சென்னை, ஜூலை 21–
மாற்றுத்திறனாளி சபரிவர்மன் படுகொலைக்கு வாய் திறக்காமல் முதல்வர் விஜய் தனது கள்ள மவுனத்தினால் மாற்றுத்திறனாளிகளின் கடும் அதிருப்திக்கு உள்ளாகி இருக்கிறார். மாற்றுத்திறனாளிகள் நலத் துறையை கவனிக்கும் அருகதையை முதல்வர் விஜய் இழந்து விட்டார் என – கழக மாற்றுத்திறனாளிகள் அணிச் செயலாளர் பேராசிரியர் டி.எம்.என். தீபக் கண்டன ஆர்ப்பாட்டத்தின் போது குறிப்பிட்டார்.
இந்நிகழ்வில் அவர் பேசியதாவது:
ஒரு போராட்டத்தை அறிவிக்க வேண்டும் என்று கூறிய சில மணி நேரங்களிலேயே, எங்களின் குரலாக இந்தக் கண்டன ஆர்ப்பாட்டத்தை ஏற்பாடு செய்து தந்த மாவட்டச் செயலாளர் அண்ணன் சேகர்பாபு அவர்களுக்கு, தமிழகம் முழுவதும் வாழும் மாற்றுத்திறனாளிகளின் சார்பாக எங்களது மனமார்ந்த நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறோம்.
“எங்களுக்காக யார் பேசுவார்கள்? எங்கள் வலியை யார் புரிந்து கொள்வார்கள்?” என்ற ஏக்கத்தோடு வாழும் ஆயிரக்கணக்கான மாற்றுத்திறனாளிகளின் இதயத்திலிருந்து எழும் நன்றிதான் இது. எங்களது கண்ணீருக்கும், வலிக்கும், உரிமைக்கும் மதிப்பளித்து இன்று எங்களுடன் நிற்கும் உங்களுக்கு எங்கள் நன்றிகள் என்றும் உரித்தானவை.
அதேபோல், “எனக்கு நேரமில்லை” என்று சொல்லாமல், “நான் வருகிறேன்” என்று உடனடியாக ஒப்புக்கொண்டு இந்தப் போராட்டத்திற்கு ஆதரவாக வந்த நமது நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் திரு. கலாநிதி வீராசாமி அவர்க ளுக்கும் மாற்றுத்திறனாளிகளின் சார்பாக நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறோம்.
அன்புத் தோழர்களே,
சபரிவர்மன் என்ற மாற்றுத்திறனாளி அடித்துக் கொல்லப்பட்டார் என்ற செய்தி எங்களுக்கு ஒரு சாதாரண செய்தி அல்ல. அது எங்கள் ஒவ்வொருவரின் இதயத்தையும் உலுக்கிய பேரதிர்ச்சி. இன்று சபரிவர்மன்; நாளை நம்மில் யாராவது என்ற அச்சத்தை உருவாக்கிய சம்பவம் அது.
இந்த ஆர்ப்பாட்டம் ஒரே ஒரு மனிதருக்கான நீதி கேட்கும் போராட்டம் மட்டுமல்ல. இனி எந்த மாற்றுத்திறனாளிக்கும் அநீதி நடந்தாலும் அதை எதிர்த்து குரல் கொடுக்க ஒரு சக்தி இருக்கிறது என்பதை இந்த சமூகத்திற்கும், அரசுக்கும், அதிகார அமைப்புகளுக்கும் உணர்த்தும் வரலாற்றுப் போராட்டம்.
மனித நேயத்தின் எழுச்சி!
இந்தியாவில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட அரசியல் கட்சிகளில் மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கென தனி அணியை உருவாக்கி, அரசியல் உரிமையையும் மரியாதையையும் வழங்கிய வரலாறு திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்திற்கே உரியது. அந்த அணியில் இருக்கும் நாங்கள், எங்கள் சகோதரர் ஒருவரின் உயிர் பறிக்கப்பட்டபோது அமைதியாக இருக்க முடியாது.
இன்று இங்கு நீலகிரி
யிலிருந்து, கடலூரிலிருந்து, தமிழகத்தின் பல்வேறு மாவட்டங்களிலிருந்து, உடல் வலியையும், பயண சிரமங்களையும் பொருட்படுத்தாமல் ஏராளமான மாற்றுத்திறனாளிகள் ஒன்று கூடியுள்ளனர். இது ஒரு கூட்டமல்ல; இது மனிதநேயத்தின் எழுச்சி.
எங்களால் வேகமாக நடக்க முடியாமல் இருக்கலாம். சிலரால் பேச முடியாமல் இருக்கலாம். சிலரால் கேட்க முடியாமல் இருக்கலாம். ஆனால் எங்கள் மன உறுதியை எந்த ஊனமும் முடக்க முடியாது. எங்கள் உடலில் குறை இருக்கலாம்; எங்கள் உள்ளத்தில் குறை இல்லை. எங்கள் உரிமைக்காக தொடர்ந்து குரல் கொடுப்போம். அதுதான் இந்தக் கூட்டத்தின் உறுதியான நிலைப்பாடு.
அன்புடைய தோழர்களே,
மாற்றுத்திறனாளிகளின் வாழ்க்கை எளிதானதல்ல. சாதாரண மனிதர்கள் இயல்பாகச் செய்யக்கூடிய ஒவ்வொரு செயலையும் செய்வதற்கு, நாங்கள் பல மடங்கு அதிகமான முயற்சி எடுக்க வேண்டியிருக்கிறது.
நானே கடந்த இரண்டு மாதங்களாக கடுமையான முதுகுவலியால் அவதிப்பட்டு வருகிறேன். இன்றும் இந்த மேடையில் நிற்பது எனக்கு வலியோடு கூடிய ஒன்றுதான். ஆனால், என் உடல் வலியை விட சபரிவர்மனின் மரண வலி பெரியது. ஒரு தாயின் கண்ணீரை விட என் வேதனை பெரியதல்ல. அதனால்தான் அந்த வலியை மறந்து இன்று உங்கள்முன் நிற்கிறேன்.
சபரிவர்மனின் தாய் என்ன நினைத்திருப்பார்? தன் மாற்றுத்திறனாளி மகனை உயிராக வளர்த்த அந்தத் தாயின் இதய வேதனையை எந்த வார்த்தைகளாலும் விவரிக்க முடியுமா? அவர் அடியடியாக தாக்கப்பட்டபோது, ஒருவேளை அவரது தங்கை பார்த்திருந்தால் “என் அண்ணனை அடிக்காதீர்கள்” என்று கதறியிருப்பார். அந்தக் கதறலை யார் கேட்பார்கள்? அந்தக் கண்ணீருக்கு யார் பதில் சொல்வார்கள்?
இந்தப் போராட்டம் ஒரு குடும்பத்திற்கான போராட்டமல்ல. ஒவ்வொரு மாற்றுத்திறனாளியின் உயிருக்கும் மரியாதை வேண்டும் என்பதற்கான போராட்டம்.
இன்று சிலருக்கு மாற்றுத்திறனாளிகள் என்றால் பலவீனமானவர்கள் என்று தோன்றலாம். ஆனால் நினைவில் கொள்ளுங்கள்; எங்கள் உடலில் குறை இருக்கலாம், எங்கள் மன உறுதியில் ஊனம் இல்லை. எங்களை மிரட்டலாம்; மௌனப்படுத்த முடியாது. எங்களை ஒடுக்க முயற்சிக்கலாம்; எங்கள் உரிமைக் குரலை அடக்க முடியாது. கடந்த ஆட்சியில் திராவிட முன்னேற்ற கழகம், மாற்றுத்திறனாளி களுக்காக பல முக்கியமான திட்டங்களைச் செயல்படுத்தியுள்ளது. ஆயிரக்கணக்கான மின்சார சக்கர நாற்காலிகள் வழங்கப்பட்டுள்ளன. மாற்றுத்திறனாளிகள் சுதந்திரமாகச் செல்லும் வகையில் பல்வேறு உதவித் திட்டங்கள் நடைமுறைப்ப டுத்தப்பட்டுள்ளன. அவை வெறும் நலத்திட்டங்கள் அல்ல; மனிதர்களின் சுயமரி யாதையை மீட்டெடுக்கும் முயற்சிகள்.
ஆனால், ஒரு மாற்றுத்திறனாளியின் உயிருக்கு மதிப்பு இல்லாத நிலை உருவாகிவிட்டால், அந்த நலத்திட்டங்களின் அர்த்தமே கேள்விக்குறியாகிவிடும்.
சபரிவர்மன் மரணத்திற்கு
வெளிப்படையான விசாரணை தேவை!
எனவே, சபரிவர்மனின் மரணத்திற்கு முழுமை யான, வெளிப்படையான விசாரணை நடத்தப்பட வேண்டும். குற்றவாளிகள் யாராக இருந்தாலும் சட்டத்தின் முன் நிறுத்தப்பட வேண்டும். அதுவே நீதிக்கும், மனிதநேயத்திற்கும் உரிய பதிலாக இருக்கும்.
இன்று நாம் கேட்பது பழிவாங்கலை அல்ல; நீதியை. கோபத்தை அல்ல; மனிதநேயத்தை. இரக்கத்தை அல்ல; உரிமையை.
அன்பிற்குரிய தோழர்களே,
மாற்றுத்திறனாளிகளின் உரிமை என்பது பரிதாபத்தின் அடிப்படையில் வழங்கப்படும் சலுகை அல்ல. அது இந்திய அரசியலமைப்பும், மாற்றுத்திறனாளிகள் உரிமைகள் சட்டமும் உறுதி செய்துள்ள அடிப்படை மனித உரிமையாகும்.
மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கான நான்கு சதவீத இட ஒதுக்கீடு என்பது வெறும் தேர்தல் வாக்குறுதியாக பேசப்படும் ஒரு சொல் அல்ல. அதற்குப் பின்னால் சட்டமும், நிர்வாகமும், பணியிட அடையாளப்படுத்தலும், சம வாய்ப்பும் இருக்கின்றன. அந்த அமைப்பைப் புரிந்து கொள்ளாமல் “நாங்கள் நடைமுறைப்படுத்துவோம்” என்று திரு விஜய் அவர்கள் கூறுவது போதாது; அதன் ஆழத்தையும் பொறுப்பையும் உணர வேண்டும்.
உள்ளபடியே மாற்றுத்திறனாளிகளின் துறையை திரு விஜய் அவர்கள் வைத்திருக்க தகுதியற்றவராய் இருக்கிறார். ஏனென்றால் மாற்றுத்திறனாளிகளின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்க வேண்டிய துறைகளும், சட்டத்தை அமல்படுத்த வேண்டிய அமைப்புகளும், மனிதநேயத்துடன் செயல்பட வேண்டிய பொறுப்பு உடையவை. குறிப்பாக, காவல்துறையினர் மாற்றுத்திறனாளிகளை கையாளும் போது கூடுதல் பொறுப்பும், கூடுதல் உணர்வும் கொண்டிருக்க வேண்டும். அது சட்டத்தின் கட்டாயமும், மனிதநேயத்தின் அடையாளமும் ஆகும்.
சபரிவர்மனின் மரணம் குறித்து முழுமையான உண்மைகள் வெளிவர வேண்டும். அவரது குடும்பத்திற்கு உரிய நீதி கிடைக்க வேண்டும். அவரது மனைவிக்கு அரசு வேலை வழங்கி வாழ்வாதார பாதுகாப்பு வழங்கப்பட வேண்டும். அவரது தாயிடம் அரசு ஆறுதல் தெரிவிக்க வேண்டும். இவை எங்களின் கோரிக்கைகள் மட்டுமல்ல; மனிதநேயத்தின் குரல்.
பத்திரிகை நண்பர்களே,
இந்தப் போராட்டத்தை ஒரு நாள் செய்தியாக மட்டும் பார்க்க வேண்டாம். இது ஆயிரக்கணக்கான மாற்றுத்திறனாளிகளின் வாழ்க்கை, பாதுகாப்பு, மரியாதை மற்றும் உரிமை பற்றிய கேள்வியாகும். இந்தக் குரலை மக்களிடம் கொண்டு சேர்ப்பது உங்கள் சமூகப் பொறுப்பாகும்.
நீதிக்காகப் போராடத் தயார்!
என் அன்பு மாற்றுத்திறனாளித் தோழர்களே,
இன்று இங்கே நாம் எழுப்பிய குரல் இந்த மேடையோடு முடிவடை யாது. இனி ஒரு மாற்றுத்திறனாளிக்கு அநீதி நடந்தால், அவர் தனியாக நிற்க வேண்டியதில்லை. அவருக்குப் பின்னால் ஒரு இயக்கம் இருக்கிறது; திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் மாற்றுத்திறனாளிகள் அணி இருக்கிறது; நீதிக்காக போராடத் தயாரான ஆயிரக்கணக்கான மாற்றுத்திறனாளிகள் இருக்கிறார்கள்.
இன்று நாம் சபரிவர்மனுக்காக குரல் கொடுக்கிறோம். ஆனால் உண்மையில், நாளை எந்த மாற்றுத்திறனாளியும் இப்படிப்பட்ட கொடுமைக்கு ஆளாகக் கூடாது என்பதற்காகத்தான் இந்தக் குரல்.
ஒரு மாற்றுத்திறனாளியின் உயிர் மலிவானதல்ல. ஒரு மாற்றுத்திறனாளியின் கண்ணீர் யாருக்கும் தெரியாமல் போகாது. ஒரு மாற்றுத்திறனாளியின் உரிமை யாருடைய தயவாலும் வழங்கப்படுவது அல்ல; அது இந்த நாட்டின் சட்டம் உறுதி செய்த உரிமை.
சபரிவர்மனுக்கு நீதி கிடைக்கும் வரை நாங்கள் ஓயமாட்டோம். மாற்றுத்திறனாளிகளின் பாதுகாப்பும், மரியாதையும் உறுதி செய்யப்படும் வரை எங்கள் போராட்டம் தொடரும்.
எங்கள் கைகள் பலவீனமாக இருக்கலாம்; ஆனால் எங்கள் குரல் பலவீனமல்ல.
எங்கள் கால்கள் மெதுவாக நடக்கலாம்; ஆனால் நீதியை நோக்கிய எங்கள் பயணம் ஒருபோதும் நின்றுவிடாது.
எங்கள் உடலில் ஊனம் இருக்கலாம்; ஆனால் எங்கள் உள்ளத்தில் உறுதியும் தன்னம்பிக்கையும் நீதிக்கான தாகமும் நிறைந்திருக்கிறது.
சபரிவர்மனுக்கு நீதி கிடைக்கும் வரை எங்கள் குரல் ஓயாது.
மாற்றுத்திறனாளிகளின் மரியாதை காக்கப்படும் வரை எங்கள் போராட்டம் நிற்காது.
நீதி வெல்லும். மனிதநேயம் வெல்லும். மாற்றுத்திறனாளிகளின் உரிமை வெல்லும்.
இவ்வாறு அக்கண்டன ஆர்ப்பாட்டத்தில் போராசிரியர் டி.எம்.என். தீபக் குறிப்பிட்டார்.
இந்தக் கண்டன ஆர்ப்பாட்டத்தில் கழக மாற்றுத்திறனாளிகள் அணியின் மாநில துணைச் செயலாளர்கள் கருணா கரன், எழிலன், வசந்தம் ஜெயராமன், வேங்கை வெங்கடேஷ், அம்பாள் குமார், ராஜ்குமார், ராதிகா உள்பட அவ்வணியின் ஏராளமான நிர்வாகிகள் கலந்து கொண்டனர்.