பிரதமரோ, முதல்வரோ பேசும் போது வெளிநடப்பு செய்வது உலக அளவில் ஏற்றுக்கொண்ட ஜனநாயக வழிமுறை.

அதை விடுத்து ‘நான் பேசும்போது, கதவைஙப் பூட்டுவேன்’ என்பது சர்வாதிகாரம். சர்வாதிகாரத்தை எதிர்ப்பதற்கு அடையாளமாக ‘உடைப்பேன்’ என்றால் கை உடைந்து விட்டதா? கொத்துப் பரோட்டா என்பது ஜனநாயகச் சொல்லா? தீ என்றால் நாக்கு சுட்டுவிடுமா?

ஒரு காலத்தில் ஜெயலலிதா தான் மதுராந்தகம் சொக்கலிங்கம், தூத்துக்குடி ரமேஷ், ராணிப்பேட்டை மோகன் என தனது சொந்தக் கட்சி எம்.எல்.ஏ.களையே குறிவைத்து தாக்கினார். அரசுக்கு எதிராகச் சென்றதால் வழக்கறிஞர் சண்முகசுந்தரம், வழக்கறிஞர் விஜயன் ஆகியோர் தாக்கப்பட்டார்கள். ஐ.ஏ.எஸ். அதிகாரி சந்திரலேகா முகத்தில் ஆசீட் வீசப்பட்டது.

அந்த வரிசையில் அனிதா ராதாகிருஷ்ணன், விளாத்திகுளம் மார்க்கண்டேயன் என விரிகிறது.

ஜெயலலிதா பாணியில் ஆட்சி நடத்த துடிக்கும் நீங்கள், அமைச்சரின் மனைவி, உதவியாளர் மனைவியுடன் நெருக்கம் என புகார் வந்தவுடன் அந்த அமைச்சரையே கோட்டையை விட்டு விரட்டினார் ஜெயலலிதா. சசிகலா புஷ்பா நடவடிக்கை தவறுக்காக கட்சியை விட்டும் நீக்கினார் ஜெயலலிதா.

ஆனால் ஒரு மாதமாகியும் தன்னைக் கெடுக்க அழைத்து வரச் சொன்னதே சரவணன் தான் எனச் சொல்லியும், இதுவரை சரவணன் மீது நடவடிக்கை எடுக்காதது ஏன்?

‘அரசு வழக்கறிஞர் பதவிக்கு என்னிடம் 20 லட்சம் கேட்கிறார்கள்’ என த.வெ.க. கட்சியின் நிர்வாகி ஞானசௌந்தரி சொல்லியும் என்ன நடவடிக்கை எடுத்தார்கள். ஜெயலலிதா மாதிரியே ஆண்டால், ஜெயலலிதா மாதிரியே சிறைக்குப் போக வேண்டியது தான்.

‘முட்டாள் முதலமைச்சர்’ என பேசிய ஆறு மாதத்தில், ‘யார் ரௌடி என்பது தெரியும்’ என்று மிரட்டிய ஆதவ் மீது,

‘காவல்துறை தான் 41 பேர் இறந்ததற்கு காரணம்’ என்று சொன்ன விஜய் மீது –

‘செந்தில் பாலாஜி பல்லை உடைப்பேன் சொன்ன அண்ணாமலை மீது நாக்கை அறுப்பேன்’ என்று

முதல்வர் விஜய் நடவடிக்கை எடுப்பாரா?

கட்டையைத் தூக்கிக் கொண்டு அடிப்பதற்கு அலைந்தவர் அமைச்சராக இருக்கலாமா?

பெண் பாலியல் செய்த அமைச்சர் பதவியில் நீடிக்கலாமா?

பெண் குழந்தைகளை அவமானப்படுத்த வீடியோ கேமரா உடன் சென்று அமைச்சர் பதவியில் நீடிக்கலாம். வெளியில் உளவலாம்.

ஆனால் நீதி கேட்ட நேதாஜிக்கு சிறையா?

பிடிக்கப்பட வேண்டியவர்கள் – உள்ளே இருக்க வேண்டியவர்கள் வெளியே. பாராட்டுக்குரி யவர்கள் உள்ளேயா? எத்தனை நாள் நீடிக்கும் இந்த ஆட்சி?

ஒரு பாரசீக கவிஞன் பனிபடர்ந்த மலையில் ஜோல்னா பையுடன் போகும்போது நாய் ஒன்று குரைத்ததாம். நாயை அடிக்க கவிஞன் குனிந்தால் கற்கள் பனியில் மூடப்பட்டிருந்தது. கவிஞன் சொன்னான், இந்த நாட்டில் நாய்களை அவிழ்த்துவிட்டு, கற்களை கட்டி இருக்கிறார்களே என்று, அது தமிழ்நாட்டிற்குப் பொருந்தும்.

கடைசியாக திரைப்படப் பாடல் ஒன்று கண்ணதாசன் வரிகள்

சதிகார கூட்டம் ஒன்று சபையேறக் கண்டேன்

தவறென்று (மார்க்கண்டேயனை) என்னைச் சொல்லும் பரிதாபம் கண்டேன்

அழகாகத் தோன்றும் ஒரு கருநாகம் கண்டேன்

அநியாயம்செய்வோருக்கும் மரியாதை கண்டேன்

நாடக வேஷம் கூட வராது – நாளைய உலகம் இவரை விடாது,