எல்லோரையும் விலைக்கு வாங்கலாம் என த.வெ.கவின் அதிகார போதைக்கும் எதை வேண்டுமானாலும் விற்கலாம் எனும் வைகோவின் பேராசைக்கும் முதன்முதலாக ஒரு அடி விழுந்தி ருக்கிறது. த.வெ.க குதிரை பேரத்தில் ஈடுபடுகிறது என எதிர்க்கட்சித் தலைவர் உதயநிதி ஸ்டாலின் பகிரங்கமாக குற்றம்சாட்டியபோது, ‘அய்யோ நாங்களா நாங்கள் தூய சக்தி ஆயிற்றே ‘ என்றெல்லாம் நாடகம் ஆடியவர்களுக்கு வைகோ ஒரு முடிவுரை எழுதியிருக்கிறார்.
‘ உதயசூரியன் சின்னத்தில் போட்டியிட்டு வென்ற இரண்டு ம.தி.மு.க எம்.எல்.ஏக்களையும் ராஜினாமா செய்து அழைத்து வாருங்கள் நான் அவர்களுக்காக இடைத்தேர்தலில் பிரச்சாரம் செய்கிறேன்’ என்று முதல்வர் விஜய் சொன்னதை பகிரங்கமாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். எதிர்க்கட்சி எம்.எல்.ஏக்களை ராஜினாமா செய்ய வைத்து தன்பக்கம் இழுக்கும் குதிரைபேர யுத்தியின் நாயகனான அமித்ஷாகூட இவ்வளவு துணிச்சலாக தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொண்டதில்லை. குதிரை பேர அரசியலின் நாயகனாக த.வெ.க தலைவர் திகழ்கிறார் என்பதை தனது வாக்குமூலத்தின் மூலம் பிரகடனப்படுத்தியிருக்கிறார் வைகோ.
ஆனால் இந்த வெட்கக்கேட்டை மறைக்க அவர் முன்வைக்கும் வாதம் என்ன தெரியுமா? ’’எங்கள் கட்சி எம்.எல்.ஏக்களை ராஜினாமா செய்யவிடாமல் தி.மு.க தடுக்கிறது. அதில் ஒரு சட்டமன்ற உறுப்பினர் ம.தி.மு.கவிலிருந்து விலகி தி.மு.கவில் சேர்ந்துவிட்டார். இன்னொரு சட்டமன்ற உறுப்பினர் ம.தி.மு.கவில் தொடர்ந்தாலும் எம்.எல்.ஏ பதவியை ராஜினாமா செய்ய மறுத்துவிட்டார். இதுமட்டும் குதிரைபேரம் இல்லையா’’ என்று கேட்கிறார். இதைவிட கேவலமான ஒரு வாதம் இருக்கமுடியுமா?
ஒரு கூட்டணியில் ஒரு கட்சி வேட்பாளர் அந்த கூட்டணியின் முதன்மை கட்சி சின்னத்தில் போட்டியிட்டு வென்ற பிறகு கூட்டணியை முறிப்பது மட்டுமல்ல அந்த எம்.எல்.ஏக்களையும் ராஜினாமா செய்யச்சொல்லி நிர்ப்ப ந்திப்பது பச்சையான வெளிப்படையான குதிரைபேரம். மேலும் சட்டப்படியே ஒருவர் இன்னொரு கட்சி சின்னத்தில் நின்று போட்டியிடும்போது தனது கட்சியின் அடிப்படை உறுப்பினர் பதவியையே ராஜினாமா செய்துவிட்டுதான் போட்டியிடுகிறார். அந்தவகையில் சட்டப்படி அந்த இரண்டு உறுப்பினர்களும் ம.தி.மு.க உறுப்பினர்களே கிடையாது. முக்கியமாக வைகோவிற்கு அவர்களை விற்பதற்கான உரிமை கிடையாது. அவர்கள் முழுக்க முழுக்க தி.மு.க சின்னத்தில் போட்டியிட்டு தி.மு.க வாக்குகளை பெற்று சட்டமன்றம் சென்றவர்கள். அவர்களை ராஜினாமா செய்யச்சொல்லி நிர்பந்திப்பதும் அந்த காலியிடங்களை த.வெ.கவிற்கு தாரைவார்க்க திட்டமிடுவதும், அவர்களை த.வெ.கவிடம் கொண்டுபோய் ஒப்படைக்க முயற்சிப்பதும் அரசியல் கீழ்மையின்உச்சகட்டம். அந்த இரண்டு ம.தி.மு.க சட்டமன்ற உறுப்பினர்களில் ஒருவர் வைகோவின் இந்த கீழ்மையை எதிர்த்து தி.மு.கவில் தன்னை இணைத்துக் கொண்டார். இன்னொருவர் தான் ம.தி.மு.கவில் இருந்தாலும் சட்டமன்ற உறுப்பினர் பதவியை ராஜினாமா செய்ய முடியாது என்று கூறிவிட்டார். இரண்டு பேருக்காகவும் த.வெ.கவிடம் பேரம்பேசிவிட்டுவந்த வைகோவிற்கு இப்போது என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை.
வைகோ இந்த கூட்டணி முறிவிற்கு முன்வைக்கும் காரணங்களிலாவது ஏதேனும் நாணயம் இருக்கிறதா? அவர் சொல்லும் முதலாவது காரணம் உதயசூரியன் சின்னத்தில் போட்டியிடச் சொல்லி தி.மு.க நெருக்கடி கொடுத்ததாம். ம.தி.மு.கவிற்கு குறைந்தபட்ச வாக்குவங்கிகூட இல்லைஎன்பதை தெரிந்துதான் தி.மு.க உதயசூரியன் சின்னத்தில் போட்டியிட வைகோவைக் கேட்டுக்கொண்டது. அதிலும் ஒரு தொகுதியில் ம.தி.மு.க சின்னத்திலேயே போட்டியிடலாம் என்று சொன்னபோது கூட, ‘ இல்லை நாங்கள் உதயசூரியன் சின்னத்திலேயே போட்டியிடுகிறோம் ‘ என்று சொன்னவர் வைகோ. இப்போது நரம்பில்லாத நாக்கு மாற்றிப் பேசுகிறது.
மேலும் இடதுசாரிகளும் வி.சி.கவும் முஸ்லீம் லீக்கும் அவரவர் சின்னத்தில் போட்டியிட தி.மு.க இணங்கியபோது ம.தி.மு.கவை மட்டும் கட்டாயப்படுத்த என்ன அவசியம் இருக்கிறது. அப்படியே கட்டாயபடுத்தியிருந்தால் கூட்டணியை விட்டு போவதில் அவருக்கு என்ன தடை இருந்தது? அப்போதும் யாராவது வருவார்களா என த.வெ.க கதவை திறந்துவைத்துதான் காத்துக்கொண்டிருந்தது.
வைகோவின் துயரம் என்னவென்றால் த.வெ.க அதிக இடங்களைப் பெற்று அதேசமயம் பெரும்பான்மை இல்லாத சூழல் ஏற்படும் என்று அவர் கற்பனைகூட செய்யவில்லை. தி.மு.க கூட்டணி கட்சிகள் ஒவ்வொன்றாக த.வெ.க பக்கம் போனதும் தனக்கும் விழவேண்டிய ‘லாட்டரி ‘ ஒரு நம்பரில் தவறியது போல வைகோ மனமுடைந்து விட்டார். காரணம் தன் கட்சியை சேர்ந்தவர்கள் உதயசூரியன் சின்னத்தில் வென்றதால் அவர்களைக் கூட்டிக்கொண்டு கிளம்ப கட்சித்தாவல் தடைச்சட்டம் பெரும் தடையாக மாறிவிட்டது. ஒரு விதத்தில் த.வெ.க அமைச்சரவையில் இடம்பெற்ற கட்சிகளைப் பார்த்து கடும் பொறாமையால் ஏற்பட்ட ஒரு பதற்றம் எனலாம். அதுதான் தி.மு.க தன் கைகளைக் கட்டிப்போட்டுவிட்டது என்று கதறுகிறார். குதிரை பேரத்தில் ஈடுபட முடியாமல் வைகோ என்ற பொய்க்கால் குதிரையை லாயத்தில் கட்டியதால்தான் இவ்வளவு கோபம்.
அடுத்ததாக வைகோவின் இன்னொரு பொய், தி.மு.க கூட்டணியில் எட்டு வருடங்களாக மனநெருக்கடியோடு இருந்தாராம். அந்த மனநெருக்கடியோடுதான் முதலில் தனக்கும் பிறகு தன் மகனுக்கும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பதவியைப் பெற்றுக்கொண்டாரா?
வைகோ தி.மு.கவிற்கு செய்த தொடர் துரோகங்க ளுக்காக கலைஞரும் இன்றைய தி.மு.க தலைவரும் அவரைத் தொடர்ந்து மன்னித்தார்கள் என்பதுதான் உண்மை. வைகோ இதுவரை வகித்த நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பதவி அனைத்தும் தி.மு.கவின் கருணையால் பெற்றவை. தி.மு.கவை உடைத்து கட்சியை அழிக்க முயற்சித்தவரை, முன்னர் ஒருமுறை தி.மு.க கூட்டணிக்குத் துரோகம் செய்து அ.தி.மு.க கூட்டணியில் அடைக்கலம் ஆனவரை, மக்கள்நல கூட்டணியை அமைத்து சொற்ப வாக்குகளில் 2016இல் தி.மு.கவை ஆட்சிக்கு வரவிடாமல் தடுத்தவரை பா.ஜ.கவிற்கு எதிரான ஒரு மதசார்பற்ற வலிமையான கூட்டணியை அமைக்கவேண்டும் என்பதற்காகவே தி.மு.க, ம.தி.மு.கவை கூட்டணியில் இணைத்துக்கொண்டது. ஆனால் 2016 தேர்தலின்போது கலைஞரை சாதிப்பெயரை சொல்லி இழிவுபடுத்திய வைகோவை எந்த தி.மு.க தொண்டனும் இன்றுவரை மன்னிக்கத் தயாராக இல்லை.
வைகோ சொல்லும் இரண்டாவது காரணம் தி.மு.க- அ.தி.மு.க கூட்டணி அமைக்க முயற்சித்தாகவும் பா.ஜ.க அ.தி.மு.க கூட்டணியில் இருப்பதால் அது மதசார்பின்மைக்கு இழைத்த துரோகம் என்றும் பேசுகிறார். நடக்கவே நடக்காத ஒன்றை நடந்ததாக கூறி தனது இழி செயலுக்கு நியாயம் தேடுகிறார். பா.ஜ.வோடு தமிழ்நாட்டில் கூட்டணி அமைத்து மோடியை ’வெண்தாடி பெரியார்’ என வியந்தோதிய வெட்கம்கெட்ட வாய்தான் வைகோவுடையது. இவர்தான் இப்போது பாஜகவை பற்றிப் பேசுகிறார்.
வைகோ தி.மு.க, அ.தி.மு.க, பா.ஜ.க என எல்லோருடமும் மாறி மாறி கூட்டணி வைக்கலாம். ஆனால் தி.மு.க – அ.தி.முக கூட்டணி என்று ஒருவதந்தி பரப்பினாலே பொங்கி எழுந்துவிடுவாராம். சோறு கண்ட இடம் சொர்க்கம் என்பதை மறைக்க எத்தனை நாடகம்.
வைகோ இப்போது ஆடிக்கொண்டிருக்கும் இந்த பசப்பு நாடகம் அவரது அரசியல் வாழ்வின் இறுதி அத்தியாயத்தை எழுதிக் கொண்டிருக்கிறது.