ஒ
ரு குற்றச்சாட்டை முன்வைப்பது எளிது. ஆனால் அந்தக் குற்றச்சாட்டை நிரூபிப்பதுதான் நம்பகத்தன்மைக்கான சான்று. த.வெ.க. அரசு ஆட்சி பொறுப்பேற்றது முதல், முந்தைய தி.மு.க. ஆட்சி குறித்து
குற்றச்சாட்டு வைப்பதிலேயே முனைப்பு காட்டுகிறது. குறிப்பாக, தனிநபர்கள் மீது மட்டுமல்ல; ஒரு மாநிலத்தின் வளர்ச்சி வரலாற்றின் மீது சுமத்தப்படும் குற்றச்சாட்டு என்றால், அதற்கான ஆதாரங்கள் இன்னும் உறுதியானதாக இருக்க வேண்டும்.
த.வெ.க. அரசின் தொழில்துறை அமைச்சர் கீர்த்தனா, தொடர்ச்சியாக முன்வைத்து வரும் குற்றச் சாட்டுகள் அபத்தமாகவும், முதிர்ச்சியற்று உள்ளதாகவும் கருதுகிறேன். முந்தைய திமுக ஆட்சிக் காலத்தில் ஊழல் மற்றும் நிர்வாகத் தாமதங்கள் காரணமாக 25 பெரிய முதலீட்டுத் திட்டங்கள் தமிழ்நாட்டை விட்டு வெளியேறியுள்ளன, 3.3 லட்சம் கோடி ரூபாய் கோடி ரூபாய் மதிப்பிலான முதலீடுகளும், 2.3 லட்சம் வேலைவாய்ப்புகளும் பறிபோய்விட்டதாகவும் குற்றம் சாட்டியுள்ளார்.
இந்தக் குற்றச்சாட்டைக் கேட்டவுடன் எழும் கேள்விகள் மிகவும் எளிமையானது.
அந்த 25 திட்டங்கள் எவை? எந்த நிறுவனங்கள்?
எவ்வளவு முதலீடு? எப்போது தமிழ்நாட்டை விட்டு வெளியேறின? ஏன் வெளியேறின?
அவற்றின் அதிகாரப்பூர்வ அறிவிப்புகள் எங்கே? எனக் கேள்விகள் எழுகிறது.
ஆவணங்கள் தரவுகள் இல்லை
தொழில்துறை அமைச்சரின் வாயிலிருந்து இத்தகைய குற்றச்சாட்டு வந்த பிறகும், இதுவரை முழுமையான பட்டியல் வெளியிடப்படவில்லை. வெள்ளை அறிக்கை இல்லை. ஊழல் காரணமாக வெளியேறினார்கள் என்பதை நிரூபிக்கும் ஆவணங்களும் வெளியிடப்படவில்லை.
தமிழ்நாட்டின் தொழில் முதலீடுகள் குறித்த பேச்சு என்பது தேர்தல் மேடை பிரச்சாரம் அல்ல. அது பல லட்சம் கோடி ரூபாய் மதிப்பிலான பொருளாதார நடவடிக்கை. மாநிலத்தின் வளர்ச்சி, வேலைவாய்ப்பு சார்ந்த நம்பிக்கை உருவாக்கம். அதில் சிறுபிள்ளைத் தனமான அரசியல் செய்வது பெரும் இழப்புகளை கொண்டு வந்து சேர்க்கும்.
ஒரு நிறுவனம் எந்த மாநிலத்தில் முதலீடு செய்ய வேண்டும் என்று முடிவு எடுக்கும்போது, நிலம், துறைமுகம், மின்சாரம், தொழிலாளர் திறன், விநியோகச் சங்கிலி, சந்தை அணுகல், வரிச்சலுகை, உலகளாவிய பொருளாதார நிலை உள்ளிட்ட நூற்றுக்கணக்கான காரணிகளை கணக்கில் எடுத்துக்கொள்கிறது. தமிழ்நாட்டில் முதலீடு செய்ய ஒப்பந்தம் செய்த பின்னர், வேறு மாநிலத்திற்கு மாறினால், அதற்கான ஒரே காரணம் ஊழல் என்று மட்டும் கூறிவிட முடியுமா? அமைச்சர் கீர்த்தனா குறிப்பிட்ட நிறுவனங்கள் ஏற்கெனவே, அந்தந்த மாநிலங்களில் தொழில் முதலீடு செய்துள்ள நிலையில், அவர்கள் தமிழ்நாட்டிலிருந்து வெளியேறினார்கள் என்று எப்படிச் சொல்ல முடியும் ?
அது தொடர்பாகஅந்த நிறுவனங்கள் ஏதும் விளக்கங்கள் அளித்துள்ளனவா எனத் தேடினால் எதுவும் இல்லை. தவிர, அமைச்சர் கீர்த்தனாவும் எந்த விளக்கங்களும் அளிக்கவில்லை. இந்தக் கேள்விகளை எதிர்க்கட்சிகள் மட்டுமல்ல; தொழில்துறை வட்டாரங்களும் எழுப்புகின்றன.
ஒரு முதலீடு அறிவிக்கப்படுவது, புரிந்துணர்வு
ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாகுவது, நிலம் ஒதுக்கப்படுவது, தொழிற்சாலை கட்டப்படுவது, உற்பத்தி தொடங்குவது என பல ஆண்டுகள் எடுக்கும். அப்படியும், கடந்த திமுக ஆட்சி காலத்தில் பல தொழில் முதலீடுகள் ஓராண்டு காலத்துக்குள், இரண்டு ஆண்டு காலத்துக்குள் செயல்பாட்டுக்கு வந்துள்ளன.
பெரம்பலூர் மாவட்டத்தில் தோல் பொருட்கள்
அல்லாத காலணிப் பூங்கா, ஃபாக்ஸ்கான் நிறுவனத்துக் கான பணிபுரியும் மகளிர் விடுதி ஆகியவை முன்மாதிரியான முதலீட்டு முயற்சிகள். இன்னும் ஏராளமான முதலீட்டுத் திட்டங்கள் மூலம் 12.6 லட்சம் கோடி ரூபாய் முதலீட்டு உறுதிமொழிகளை பெற்றுள்ளதாக முன்னாள் தொழில்துறை அமைச்சர் டி.ஆர்.பி.ராஜா குறிப்பிட்டுள்ளார். அதிலிருந்து 50
சதவீதம் முதலீட்டுத் திட்டங்கள் நடைமுறைக்கு வந்திருந்தாலும் , அதும் பெரும் முயற்சிதான்.
இலக்கும் தொலைநோக்கும்…
தமிழ்நாட்டின் வரவு செலவு இலக்கை 2030 ஆம் ஆண்டுக்குள் 1 லட்சம் கோடி டாலராக உயர்த்துவது என முந்தைய திமுக அரசின் இலக்கிற்கு, இந்த தொழில் முதலீட்டுத் திட்டங்கள் பெரும் பக்கபலமாக இருந்தவை. முந்தைய அரசின் இலக்கும், தொழில் வளர்ச்சிகளும்தான் இந்திய அளவிலான பொருளாதார வளர்ச்சியில் தமிழ்நாட்டின் பங்களிப்பாக 14
சதவீத பொருளாதாரத்தை எட்டியது எனலாம். முந்தைய இரண்டு ஆண்டுகளில் தமிழ்நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சி இரட்டைஇலக்கத்தைத் தொட்டுள்ளது. 2024- –25 ஆம் நிதியாண்டில் 11.2 % , 2025-–26 ஆம் நிதியாண்டில் 13.16 % சதவீத பொருளாதார வளர்ச்சி கண்டுள்ளது.
2021 ஆம் ஆண்டில் தமிழ்நாட்டில் திராவிட மாடல் ஆட்சி உருவாக்கத்துக்கு முன்பிருந்த புத்தொழில் நிறுவனங்களின் எண்ணிக்கை 2032 தான். ஆனால், 2026 ஆம் ஆண்டு தி.மு.க. ஆட்சியின் இறுதியில் உருவாக்கப்பட்டுள்ள ’ஸ்டார்ட் அப்’ தொழில் முயற்சிகளின் எண்ணிக்கை 14,700.
இந்திய அளவில் மிகச் சிறப்பான இடத்தில் தமிழ்நாட்டின் புத்தொழில் முயற்சிகள் உள்ளன. ஆசிய
அளவில் சென்னை மிக முக்கியமான மையமாக வளர்ந்துள்ளது.
தமிழ்நாட்டின் முதலமைச்சராக திரு.விஜய் அவர்கள், கடந்த சில நாட்களுக்கு முன்னர் நிதி ஆயோக் கூட்டத்தில் வாசித்த அறிக்கையிலேயே, இந்த வளர்ச்சியை பதிவு செய்துள்ளார். அதிலும் குறிப்பாக, அந்த புள்ளிவிவரங்கள் அனைத்தும் நிதி ஆயோக் வெளியிட்டவைதான் என்பது முக்கியமானது.
தகவல்களும், தரவுகளும் கண் முன்னே இருக்கும் நிலையில், முந்தைய ஆட்சியின் முழு செயல்முறையையும் புறக்கணித்து, குற்றம் சாட்டுவது
அரசியல் வசதியாக இருக்கலாம்; ஆனால் அது பொருளாதார விளக்கமாக இருக்க முடியாது.
இங்கே இன்னொரு கேள்வியும் எழுகிறது.
முதலீட்டாளர்கள் தமிழ்நாட்டை விட்டு வெளியேறியதற்கு ஊழல்தான் காரணம் என்றால், அந்த ஊழலை செய்தவர்கள் யார்?
எந்த அதிகாரி? எந்த அமைச்சர்?
எந்த நிறுவனம் புகார் அளித்தது?
நிறுவனங்களிடம் ’கமிஷன் கரப்ஷன்’ நடந்துள்ளது என கண்டுபிடிக்கத் தெரிந்த அமைச்சருக்கு, கண்டுபிடித்ததை வெளிப்படுத்துவதை யார்
தடுத்தது?
ஆதாரங்கள் இருந்தால் வெளியிடுங்கள்.
நிறுவனங்களின் பெயர்களை சொல்லுங்கள். வெள்ளை அறிக்கை வெளியிடுங்கள். ஊழல் நடந்திருந்தால் குற்றவாளிகளை கைது செய்யுங்கள்.
அதற்குப் பதிலாக ஆதாரமற்ற குற்றச்சாட்டுகளை மட்டும் மீண்டும் மீண்டும் கூறினால், அது தொழில்துறை கொள்கை விவாதமாக அல்ல; அரசியல் பிரச்சாரமாக மட்டுமே பார்க்கப்படும். ஆதாரங்களுடன் கூறப்படும் குற்றச்சாட்டு வேறு; அரசியல் மேடையில் வீசப்படும் குற்றச்சாட்டு வேறு. இரண்டுக்கும் மலையளவு வித்தியாசங்கள் உள்ளதை தேர்தலுக்கு முன் த.வெ.க. அளித்த வாக்குறுதிகளுக்கும், தேர்தலுக்கு பின்னர் த.வெ.க. ஆட்சியில் அறிவிக்கப்படும் திட்டங்களுமே சான்று.
ஆந்திர முதலமைச்சர் சந்திரபாபு நாயுடு அவர்களின் மகனும், ஆந்திர மாநில தகவல் தொழில்நுட்பம் மற்றும் தொழில்த் துறை அமைச்சரான நாரா லோகேஷ், சமீபத்தில் ஒரு நிகழ்ச்சியில் பேசுகையில், தமிழ்நாட்டில் முந்தைய தி.மு.க. ஆட்சி, தொழில் முதலீடுகளைத் திரட்டுவதில் மிகவும் நேர்மையாகவும், தொழில்முறையாகவும் செயல்பட்டதாகக் குறிப்பிட்டதைக் கவனிக்க வேண்டும். எந்தவொரு நிறுவன மும் தி.மு.க. அரசு லஞ்சம் கேட்டதாகத் தன்னிடம் கூறிய தில்லை என்றும் அவர் வெளிப்படையாகத் தெரிவித்துள்ளார்.
நீண்ட கால இலக்குகள்
ஒரு பெரிய தொழில் திட்டம் அரசியல் ஆட்சிமாற்றத்தால் மட்டும் நிகழ்ந்துவிட முடியாது. அது தொலைநோக்கும் இலக்கும் கொண்டது. பல ஆண்டுகள் நீளும் செயல்முறையும்கூட. இதுதான் எதார்த்தமான உண்மை. ஆனால், ஆட்சி பொறுப்புக்கு வந்த 30 நாட்களிலேயே, புள்ளிவிவரங்களை மறைத்து ’முந்தைய அரசின் தவறுகள்’ என்று கூறும் அணுகுமுறை எவ்வளவு நம்பகமானது?
உண்மையில், இன்று ஆட்சியில் இருப்பவர்கள் மறந்துவிடக் கூடாத ஒரு விஷயம் இருக்கிறது. அவர்களே இன்று பெருமையாக அறிவிக்கும் சில முதலீடுகள், முந்தைய ஆட்சிக் காலத்தில் தொடங்கப்பட்ட பேச்சுவார்த்தைகளின் தொடர்ச்சிதான் என்று தொழில்துறை வட்டாரங்களில் பேசப்படுகிறது.
தமிழ்நாடு இந்தியாவின் மிகப்பெரிய தொழில்துறை மாநிலங்களில் ஒன்று. ஆட்டோமொபைல், மின்னணு உற்பத்தி, புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல், ஏற்றுமதி, தகவல் தொழில்நுட்பம் என பல துறைகளில் மாநிலம் கட்டியெழுப்பிய அடித்தளம் ஒரு நாளில்
உருவானதல்ல. பல பத்தாண்டுகளாக ஆட்சியில் இருந்த திராவிடக் கட்சிகள் உருவாக்கிய கட்டமைப்பின் விளைவுகள். குறிப்பாக திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் தொலைநோக்கும், இலக்கும் தமிழ்நாட்டின் தொழில் வளர்ச்சியில் பின்னிப் பிணைந்துள்ளது. அந்த வரலாற்றை மறைத்து வைத்து, “25 முதலீடுகள் போய்விட்டன” என்று கூறுவது அரசியல் வன்மமாக இருக்கலாம். ஆனால் தமிழ்நாட்டின் தொழில்துறை வளர்ச்சி பற்றிய விவாதமாக இருக்க முடியாது.
ஏனென்றால் தொழில்துறை முதலீடுகள் உணர்ச்சிகரமான ’ரீல்ஸ்’களால் வருவதில்லை. நாயக பிம்பத்தால் ஆட்சியை பிடித்திருக்கலாம். ஆனால், தொழில் முதலீடுகள் வருவதற்கு தேவை நம்பகத்தன்மை. அந்த நம்பகத் தன்மையை உருவாக்குவது அரசின் கடமை; முந்தைய தி.மு.க. அரசு அதை சிறப்பாகச் செய்தது. இந்த அரசிடம் நம்பகத்தன்மை இல்லை. முன்னுக்குப் பின் முரணான குற்றச்சாட்டு களை மட்டும் முன்வைக்கிறது. தமிழ்நாட்டின் இரட்டை இலக்க பொருளாதார வளர்ச்சியை தக்க வைக்க வேண்டுமெனில், இலக்கும் தொலைநோக்கும் வேண்டும். இல்லையெனில், பொருளாதாரம் பெருத்துக் கொண்டிருக்கும் வயிறு ; புள்ளி விவரங்கள் காட்டிக் கொடுத்து விடும்.