“எந்தக்
கெட்ட வார்த்தையிலும்
நான் உணர்ந்ததில்லை
உங்கள் உடல் மொழியின்
அப்பட்டத்தை”
என்கிறார் கவிஞர்
பழ. புகழேந்தி!
வன்மத்தை வெளிப்படுத்த -
தன் இழி குணத்தை எடுத்துக்காட்ட -
எவருக்கும் சொற்கள்தாம்
பயன்படும்
என்று நினைத்திருந்தோம்!
பொய்யாக்கி விட்டார்கள்!
அசைவிலும், வளைவிலும், இசைவற்ற உடல்
மொழியிலும்,
ஏளனச் சிரிப்பிலும்
கூட,
தன்னை ஒருவரால் தயக்கமின்றி அடையாளம் காட்ட முடிகிறது!
காயப்பட்டவர் கலங்கவே இல்லை!
“சரிதான், நீங்கள் சொன்னது சரிதான், என்னைத் தாடையில் அடித்தார்கள் என்பது மெய்தான்”
என்று சிரித்துக் கொண்டே சொன்னபோது -
கேட்டவர் கண்கள் கலங்கின!
சொன்னவர் உயரம் கூடிற்று!
மேன்மக்கள் மேன்மக்களே!