த.
வெ.க அரசின் சார்பிலான முதல் ஆளுநர் உரையில் முந்தைய திராவிட மாடல் அரசின் மொழிக்கொள்கை, தமிழ்ப் பண்பாட்டு அடையாளங்கள், சமூக நீதித் திட்டங்கள், தொழில் வளர்ச்சி, கல்வி-மருத்துவம் உள்ளிட்ட பலவும் அப்படியே அறிவிக்கப்பட்டு, அதன் மீது த.வெ.க.வின் ஸ்டிக்கர் மட்டும் ஒட்டப்பட்டுள்ளது. தமிழ்நாட்டின் நிர்வாகக் கட்டமைப்பும் - கொள்கை முடிவுகளும் திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தால்தான் தீர்மானிக்கப்படுகின்றன என்பதை இப்போதைய த.வெ.க. ஆட்சியில் மட்டுமல்ல, முந்தைய அ.தி.மு.க. ஆட்சியிலும் மக்கள் பார்க்கத்தான் செய்தார்கள்.
அதே நேரத்தில், ஆளுநர் உரையின் தொடக்கத்தில் தமிழ்த்தாய் வாழ்த்தும், உரையின் நிறைவில் தேசிய கீதமும் பாடப்படும் என்ற திராவிட மாடல் அரசின் உறுதிப்பாடு, த.வெ.க. அரசிடம் இல்லை. தொடக்கத்திலும் நிறைவிலுமாக இரண்டு முறை தேசிய கீதம் இசைக்கப்பட வேண்டும் என்ற பா.ஜ.க.வின் அழுத்தத்திற்கு அடிமையாகி, அதன்படியே செய்திருக்கிறது த.வெ.க. அரசு. அதாவது, இரண்டு முறை தேசிய கீதத்திற்கு மரியாதை. தமிழ்த்தாய் வாழ்த்துக்கு ஒரேயொரு முறைதான் அந்த மரியாதை, தமிழ்நாடு சட்டமன்றத்தில்!
“அதனால் என்ன?” என்று கேட்கக்கூடிய சபாநாயகர் வாய்த்திருக்கும் அவையில், இவர்களிடம் நிமிர்ந்த முதுகெலும்பை எதிர்பார்க்க முடியாதுதான். த.வெ.க அரசு என்பது டெல்லி எஜமானர்களின் புதிய சேவகர்கள். அதனால்தான், எதிர்க்கட்சித்
தலைவர் உதயநிதி ஸ்டாலின் அவர்கள், “பா.ஜ.க. வுக்கும் த.வெ.க. வுக்குமான இணக்கம் தெரிகிறது” என்று வெளிப்படையாக விமர்சித்திருக்கிறார்.
தமிழ்நாட்டின் தனிச்சிறப்பு மிக்க, நூற்றாண்டு கால இந்து அறநிலையத்துறை தொடர்பான நிலைப்பாட்டிலும் ஆர்.எஸ்.எஸ். மற்றும் -பா.ஜ.க.வின் ஊதுகுழலாக த.வெ.க. அரசின் சார்பிலான ஆளுநர் உரை வெளிப்பட்டிருக்கிறது. நீதிக் கட்சிக் காலத்தில் தொடங்கி, ஓமந்தூரார், -காமராஜர் போன்ற காங்கிரஸ் முதலமைச்சர்கள் வழி தொடர்ந்து, திராவிட முன்னேற்றக் கழக ஆட்சி வரையிலும் கோயில் சொத்துகளை பராமரிப்பதற்காக வலிமையாகக் கட்டமைக்கப்பட்டிருக்கும் இந்து அறநிலையத்துறையை எப்படியாவது சிதைத்து விடவேண்டும் என்பதுதான் ஆர்.எஸ்.எஸ். – - பா.ஜ.க. மற்றும் அதன் பரிவாரங்களின் எண்ணமாகும்.
திருக்கோயில்களை மீண்டும் தங்கள் விருப் பத்திற்குரிய விளையாட்டுப் பொருளாகப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதுதான் அவர்களின் இந்த எண்ணத்தின் பின்னணியில் உள்ள ரகசியத் திட்டம். திராவிட மாடல் ஆட்சியில் அதற்கு இடம் கொடுக்கப்பட வில்லை. 4000 திருக்கோயில் களுக்கு குடமுழுக்கு நடத்தப்பட்டதுடன், பலதரப்பட்ட ஆக்கிரமிப்பாளர்களிட மிருந்த ஏறத்தாழ 1,055 திருக்கோயில்களுக்கு சொந்தமான 8,100 ஏக்கர் நிலங்கள் மீட்கப்பட்டன. இதன் மதிப்பு சுமார் 8,500 கோடி ரூபாய். ஆன்மிக அன்பர்களின் பொற்காலமாக திராவிட மாடல் ஆட்சி திகழ்ந்தது.
தற்போதைய த.வெ.க. அரசு, ஆர்.எஸ்.எஸ். விரும்புவது போல இந்து அறநிலையத்துறையை,சீர்திருத்தம் என்ற பெயரில் சிதைப்பதற்கேற்ற வகையில் ஓர் அமைச்சரை அந்தத் துறைக்கு நியமித் திருப்பதுடன், ஆளுநர் உரையில், “இந்து சமய அறநிலையத்துறையில் கட்டமைப்புச் சீர்திருத்தங்களை இந்த அரசு மேற்கொள்ளும். அசையும் மற்றும் அசையா சொத்துகள் அனைத்தும் அதன் புனிதமான நோக்கங்களுக்காக மட்டுமே பயன்படுத்தப்படுவது இந்த அரசால் உறுதி செய்யப்படும்” என்று தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. நிர்வாக முறைகேடு களைக் களைவதற்காக இந்த நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்படவிருப்பதாக வெளிப்பார்வைக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டிருக்கும் ஆளுநர் உரையில், உள்ளார்ந்த சதி நோக்கம் மறைந்திருப்பதைக் கவனிக்க மறக்கக்கூடாது.
புனிதமான நோக்கங்கள் என்ற சொல்லுக்குள் ஆர்.எஸ்.எஸ். அஜெண்டா புதைத்திருக் கிறதோ என்ற சந்தேகம் எழுகிறது. காரணம், திருக்கோயில் சொத்துகள் ஆன்மிகப் பணியுடன் அறப்பணிகளை மேற்கொள்வதற்கும் பயன்படுகின்றன. ‘மக்கள் தொண்டும்
மகேசன் தொண்டுதான்’ என்கிற தமிழ் அருள்நெறியின் அடிப்படையில், கருணை இல்லங்கள், பக்தர்கள் நடத்தும் நிகழ்ச்சிகளுக்கான மண்டபங்கள், அவர்களுக்குத் தேவையான பூசைப் பொருட்களை விற்பனை செய்யும் கடைகள், ஏழைக் குடும்பத்துப் பிள்ளை களுக்கான கல்வி நிலையங்கள் எனப் பல திட்டங்கள், ஆன்மிகப் பணியுடன் தொடர்புடைய அறப்பணியாகத் தொடர்ந்து மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன. இது திராவிட மாடல் ஆட்சியில் மட்டுமல்ல, அதற்கு முந்தைய
ஆட்சிக்காலங்களிலும் நடைபெற்றுள்ளது.
எடுத்துக்காட்டாக, பழநியில் உள்ள
அருள்மிகு பழநியாண்டவர் ஆடவர் கல்லூரி, மகளிர் கல்லூரி ஆகியவையும், குற்றாலத்தில் உள்ள பராசக்தி கல்லூரியும் இந்து சமய அறநிலையத்துறை சார்பில் நீண்ட காலமாக நடை பெற்று வருகின்றன. அதுபோலவே, சென்னையில் கடந்த ஆட்சியில் கற்பகாம்பாள் பெண்கள் கலை - – அறிவியல் கல்லூரி தொடங்கப்பட்டது.
முத்தமிழறிஞர் கலைஞர் ஆட்சியில் சைவ - – வைணவத் திருக்கோயில்களில் அனைத்து சாதியினரும் அர்ச்சகராவதற்கான ஆகமப் பயிற்சிப் பள்ளிகள் தொடங்கப்பட்டன. திராவிட மாடல் ஆட்சியின் முதலமைச்சர் அனைத்து சாதி அர்ச்சகர்கள், ஓதுவார்கள், பெண் ஓதுவார்கள் ஆகியோருக்குப் பணி ஆணை வழங்கி, கோயில் கருவறைக்குள் சமூக நீதியை நிலைநாட்டிய
துடன், ‘அன்னைத் தமிழில் அர்ச்சனை’ என்று திருக்கோயில்களில் தமிழ் மந்திரங்கள் ஒலிக்கச் செய்தார்.
இவை அனைத்தும் ஆர்.எஸ்.எஸ்.ஸின் கண்களை உறுத்தின. கல்லூரிகள் கட்டுவதால், திருக்கோயில்களின் புனிதமான நோக்கம் சிதைவதாகவும், இந்து சமய அறநிலையத்துறை அமைச்சகம் இவற்றை செய்யக்கூடாது என எதிர்ப்புக் குரல்கள் கேட்டன. தனது பரிவார அமைப்புகள் மூலம் வழக்குத் தொடுத்துப் பார்த்தன. இந்து சமய அறநிலையத்துறையையே கலைக்க வேண்டும் என்றன.
‘கலைக்க வேண்டும்’ என்கிற ஆர்.எஸ்.எஸ். கொள்கையின் வாடைதான், ‘கட்டமைப்புச் சீர்திருத்தம்’ என்ற பெயரில் த.வெ.க.
அரசின் சார்பிலான ஆளுநர் உரையில் வெளிப்பட்டிருக்கிறதோ! நூற்றாண்டுக் கால அறநிலையத்துறையின் அறப்பணிகளையும், கருவறை சமூக நீதியையும் தொடர்ந்திடும்துணிச்சல் த.வெ.க. அரசுக்கு இருக்கிறதா?