“ந ல்ல குடும்பம் பல்கலைக் கழகம். குடும்ப முன்னேற்றமே நாட்டின் முன்னேற்றம். முன்னேற்றம் உடைய குடும்பம் எப்படி இருக்கும் என்பது பற்றிய என் எண்ணமே இந்தச் சிறிய நூல்“ என்று தன்னுடைய குடும்பவிளக்கு நூல் பற்றிய அறிமுகத்தில் எழுதியிருக்கிறார் பாவேந்தர்-புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசன் அவர்கள்.

“இளங்கதிர் கிழக்கில் இன்னும் எழவில்லை.

இரவு போர்த்த இருள் நீங்கவில்லை.

ஆயினும், கேள்வியால் அகலும் மடமைபோல்

நள்ளிரவு மெதுவாய் நகர்ந்து கொண்டிருந்தது.

தொட்டி நீலத்தில் சுண்ணாம்பு கலந்த

கலப்பென இருள்தன் கட்டுக் குலைந்தது.

புலர்ந்திடப் போகும் பொழுது, கட்டிலில்

மலர்ந்தன அந்த மங்கையின் விழிகள்”

--– என்று ‘குடும்ப விளக்கு’த் தொடங்குகிறது.

படிப்பும்- பகுத்தறிவும் கொண்டு கேள்விகளை எழுப்பினால் மடமை விலகி அறிவுத் தெளிவது போல, இருள் விலகி, பொழுது மலரும் அதிகாலை நேரத்தில் இல்லத்தரசி கண் விழித்துத் தன் பணிகளைத் தொடங்குகிறார் என்கிறார் கவிஞர்.

எல்லாப் பெண்களையும் போல, குடும்ப விளக்கில் கவிஞர் காட்டும் அந்த இல்லத்தரசியும் சமையல் பணி, வீட்டு வேலை எல்லாவற்றையும் கவனித்தாலும், அவரின் தனித்திறமை எது என்பதையும் கவிஞர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்

பாடம் சொல்லப் பாவைத் தொடங்கினாள்.

அவள் வாத்திச்சி, அறைவீடு கழகம்.

தவழ்ந்தது தங்கத் தமிழ்ச்சுவை. அள்ளி

விழுங்கினர் பிள்ளைகள்.

-வீட்டில் குழந்தைகள், அம்மா சமைத்த ருசியான உணவை மட்டும் அள்ளி விழுங்கவில்லை. அவள் சொல்லித் தந்த பாடத்தையும், கற்றுக் கொடுத்த தமிழ்ச் சுவையையும் அள்ளி விழுங்குகிறார்கள். இதன் மூலம், அந்த இல்லத்தரசி படித்தவராக இருக்கிறார். அதனால் பிள்ளைகளுக்கும் பாடம் சொல்லிக் கொடுக்கிறார் என்று கல்வியின் அவசியத்தை உணர்த்தி, கல்வி ஒளி பெற்ற தலைமுறையைத் தொடர்ந்து உருவாக்க வேண்டும் என்று அன்றே வலியுறுத்தியிருக்கிறார் புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசன்.

பிள்ளைகளைப் பள்ளிக்கு அனுப்பிவிட்டு, கணவன் தன் கடைக்குச் செல்ல உதவிகள் செய்தபிறகு, ஊர் சென்று திரும்பிய மாமனாருக்கும் வேண்டிய உதவிகள் செய்துவிட்டு, மதிய உணவை சமைக்கத் தொடங்குகிறார் அந்த இல்லத்தரசி.

கொண்டவர்க்கு எது பிடிக்கும்?

குழந்தைகள் எதை விரும்பும்?

தண்டூன்றி நடக்கும் மாமன்

மாமிக்குத் தக்கது என்ன?

உண்பதில் எவர் உடம்புக்கு

எது உதவாது என்றெல்லாம்

கண்டனள், கறிகள் தோறும்

உண்பவர் தம்மைக் கண்டாள்.

-கணவனுக்கு எது பிடிக்கும்? பிள்ளைகள் எதை விரும்பிச் சாப்பிடும்? வயதான மாமனார் மாமியாரின் உடம்புக்கு ஏற்ற உணவு எது? எதையெதை தவிர்க்க வேண்டும் என்பதையெல்லாம் கவனித்து சமைக்கும்போது, இல்லத்தரசியின் பார்வையில் ஒவ்வொரு காய்கறியிலும் அதை விரும்பிச் சாப்பிடுபவர்களின் முகம் தெரிகிறது என்று நயம்படப் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறார் கவிஞர். உணவே மருந்து என்பதை அழகாக விளக்குகிறார்.

அது மட்டுமா? மதியம் வீட்டுக்குச் சாப்பிட வந்த கணவன், “கொஞ்ச நேரம் நீ போய்க் கடையைப் பார்த்துக்கொண்டால், அங்கே வேலை செய்பவர்கள் அவர்களின் வீட்டுக்குப் போய் சாப்பிட்டுவிட்டு வருவார்கள்“ என்று மனைவியிடம் சொல்ல, வீட்டு நிர்வாகத்தைச் சிறப்பாகச் செய்த பெண்மணி, கடைக்குச் சென்று அங்கு வணிகத்தையும் சிறப்பாகக் கவனித்து, கணவன் கடைக்கு வந்ததும் அவனிடம் கணக்குகளை முறையாகப் ஒப்படைத்துத் திரும்புகிறார்.

இரவு நேரம். எல்லா வேலைகளையும் முடித்துவிட்டு, குழந்தைகள்,- பெரியவர் ஆகியோர் உறங்குவதற்குரிய வசதிகளையும் செய்துவிட்டு, மாட்டுக் கொட்டகையையும் ஒரு பார்வை பார்த்துவிட்டு, கதவைத் தாழிட்டு, அறைக்கு வருகிறார் இல்லத்தரசி. அங்கே கணவன் படுத்திருக்கிறார்.

தொண்டையினில் ஒன்றுமே அடைக்க வில்லை.

துணைவனவன் சிறுகனைப்பு கனைக்கலுற்றான்.

அண்டையிலே மங்கை போய், “அத்தான்” என்றாள்.

அத்தானா தூங்கிடுவான். “உட்கார்“ என்றான்.

-இருவருக்குமான இனிய நேரம் அது. வீட்டுச் செலவுகளை எதிர்கொள்ள கணவன் சம்பாதித்துத்தர, வீட்டு வேலைகளையும் குழந்தைகள் பராமரிப்பையும் மனைவி கவனித்துக்கொள்ள, ஒரு நாள் முழுவதும் முடிந்து, ஓய்வான இரவுப் பொழுது. அப்போது கணவனிடம் மனைவி கேட்கிறார்,

“அதிகாலை தொடங்கி நாம் இரவு மட்டும்

அடுக்கடுக்காய் நமதுநலம் சேர்ப்ப தல்லால்

இதுவரை பொதுநலத்துக்கு என்ன செய்தோம்?”

என்பதை நாம் நினைத்துப் பார்ப்பதுவுமில்லை.

-என்கிறார். ஒரு பெண்மணி தனக்காக எதையும் எதிர்பார்க்காமல், வீட்டில் உள்ளவர்களைக் கவனித்துக் கொள்வதற்காகவே எல்லாப் பணிகளையும் இழுத்துப் போட்டு செய்துவிட்டு, இரவில் கிடைத்த தனிமையான நேரத்தில்கூட கணவனிடம், “பொதுநலத்துக்கு நாம் என்ன செய்தோம்?” என்று கேட்கிற பண்பு கொண்டவராக இருக்கிறார். தமிழர் நலத்துக்கு என்னென்ன செய்ய வேண்டும் என்று கணவன் சொல்கிறார். அதன் பிறகே அவர்களின் இனிய நேரம் தொடங்குகிறது.

அந்தக் ‘குடும்ப விளக்கு’ வீட்டுக்கு மட்டுமல்ல, நாட்டுக்கும் வெளிச்சம் தரக்கூடியதாக இருக்கிறது. தமிழர்களின் வாழ்க்கை எப்படி அமைய வேண்டும் என்பதை விளக்கும் இந்தக் கவிதை நூல் பற்றி புரட்சிக்கவிஞர் சொல்வது இதுதான், மிகச் சிறிய குறள் ஓவியம் ‘குடும்ப விளக்கு’.