கை
யெழுத்துப் பிரதியாய்
கருவாகித் தமிழர்தம்
மெய்யெழுத்தாய், உயிரெழுத்தாய்,
மேவும்உயிர் மெய்யெழுத்தாய்
வையத் தமிழர்நிலை
மாற்றவந்தத் தலையெழுத்தாய்
உய்யும்எங்கள் வாழ்வுக்கே
உணர்வளித்த விழுமியமே!
ஏற்றிஉன்னை மூட்டைகட்டி
இருமுதுகில் சுமந்துவர,
காற்றடித்து மரப்பாலம்
கவிழ்ந்திட “ஓடம்போக்கி”
ஆற்றினிலே கலைஞருடன்
அவர்நண்பர் தென்னனுடன்
சேற்றில் விழுந்தெழுந்த
செல்வமே! நித்திலமே!
மாணுயர்ந்த செந்தமிழர்
மரபுகளை உலகுக்குக்
காணுக எனக்காட்டும்
கருத்துமணிப் பெட்டகமே!
நாணத் தகும்அந்த
“நால்வருணப்” பிற்போக்கை
ஆணிவே ருடன்கிள்ளி
அறுத்தஅறி வாயுதமே!
முரட்டுப் பழமைகளின்
மூட நம்பிக்கை
இருட்டைக் கிழித்தெறிய
எழுந்துவந்த ஒளிக்கதிரே!
மருட்டும் மதவாத
மடமைகளின் கொடுமைகளைப்
புரட்டித் தகர்த்தெறிந்துப்
பொசுக்கவந்த கனற்பிழம்பே!
நாடு,மொழி, கலாச்சார,
நாகரிகம், பண்பாட்டைப்
பாடுதமிழ்ப் பாவியமே!
பைந்தமிழர் உள்ளமெலாம்
ஊடுருவிப் பதிந்ததமிழ்
ஓவியமே! எந்தமிழர்
நீடுபுகழ் வரலாற்றை
நினைவூட்டும் காவியமே!
ஒழிக!எனும் ஒடுக்குமுறை!
உருவற்றுத் தடயமின்றி
அழிக!எனும் அடக்குமுறை!
அத்தனைக்கும் ஈடுதந்தே
எழுகதிராய் “எண்பத்தைந்
தாண்டுகளாய்” இயங்கிவரும்
கழகத்தின் கேடயமே!
களமறவர் போர்வாளே!
ஈர்த்திழுத்தே இளைஞர்களின்
இதயத்தில் தமிழுணர்ச்சி
சேர்த்துப் பெருகவைக்கும்
செயலூக்க நிலைக்களமே!
ஆர்த்து மொழிப்போரில்
அணிவகுக்கும் வீரருக்கு
வார்த்துப் படைக்கலன்கள்
வடித்தளிக்கும் உலைக்களமே!
சொத்தெழுதி வைத்திருக்கும்
பத்திரம்போல், எம்நெஞ்சில்
பத்திரமாய் வாழ்கின்ற
சித்திரமே! ஆருயிரே!
கொத்துமலர்ச் சிந்தனைகள்
கொழிக்கின்ற பூக்காடே!
முத்துவிழா வும்தாண்டி
முன்னேறும் பொன்னேடே!
ஒப்பனைக் கவர்ச்சியிலே
உள்ளம் பறிகொடுத்தே
கற்பனைக் கனவுகளில்
கவிழ்ந்திருக்கும் தலைமுறைக்குத்
திட்பம் கொடுத்து,மனத்
தெளிவும் விளைத்துவரும்
செப்பேடே! கருத்தியல்
தேன்ததும்பும் தமிழூற்றே!
தித்திக்கும் தமிழுக்கோர்
தீங்கென்றால் மறுநொடியே
எத்திக்கும் கேட்கும்
இடியின் எதிரொலியே!
முத்தமிழர்க் கென்றும்உயிர்
மூச்சொலியே! பேச்சொலியே!
தத்துவத்தின் அடைமொழியே!
தன்மானச் சுடரொளியே!
சாத்திரச் சடங்குகளில்
சாதிகளில் வீழ்ந்துழன்ற
மாத்தமிழர் துயில்கலைத்து
வைகறைக்குச் சுடரெடுத்துப்
பூத்தவிடி வெள்ளியெனப்
புகழ்த்தலைவர் கலைஞருக்கு
“மூத்தபிள்ளை” யாகவந்த
முரசொலியே! வாழியவே!