உ
லகுக்கே முதன்மொழியாய் தொல்சீர் பெற்று
உயர்ந்ததனிச் செம்மொழியாய் பாரில் வாழ்ந்து
கலங்குபகை அறியாத எந்தை நாட்டில்
களங்கமற்ற பலவராயம் ஆக்கித் தந்து
விலங்குகளும் விளித்துவக்கும் அம்மா என்னும்
விஞ்சுபுகழ் இயலொலியை முதலாயக் கொண்டு
இலங்குகின்ற முதன்மொழியே! எந்தன் தாயே!
இரவாத செந்தமிழே! நின்தாள் போற்றி!
நான் உரைத்த உயர்ந்ததனிச் செம்மொழிக்கு நாட்டளவில்
அழியாத ஒப்புதலை அகிலமெலாம் போற்றும்வகை
பெற்றளித்த பெருமகனே! பேருலகின் தலைமகனே!
என்நாட்டின் முதலமைச்சாய் எல்லாமும் அறிந்தவரே!
குவலயத்தை அழைத்து வந்து கோவையிலே கூட்டிவைத்து
அறிஞர்களை அரங்கேற்றி அவணிபுகழ் மாநாடாய்
செம்மொழியின் மாநாட்டை சிறப்போடு நடத்திவிட்டாய்
அனைத்துலகும் தமிழ்வாழ அன்னைத்தமிழ் புகழ்மேவ
நாளைய தலைமுறைக்கு நலம்பயக்கும் தேவைகளை
எடுத்தியம்பும் மொழியாக எம்மொழியை வளர்ப்பதற்கு
செம்மொழியாம் தமிழ்மொழியை செகமுழுதும் கற்பதற்கு
மென்பொருளாய்ப் பலவழிகள் மேதினிக்கு வழங்கியுள்ளீர்
மெல்லத்தமிழ் சாகுமென்று மெய்யறியார் புகன்றதனைப்
பொய்யாக்கும் வழிமுறையை பொறுப்போடு செய்துள்ளீர்
தாய்த்தமிழை வளர்ப்பதற்கும் தமிழ்ப்பெயர்கள் சூடுதற்கும்
உலகத்துத் தமிழரெலாம் ஒருமனதாய் முடிவெடுக்க
பெருமளவில் வழிதுலக்கும் பெருமைமிகு மாநாட்டை
இருதுருவம் ஒருங்கிணைந்து இறுமாந்து போற்றுமாறு
பெருமகனாம் தமிழ்வேந்தே! பேருலகில் நீமுடித்தாய்
எண்பத்து ஏழான ஏற்றமிகு அகவையிலே
இருபத்து ஏழென்ற இளமைதவழ் தமிழ்மகனாய்
நீமுடித்த பணியிதனை விஞ்சுதற்கு எவர்வருவார்?
இனியொருவர் பிறப்பதற்கு இவ்வுலகில் வழியுண்டா?
மலைத்துப்போய் நிற்கிறார்கள் மாண்புமிகு சான்றோர்கள்
குறைகாணும் குணக்கேடர் குறுமதிக்கு உரிமையாளர்
இமயமாக முயன்றாலும் நடவாது இவ்வுலகில்;
சத்தியமாய்ச் சொல்லுகின்றேன் சாகாத வரம்படைத்த
சங்கத்தமிழ் பெருமொழியாய் தங்கத்தமிழ் வளர்ந்தோங்கும்
எங்கள் தமிழ் பெருவேந்தே! உங்கள் புகழ் எப்போதும்
பெருமக்கள் போற்றுதலால் பேருலகில் நிலைத்திருக்கும்;
எம்மொழிக்கும் வாய்க்காத இமயமன்ன பெரும்பேறு
எம்தலைவர் எம்மொழிக்குத் தலைமகனாய் வாய்த்ததென்பேன்
“நின்றுபோகிறது மலையின் சிகரம்
நித்தம் வளர்கிறது உங்கள் புகழ் உயரம்”
இஃதுண்மை உலகறிந்த பேருண்மை பெருந்தகையே!
செம்மொழியின் தலைமகனே செகம்போற்றும் பெருமகனே!
உமை நினைந்து போற்றாமல் உய்வில்லை நின்வளர்ப்புத் தொண்டனுக்கு
வாழிவாழி நூற்றாண்டு பலவாக நினது புகழ் வாழிவாழி