( முத்தமிழறிஞர் கலைஞர் அவர்கள் சிகிச்சைக்காக காவிரி மருத்துவமனை யில் அனுமதிக்கப்பட்ட 28.7.2018 நாளையொட்டி எழுதப்பட்ட கவிதை )

“எ ன் உயி­ரி­னும் மேலான

அன்பு உடன்­பி­றப்­புக்­களே”

எனும் காந்­தக் குரலை

இனி நாம் கேட்­பது எந்­நாளோ..?

அர­சி­யல் மேடை­களை

கவி­ய­ரங்­கங்­க­ளாய் மாற்­றிய

தாய்த் தமிழை தினந்­தோ­றும்

அரி­யா­ச­னம் ஏற்­றிய

என் வித்­தக தலை­வரே

உன் மேடை பேச்சை

நாளைய என் தலை­முறை

கேட்­பது தான் இனி எந்­நாளோ..?

அர­சி­யல் தலை­வர் என்­பதை தாண்­டி­ யும்கொள்கை வேந்­தாய், குனக்­குன்­றாய், தலை­வரை மதிக்­கும் பண்­பட்­ட­வ­ராய், தன்னை போற்­றும் தொண்­டர்­களை மதிக்­கும் பக்­கு­வப்­பட்­ட­வ­ராய்;

பேச்­சா­ள­ராய், எழுத்­தா­ள­ராய்,

நகைச்­சுவை ததும்­பும் நாவ­ல­ராய்

மக்­க­ளது தேவை­ய­றிந்து

ஆளுகை செய்த காவ­ல­ராய்

இனி நான் உமை காணும் நாள்

எந்­நாளோ..?

மானம்

நான் கேட்ட தாலாட்டு

மர­ணம்

நான் ஆடு­கின்ற விளை­யாட்டு என்று திரு­வாய் மலர்ந்­தாய் அன்று;

அஞ்­சு­கத்­தம்­மாள் வயிற்­றில்

கரு­வாய் பூத்த பூ மலரே, பொன் நிறமே,

புன்­னகை பூபா­கமே

உன் விடி­யலே தென்­ன­கத்து பூபா­ளமே..

உல­கத் தமி­ழ­னின் இதய சிம்­மா­ச­னமே,

உன்னை நேரிலோ இல்லை

கேமரா வழி­யிலோ மீண்­டும்

நாங்­கள் காணும் நாள் எந்­நாளோ..?

சிரத்­திலோ நடு­வாங்கு எடுத்து

கரத்­திலோ எழு­து­கோல் தொடுத்து

கவி எழு­தும் உன் ஒளிப்­பேழை (வீடியோ)எல்­லாம் எங்­க­ளது விழித்­தி­ரை­யில்

எழில்­மிகு பிம்­ப­மாய்

காட்­சி­யா­ன­தெல்­லாம் இனி மறு­முறை

நாங்­கள் காணு­வது எந்­நாளோ...?

காஞ்­சித் தலை­வ­னாம்,

தென்­னாட்டு காந்­தி­யாம்

பேர­றி­ஞர் அண்­ணா­விற்கு

நீ எழு­திய இரங்­கல் பா

பல்­க­லைக்­க­ழ­கப் பாடத்­திட்­டத்­தில்

இருந்­த­தெல்­லாம் வர­லாற்று சேதி

உன்னை விட்­டால் அது போன்ற

கவிக்­குமே இந்­தப் புவிக்­கும் யார் நாதி..?

அவை­யா­வும் செவி வழிச்

செய்­தி­யா­கும் போது எனது மனந்­த­னில் உன் போன்ற தலை­வனை

மீண்­டும் நாங்­கள் காண்­பது எந்­நாளோ..?

வீழ்ந்து விடா­மல்

விழுந்து விடா­மல்

எழுந்து வா..

எங்­க­ளுக்­கெல்­லாம்

எழுச்சி தந்த உனக்கு

வீழ்ச்சி இல்லை

இந்­நா­ளும்.. எந்­நா­ளும்..

அ.சேக் அப்­துல்லா