்டமன்றத்தில் உங்களுடைய உழைப்பு என்ன? நாட்டு மக்களுக்காக நீங்கள் உழைத்தது என்ன? 73 வயதில் இருக்கிற நீங்கள், எனக்குத் தெரிந்து கிட்டத்தட்ட 14 வயதிலிருந்து இந்த மக்களுக்காகவே, கழகத்திற்காகவே உழைத்துக் கொண்டிருக்கிற உங்கள் வாயால், ‘முதலமைச்சர்’ என்று சொல்ல வேண்டுமா? ஒரு பக்கம் எங்களுக்கு வருத்தம் இருந்தாலும் கூட, இந்தச் சம்பவம் நடைபெறாமல் இருந்தது ஒரு விதத்தில் எங்களுக்கு மகிழ்ச்சியைத்
தருகிறது.
ஆனால் முதலமைச்சர் என்ன சொல்கிறார்? தேர்தலுக்கு முன்னால் எத்தனையோ பொய்கள், புறங்கூற்று கள், கட்டுக்கதைகள் எல்லாம் சொன்னீர்கள். ஆனால், முதலமைச்சருக்கு என்று ஒரு கண்ணியம் இருக்கிறது.
தமிழ்நாட்டினுடைய முதலமைச்ச ராகப் பொறுப்பேற்று முதல்முதலாகத் திருச்சிக்குச் சென்று தன்னுடைய உரையை அவர் ஆற்றுகிறார். நீங்கள் என்ன சொல்லி இருக்க வேண்டும்? “நான் முதலமைச்சராக வந்திருக்கிறேன், எனக்கு வழிகாட்டியாக ஏற்கனவே முத்துவேல் கருணாநிதி ஸ்டாலின் என்கிறவர் தமிழ்நாட்டின் முதலமைச்சராக இருந்திருக்கிறார்; அவர் எப்படி எல்லாருக்கும் எல்லாமும் கிடைக்கிற ஆட்சி நடத்தினாரோ, அதைப் போன்று நானும் நடத்துவேன்” என்று சொல்லி இருந்தால், நாம் கூட ‘சபாஷ்’ என்று பாராட்டி இருக்கலாம்.
புகழும் சமுதாயத் தொண்டும்: ஒரு ஒப்பீடு!
ஆனால் நீங்கள் அங்கே என்ன பேசுகிறீர்கள்? “ஏதோ சினிமாவில் நடித்த காரணத்தினால் எனக்கு வாக்களித்தார்கள் என்று பேசுகிறார்கள், எனக்கு வாயில் ஏதாவது வந்துவிடும்” என்று பேசுகிறீர்கள். நீங்கள் சினிமாவில் நடித்த புகழை மையமாக வைத்து ரசிகப் பெருமக்கள் உங்களுக்கு வாக்களித்திருக்கலாம்; உங்களைத் திரையில் பார்த்த வாக்காளப் பெருமக்கள் ஓட்டுப் போடலாம் என்று போட்டிருக்கலாம். அல்லது நீங்கள் என்ன ஏற்கனவே இந்திப் போராட்டத்திலே “இந்தி ஒழிக, தமிழ் வாழ்க” என்று சொல்லிச் சிறைக்குப் போனது உண்டா? அல்லது இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் இதே சென்னை, பெரும் மழையின் காரணத்தினால் - பெரும் சீற்றத்தின் காரணமாகத் தத்தளித்ததே... வேளச்சேரி போன்ற பகுதியில் ஜே.சி.பி. மூலமாகத் தான் உணவுப் பொட்டலங்களைக் கொண்டு போய் கொடுக்க வேண்டிய நிலை எல்லாம் இருந்ததே; அப்படிப்பட்ட வெள்ளக்காடாக இருக்கிற போது நீங்கள் படகு எடுத்துச் சென்று அனைத்து மக்களுக்கும் உணவு வழங்கி, மக்களுக்கு உதவி செய்தது உண்டா? இந்தச் சமுதாயத்திற்காக நீங்கள் பாடுபட்ட வரலாறு ஏதாவது உண்டா? எதுவுமே இல்லையே!
எனவே, உங்களுக்கு அரசியல் தொடர்பு இல்லை, சமுதாயத் தொடர்பு இல்லை, சமூகப் பணி செய்யவில்லை; உங்களுக்கு இருந்த ஒரே துறை சினிமா துறை. அந்தச் சினிமா துறை மூலமாக ஓட்டுப் போட்டார்கள் என்று சொன்னால், அதில் உங்களுக்குக் கோபம் வரவேண்டிய அவசியம் இல்லையே? அதைச் சொல்லிவிட்டு என்ன சொல்கிறீர்கள், “எனக்கு ஏதாவது வாயில் வந்துவிடும்” என்று சொல்கிறீர்கள். வள்ளுவர் அப்படி சொல்லவில்லையே... ‘இனிய உளவாக இன்னாத கூறல் — கனிஇருப்பக் காய்கவர்ந் தற்று’ என்றார். “இனிமையாக எத்தனையோ சொல் இருக்கிறது. அதைச் சொல்லலாம். அதைவிட்டுவிட்டு, நீ வாயால் எதையாவது சொன்னால் உனக்கு விரோதி கிடைப்பான்” என்கிறார். பழம் இருக்கிறது, காய் இருக்கிறது; எதைச் சாப்பிடுவாய்? பழத்தைத்தானே சாப்பிடுவாய், காயையா சாப்பிடுவாய்? அதைத்தானே சொல்கிறார், நீங்கள் இனிமையாகச் சொல்ல வேண்டிய எத்தனையோ வார்த்தைகள் இருக்கிற போது, அதைச் சொல்லவில்லை என்றால், நீங்கள் பழத்தை விட்டுவிட்டுக் காயைச் சாப்பிடுகிற கதை என்று நான் சொல்லவில்லை, வள்ளுவர்
சொல்கிறார்.
திருக்குறளும் கலைஞர்
கோட்டமும்!
அந்தத் திருக்குறளை நீங்கள் படிக்கவில்லையா? கலைஞருக்குத் திருக்குறள் சொந்தம், திருக்குறள் கலைஞருக்குச் சொந்தம். அதனால்தான் இங்கே வள்ளுவர் கோட்டம் கட்டியிருக்கிறார் அண்ணன் கலைஞர். 133 அடி சிலை கன்னியாகுமரியில் இருக்கிறது என்று சொன்னால், அதுவும் அண்ணன் கலைஞர் தானே!
திருக்குறளுக்கு எத்தனை பேர் உரை எழுதினார்கள்? பரிமேலழகரிலிருந்து, திருக்குறள் முனுசாமி யிலிருந்து, மு. வரதராசனாரிலிருந்து, இலக்குவனாரிலிருந்து எத்தனை பேர் உரை எழுதினார்கள்; ஆனாலும் இன்றைக்கும் பாமரனுக்குப் புரிகிற மாதிரி உரை எழுதியவர் என் அண்ணன் கலைஞர். ... திருக்குறளை யும் அண்ணன் கலைஞரையும் மறக்க முடியுமா, பிரிக்க முடியுமா? பிரிக்க முடியாது. அப்படிப்பட்ட குறளையெல்லாம் முதலமைச்சர் படிக்க வேண்டும்; நீங்கள் படித்தால்தான் அப்படி எல்லாம் சொல்ல மாட்டீர்கள். “என் வாயில் ஏதாவது வந்துவிடும்” என்று சொல்கிறீர்களே, எதற்கு வர வேண்டும்? எனக்குப் புரியவில்லை. நானும் யோசித்து யோசித்து பார்க்கிறேன், எதற்கு வர வேண்டும்? திரையுலகத்தினுடைய புகழ்ச்சியால் நீங்கள் ஆட்சியைப் பிடித்தீர்கள் என்று உண்மையைச் சொன்னால், ஏன் கோபப்படுகிறீர்கள்?
இங்கே பேராசிரியர் ஜவாஹிருல்லா இருக்கிறார்... எங்கள் வட ஆற்காடு மாவட்டத்தில் வாணியம்பாடி இஸ்லாமியக் கல்லூரியிலே சிறப்பாகப் பணியாற்றினார்; பல மாணவர்களை உருவாக்கி இருக்கிறார் என்று அவருக்கு ஒரு பெருமை உண்டு; நல்ல மாணவர்களை உருவாக்கினார் என்று நம்புகிறேன். அவருக்கும் எனக்கும் கிட்டத்தட்ட இருபது ஆண்டு கால நெருக்கமான நட்பு; எங்கள்ஊர் பேராசிரியர் என்ற நட்பு, சட்டமன்ற உறுப்பினர் என்ற நட்பு, இப்போது தோழமைக் கட்சித் தலைவர் என்ற நட்பு, இப்படிப்பட்ட நட்பு எங்களுக்கு உண்டு. அவர் தொழில் பேராசிரியர், அதைச் சொல்வதில்தானே அவருக்குப் பெருமை; நீங்கள் திரைத் துறை, அது உங்களுக்குப் பெருமைதானே, அதைச் சொன்னால், ஏன் கோவப்படுகிறீர்கள்?
மக்கள் திலகம் எம்.ஜி.ஆரின் சாதுரியம்!
மூகாம்பிகை கோயிலுக்குச் சென்ற காரணத்தினால் அனைவரும் மக்கள் திலகம் எம்.ஜி.ஆர். ஆகிவிட முடியுமா? அவரிடமே அந்தக் காலத்தில் கேட்டார்கள், “நீங்கள் பெரியார் பெரியார் என்று சொல்கி றீர்களே, பெரியாருக்கே நூற்றாண்டு விழா கொண்டாடுகிறீர்களே, பெரியாருடைய எழுத்துச் சீர்திருத்த ங்களை நீங்கள்தானே அறிவித்தீர்கள், ஏன் மூகாம்பிகை கோயிலுக்கு சென்றீர்கள்?” என்று கேட்டார்கள். அவர்களெல்லாம் பத்திரிகை யாளர்களைச் சந்திக்கிற முதலமைச்சர். உடனே மக்கள் திலகம் எம்.ஜி.ஆர். சொன்னார், “வேறு ஒன்றும் அல்ல; நான் மூகாம்பிகை யில் எங்கள் அம்மா சத்யாவைப் பார்த்தேன்” என்று ஒரே போடு போட்டார். அங்கே என்னுடைய தாயின் உருவத்தை நான் பார்த்தேன்” என்று சொன்னவர் மக்கள் திலகம் எம்.ஜி.ஆர்.
அதனால் ஒன்று சொல்கிறேன், மிஸ்டர் சி.எம். சார்... நல்ல ஆட்சி நடத்துங்கள். இங்கே நம்முடைய செந்தில்வேலன் குறிப்பிட்டதைப் போன்று, இன்றைக்குப் போட்டிருக்கிற திட்டங்கள் எல்லாம் எல்லாருக்கும்
எல்லாம் கிடைக்க வேண்டும் என்கிற திராவிட மாடல் ஆட்சி போட்ட திட்டங்கள்தான். எப்படி நாம் பிறந்த மண்ணுக்குத் ‘தமிழ்நாடு’ என்று பெயரிட்ட பேரறிஞர்அண்ணாவை நாம் மறக்கவில்லையோ, அதைப்போன்று முத்துவேல் கருணாநிதி ஸ்டாலின் அவர்களை இந்தத் தமிழ் மண் மறக்காது.
ஒரு இலக்கியக் கூட்டத்திலே நான் சொன்னேன், “நாட்டிலே இந்தியப் பொருளாதாரம் வளர்ச்சி பெற வேண்டும் என்று திட்டங்கள் போடலாம், மாநிலம் வளர்ச்சி பெற வேண்டும் என்று திட்டங்கள் போடலாம்; ஆனால் ஒரு குடும்பம் வளர்ச்சி பெற வேண்டும் என்று பொருளாதார வளர்ச்சித் திட்டம் போட வேண்டும் என்றால், அது முத்துவேல் கருணாநிதி ஸ்டாலினால் மட்டும்தான் முடியும்.” அனைத்து வீடுகளுக்கும், நம்முடைய பொருளாதார வளர்ச்சிக்கும் எத்தனையோ திட்டங்களை அவர் தந்தார்; அதனால் அவர் போட்டிருக்கிற திட்டங்கள் எல்லாம் நல்ல திட்டங்கள். அந்தத் திட்டங்களைக் கூடுமான வரைக்கும் பின்பற்றுங்கள், இப்போது அதைத்தான் என்னால் சொல்ல முடியும்.
புதிய அமைச்சரவையின் நிர்வாகத் திறமையின்மை!
இன்னும் முதல் சட்டமன்றக் கூட்டத்தொடரையே நாம் பார்க்கவில்லை; எப்படி அமைச்சர் எழப் போகிறார், எப்படிப் பதில் சொல்லப் போகிறார் என்று ஒன்னும் புரியவில்லை. சட்டசபைக்குப் போனால்தான் எங்களுக்கே புரியும். ஏனென்றால், இங்கே செந்தில்வேலன் சொன்னதெல்லாம் பார்த்தால் எனக்கே தலை கிறுகிறுக்கிறது. அவரவர் துறை பற்றி அவர்களுக்கே தெரியவில்லை. சுற்றுச்சூழல் துறைக்கும், சுற்றுலாத் துறைக்கும் இருக்கிற மாறுபாடே புரியவில்லை என்கிறார்; என்ன நிலைமையோ எங்களுக்குத் தெரியவில்லை.
இருந்தாலும் சட்டமன்றத்தில் வைத்துக் கொள்ளலாம் என்று சொல்லி, மிஸ்டர் சி.எம். சார், தமிழ்நாட்டுக்கு நல்லதைச் செய்யுங்கள், நல்லது செய்யுங்கள். நல்லது செய்யவில்லை என்றால் அரசியல் விமர்சனம் வரத்தான் செய்யும், அதையும் தாங்கிக் கொள்ளத்தான் வேண்டும். அதற்காக “என் வாயில் எது வேண்டுமானாலும் வரும்” என்றால், ஏதோ ஒரு முறை நீங்கள் சொன்னால் நாங்கள் பொறுத்துக் கொள்கிறோம்; இல்லையென்றால் எங்களுக்கும் வாயில் எது எதெல்லாமோ வரும்.
மீண்டும் ஒருமுறை எங்களை எல்லாம் பொத்திப் பொத்தி வளர்த்த எங்கள் அண்ணன் கலைஞருக்கு, இங்கே சிறப்பான பிறந்தநாாளாகக் கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கிற பகுதிக் கழகத்திற்கும், நன்றியோடு உதயசூரியனுக்கு வாக்களித்த இந்தத் துறைமுகம் தொகுதி வாக்காளப் பெருமக்களுக்கும், அதன் மூலமாக இங்கே சட்டமன்ற உறுப்பினராக உருவாகி இருக்கிற உங்கள் வீட்டுப் பிள்ளை சேகர்பாபு அவர்களுக்கும், இந்த நிகழ்ச்சியைச் சிறப்பாக ஏற்பாடு செய்த தலைவர் கலைஞரின் உடன்பிறப்புகளுக்கும் எனது கோடான கோடி நன்றியைச் சொல்லி, உரையை நான் நிறைவு செய்கிறேன்.
இவ்வாறு முன்னாள் அமைச்சர் எ.வ.வேலு பேசினார்.