ந
மது உள்ளத்தில் அழியா ஓவியமாய், உயர்தனிக் காவியமாய் நிலைத்திருக்கும் உலகத் தமிழினத்தின் ஒப்பற்ற தலைவர் – உயிரனைய தலைவர் கலைஞர் அவர்களின் 8ஆவது ஆண்டு நினைவு தினம் ஆகஸ்ட்7.
இப்போது தான், “எழுந்து வா! எங்கள் தலைவா! எங்கள் உயிரே! உணர்வே! என காவேரி மருத்துவமனைக்கருகிலிருந்து கட்டுக்கடங்காத உடன்பிறப்புகள் எழுப்பிய ஒலி, கடல் கடந்து வாழும் தமிழர் உள்ளத்தில்கவலையையும், கண்ணீரையும், சிந்த வைத்தது போன்றதொரு படக்காட்சி நமது நெஞ்சில் நிழலாடுகிறது!
அறிவில் அண்ணாவையும், ஆயுளில் பெரியாரையும் பிரதிபலித்த தலைவர் கலைஞர் அவர்கள் தனக்கும் மறைவு உண்டு என்று தமிழர் மனமெல்லாம் துடிதுடிக்கச் செய்து, சாவில்லா சரித்திரப் பொன்னேட்டில் இடம் பெற்ற நாள் இந்த ஆகஸ்ட் 7.
கடந்த இருபதாம் நூற்றாண்டின் இடைப்பகுதியில் தொடங்கி, இருபத்தியோராம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதி வரையென இருபெரும் நூற்றாண்டு களின் அறுதாண்டிற்கும் மேலான இந்திய - தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் மையப் புள்ளியாக, வரலாற்று நிகழ்வாக தனது ஒவ்வொரு இயக்கத்திலும், நகர்விலும் நிறைந்திருந்த தலைவர், தன்னை ஆளாக்கி, அரசியல் சொல்லித்தந்த அண்ணனது இதயத்தை அவரிடம் ஒப்படைத்து ஒய்வெடுக்கச் சென்றநாள் இந்த ஆகஸ்ட் 7.
சுதந்திரத்திற்கு பிறகு இந்தியாவில் தங்களது ஆளுமைகளை நிலைநிறுத்திய தலைவர்களில் பெரும்பாலும் ராஜாவீட்டுப் பிள்ளைகள், சமஸ்தானாதிபதிகளின் வாரிசுகள், குட்டிக் குபேரர்கள், மேலைநாடுகளில் ஆக்ஸ்போர்டிலும், ஹாரோவிலும், கேம்பிரிட்ஜ்ஜிலும் படித்தவர்கள் என்றுதான் பட்டியல் நீண்டது.
விரல்விட்டு சொல்லக்கூடிய அளவில் தான் சாமான்யர்கள், அடித்தட்டு மக்களின் நிலை
யுணர்ந்த நடுத்தர வர்க்கத்தினர் அரசியலில் அரங்கேற்றமாயினர்.
அந்த வரிசையில் பஞ்சாயத்து அளவில் கூட அன்றைக்கு இல்லாத திருக்குவளையில் நடுத்தர இசைவேளாளர் குடும்பத்தில் பிறந்து, நாடாளுமன்றத்தின் தலைவர்களை, பிரதமர்களை
பலமுறை உருவாக்கிய ராஜதந்திரமும், சாணக்கியத் தனமும் மிகுந்திருந்த தலைவர் தான் நமது உயிரினும் மேலான தலைவர் கலைஞர் அவர்கள்.
80 –களில் எம்.ஜி.ஆர். ஆட்சி காலத்தில், திருச்செந்தூர் முருகன் கோயில் அறங்காவலர் சுப்பிரமணிய பிள்ளை கொலையுண்ட போது, அதுபற்றி தி.மு.க.வின் பெரும் கண்டனம், எதிர்ப்பு, விவாதங்கள் எழுந்தபோது பணிந்துபோன முதலமைச்சர் எம்.ஜி.ஆர். ஓய்வு பெற்ற நீதிபதி பால் அவர்களின் தலைமையில் ஒரு
கமிஷனை அமைத்து, அதன் தீர்ப்பையும் பெற்றிருந்தார்.
தீர்ப்பு ஆளுங்கட்சிக்கு அவலம் ஏற்படுத்தும் வகையில் இருந்ததால், அதை வெளியிடாமலும் வைத்திருந்தார்.
வெகுண்டெழுந்த தலைவர் கலைஞர் அவர்கள் ஆயிரக்கணக்கான திமுக தொண்டர்களுடன் மதுரையிலிருந்துதிருச்செந்தூர் வரை 200 கிலோ மீட்டர் நீதி கேட்டு, நெடும்பயணத்தை தனது கடும் உடல்நலிவையும் பொருட்படுத்தாமல் மேற்கொண்டார்.
அப்போதும் தனது இயல்பான மந்தத்தையும், மௌனத்தையுமே தொடர்ந்தார் எம். ஜி. ஆர்.
அதே நிலையில் சட்டப்பேரவை கூடியது. பேரவையில் எதிர்க்கட்சித் தலைவர் கலைஞர் அவர்கள் முதலமைச்சரைப் பார்த்து, திருச்செந்தூர் முருகன் கோயில் அறங்காவலர் சுப்பிரமணியசுவாமி கொலையுண்ட வழக்கிற்காக அமைக்கப்பட்ட நீதிபதி பால் கமிஷன் அறிக்கை எங்கே? எனக்கேட்க, எம்.ஜி.ஆர். மௌனம் சாதிக்க, சற்றும் நிதானிக் காமல் தலைவர் கலைஞர் பேரவைத்தலைவர் அவர்களே, நீதிபதி பால் கமிஷன் அறிக்கையை முதலமைச்சர் வெளியிட மறுப்பதால், நான் வெளியிடுகிறேன். என்று தனது கோப்பிலிருந்த பால் கமிஷன் அறிக்கை நகலைபேரவையில் வெளியிட்டு, பெரும் பரபரப்பை, எம்.ஜி.ஆர். உள்ளிட்ட அமைச்சரவைக்கு, பதற்றத்தை உண்டாக்கினார்.
வெகுநேரம் கழித்து, ஆசுவாசமடைந்த முதலமைச்சர் எம் ஜி. ஆர். வசந்த மண்டபத்தில் சுற்றி யிருந்த அமைச்சர்களிடம் அமைதியாய் கேட்டாராம், “ இந்த அரசாங்கத்தை நாம்தான் நடத்துகிறோமா? அல்லது கலைஞர் நடத்துகிறாரா? “ என்று.
அரசாங்கத்தின் மிகமிக முக்கியமான ஆவணம் எதிர்க்கட்சித் தலைவரின் கைகளுக்கு கிடைக்கிற தென்றால், எம். ஜி. ஆர் எத்தனை ஏமாளித்தனமாய் இருந்தாரென்பதைவிட, தலைவர் கலைஞர் அவர்கள் எவ்வளவு சாதுர்யம் மிக்கவராக இருந்தாரென்பது அவரது தொண்டர்களான நமக்கு பெருமை தரும் செயலல்லவா!
அதே போல் சற்றொப்ப இதே காலகட்டத்தில் நாடாளுமன்ற மாநிலங்களவை தேர்தல் வருகிறது. தி.மு.க. வசம் 24 சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள்
மட்டுமே இருந்தனர். வெற்றி இலக்கையடைய 36 சட்டமன்ற உறுப்பினர்களின் ஆதரவு தேவை என்ற நிலையில் தயங்காமல் துணிவுடன் தனது வேட்பாளராக இன்றைய கழகப் பொருளாளர் டி. ஆர். பாலு அவர்களை தலைவர் கலைஞர் அவர்கள் அறிவித்தார்.
எம். ஜி. ஆர் தனது உறுப்பினர்களை உற்றுப் பார்த்தார். உறுபோட்டுப் பார்த்தார். சத்தியம் வாங்கி வைத்தார்.
36 வாக்குகள் பெற்று தி.மு.க. வேட்பாளர்
டி ஆர். பாலு வெற்றி பெற்றார். இதுவரைக்கும் தெரியாது எப்படித்தான் இந்த எண்ணிக்கை வந்ததென்று!
அது தலைவர் கலைஞர் அவர்களின் அரசியல் சதுரங்கம். அதில் அவர் எப்போதும் வெற்றிவீரனாகவேத் திகழ்ந்தார்.
இப்படியெல்லாம் அரசியல் வானில் அரை நூற்றாண்டு காலமாக தலைப்புச் செய்தியாக நின்று, அதிர்வேட்டு, வாணவேடிக்கைகளை நிகழ்த்திய அசாத்திய திறமைமிக்க தலைவர் கலைஞர் அவர்கள் இன்று நம்முடன் இல்லை.
அவரது வளர்ப்பாய், வார்ப்பாய் ஐந்தாண்டு காலம், அளவிடமுடியாத மக்கள் நல திட்டங்களை செயல்படுத்திய திராவிடப் பேரரசர் முத்துவேல் கருணாநிதி ஸ்டாலின் எனும் மகத்தான தலைவர் நம்மை இன்று வழிநடத்துகிறார்.
தமிழினத்தை சூழ்ந்துவிட்ட இருளகல இன்னும், இன்னும் திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் பணி நாளுக்கு, நாள் தேவையெனும் நிலையில் கோட்டையில் அரங்கேறும் கோமாளிக் கூத்துக்களுக்கு, தற்குறி தர்பாரின் தரம் தாழ்ந்த பேச்சுக்களுக்கு தடைபோட, விடையெழுத புறப்பட்டு விட்டார் தென்னவர் போற்றும் மன்னவர்! நமது சின்னவர்! உதயநிதி அவர்கள்.
திராவிட இயக்கங்களின் பெரும் பணி உதயநிதி அவர்கள் மூலம் சீனப் பெருஞ்சுவர் போல திராவிடப் பெருஞ்சுவராக நீள்கிறதே, என்ற வன்மம், பொறாமை, பொச்சரிப்பு, திடீர் கைது, என பகல் பொழுது முழுவதும் அலைகழிப்பு.
இப்படித்தான் தலைவர் கலைஞர் அவர்களை 1965–ல் மொழிப்போரில் பாளையங்கோட்டை சிறைக்கு கொண்டு செல்ல பெரும் அலைகழிப்பை நடத்தியது அன்றைய காங்கிரஸ் அரசு. அதைப்போலவே இந்தக் காமெடி அரசும் உதயநிதி அவர்களை வதைப்பதாக எண்ணி, தேர்தல் தோல்வியில் துவண்டிருந்த தொண்டர்களையெல்லாம் ஒற்றுமையாய் திராவிடத்தேரை வடம்பிடித்து இழுக்கும் வழியை, வசதியை ஆக.4ந்தேதியன்று செய்து
தந்தது.
சென்னையிலிருந்து தஞ்சை செல்லும் சாலையெங்கும் தி.மு.க.வின் தினவெடுத்தப் பெரும்படை கட்டுக்கடங்காமல், காட்டு தர்பார் காவல் துறையின் அடக்குமுறைகளுக்கு அஞ்சாமல், எதிர்காலத்தில் இந்த இயக்கத்தை, இனத்தை வழிநடத்தும் இளம்தலைவனுக்கு தங்கள் ஆதரவைத் தெரிவிக்க காத்துக்கிடந்தனர்.
இதற்கு இணையான கூட்டம் தமிழகமெங்கும் காவல்துறையினரால் கைது செய்யப்பட்டு, கல்யாண மண்டபங்களில் அடைபட்டு கிடந்தோம்.
மொத்தத்தில் தேர்தல் தோல்விகள் தி.மு.க. தொண்டர்களை கவலைகொள்ளச் செய்யுமேயன்றி, கடமையிலிருந்து ஒருபோதும் தள்ளி நிற்கவைக் காது என்பதை தமிழ்நாடு மீண்டும், மீண்டும் உணர்ந்திட்ட நாளாகவே நமது சின்னவர் கைதான நாள் அமைந்தது.
ஒருமுறை நமது அறிவியக்கப் பெருந்தலைவர் பேரறிஞர் அண்ணா அவர்கள், “ தேர்தலில் வெற்றி பெற்று, அமைச்சர்களாக, சட்டமன்ற உறுப்பினர்களாக கோட்டைக்குள் நுழையும் போது, அடக்கத்தின் காரணமாக தலையை தாழ்த்தி, உள்ளே சென்றோம். ஆனால் தமிழிற்காக, தமிழினத்திற்காக சிறைக்கோட்டம் சென்றபோது, தலை நிமிர்ந்தபடி தான் சென்றோம்!“ என்றார்.
அதைப்போலத்தான் கிளம்பிற்றுக்காண் தமிழ் சிங்கக்கூட்டமென தமிழ்நாடு முழுவதும் அலை அலையாக பெருங்கூட்டம் சின்னவர்க்காய் சிறையேகியது.
இத்தகு தீரமிகு வரலாற்றுப் பேரியக்கமாம் நமது கழகத்தை கண்ணின் இமைபோல் காத்து வளர்த்த பெருவீரர்! முத்தமிழறிஞர்! சங்கத்தமிழ் பொங்கும் தங்கத் தலைவர்! தமிழவேள் தலைவர் கலைஞரின் பெரும்புகழ் உரைத்து , அமைதிப் பேரணியால் கடற்கரையில் அறிவாசான் அண்ணாவிற்கு அருகில் துயில்கொள்ளும் தனது தலைவருக்கு மலஞரஞ்சலி செலுத்துகிறார் நமது திராவிடப் பேரரசர் தளபதியவர்கள்!
தமிழின விடியலுக்காக விரல் தேய எழுதியவர்!
குரல் தேயப்பேசியவர்!
கால் தேய நடந்து கடமையாற்றிய கம்பீரத்தலைவர் கலைஞரின் பெரும்புகழ் உரைத்து, அலைகடலோரம் அமைதிப் பேரணியில் சங்கமிப்போம்!