சென்னை, செப். 24–

திரா­வி­டர் கழ­கத் தலை­வர் கி.வீர­மணி விடுத்­துள்ள அறிக்கை வரு­மாறு:

இந்­தி­யா­வில், டாக்­டர் அம்­பேத்­கர் தலை­மை­யில் அமைந்த வரை­வுக் கமிட்டி உரு­வாக்­கிய அர­சி­ய­ல­மைப்­புச் சட்­டம் மக்­க­ளா­கிய ‘‘நமக்கு நாமே வழங்­கிக் கொள்­ளும் அர­சி­ய­ல­மைப்­புச் சட்­டம்’’ என்ற பீடி­கை­யோ­டு­தான் தொடங்­கும். அதில் நமது அரசு (எக்­கட்சி ஆட்சி செய்­தா­லும்), ‘இறை­யாண்மை மிக்க, சம­தர்ம, மதச்­சார்­பற்ற, ஜன­நா­ய­கக் குடி­ய­ரசு என்ற கொள்­கை­யின் அடிப்­ப­டை­யின்­கீழ் என்­றும் இயங்கி வரும் அரசு’ என்றே அந்த முக­வுரை, பீடிகை (Preamble) அமைந்­துள்­ளது; இது நமது அடிக்­கட்­டு­மா­னம் (The basic Structure of the Constitution) ஆகும். இதனை எந்த ஆட்­சி­யும் கைவிட முடி­யாது, கூடாது என்­பது உச்­ச­நீ­தி­மன்­றத்­தின், அர­சி­ய­ல­மைப்­புச் சட்­டத்­தின் பல தீர்ப்­பு­கள்­மூ­லம் உறுதி செய்­யப்­பட்­டுள்­ளது.

உச்­ச­நீ­தி­மன்ற நீதி­ப­தி­கள், அர­சி­ய­ல­மைப்­புச் சட்­டத்­திற்கு அப்­பாற்­பட்­ட­வர்­கள் அல்ல!

உச்­ச­நீ­தி­மன்­ற­மும் அதில் தீர்ப்பு எழு­தும் நீதி­ப­தி­க­ளும்­கூட, இந்­தப் பிர­க­ட­னத்­திற்­கும் அர­சி­ய­ல­மைப்­புச் சட்­டத்­திற்­கும் உட்­பட்­ட­வர்­களே தவிர, அப்­பாற்­பட்­ட­வர்­கள் அல்ல.

இரண்­டா­வது, உச்­ச­நீ­தி­மன்­றமோ, உயர்­நீ­தி­மன்­றமோ அர­சு­கள் கொண்டு வந்து நிறை­வேற்­றும் சட்­டம் செல்­லுமா, செல்­லாதா என்று தங்­க­ளுக்கு வந்த வழக்­கு­க­ளில் தீர்ப்­புக் கூற முடி­யுமே தவிர, புதி­தாக சட்­டம் இயற்­றும் அதி­கா­ர­முள்ள சட்­ட­மன்ற, நாடா­ளு­மன்­றத்­தின் அதி­கா­ரங்­களை உச்­ச­நீ­தி­மன்­றமே தமது கையில் எடுத்­துக் கொள்ள முடி­யாது.

மூன்­றா­வ­தாக, அர­சு­க­ளின் கொள்கை முடிவு (Policy Decision) என்ற நிலைப்­பாட்­டில் தலை­யிட உரி­மை­யற்­றவை உச்­ச­நீ­தி­மன்­ற­மும், உயர்­நீ­தி­மன்­றங்­க­ளும் என்­பது காலங்­கா­ல­மாக நடை­மு­றை­யில் இருந்து வரு­கின்ற முறை.

இந்­தியா ஒரு கூட்­டாட்­சியே தவிர,

ஒற்றை அரசு அல்ல!

நான்­கா­வது, மாநி­லங்­கள் என்­பவை ஒன்­றிய அர­சி­டம் கப்­பங்­கட்டி வாழும் பழைய கால சிற்­ற­ர­சு­கள் அல்ல; மாநி­லங்­கள் இணைந்த அமைப்பே இந்­தியா – அதா­வது பார­தம் என்ற கூறு (Article) தான் நமது அர­சி­ய­ல­மைப்­புச் சட்­டத்­தின் முத­லா­வது பிரிவு. (India that is Bharat, Shall be the union of state...).

அதா­வது இந்­தியா ஒரு கூட்­டாட்­சியே (Federal) தவிர, ஒற்றை அரசு (Unitary Government) அல்ல.

அண்­மை­யில், உச்­ச­நீ­தி­மன்­றத்­தில் ஜஸ்­டிஸ் பி.வி.நாக­ரத்­தினா, ஜஸ்­டிஸ் அகஸ்­டின் ஜார்ஜ் மாசிஹ் அமர்வு, நவோ­தயா பள்­ளி­க­ளைத் தமிழ்­நாட்­டில் அமைத்தே தீர­வேண்­டும் என்­றும், அதற்கு நிலங்­க­ளைத் தேட மூன்று மாதக் கெடு என்­றும் கூறி­யி­ருப்­பது எவ்­வ­கை­யில் சட்­டப்­படி சரி­யா­கும்?

1986 இல் ராஜீவ் காந்தி பிர­த­ம­ராக இருந்­த­போது, அறி­விக்­கப்­பட்ட இந்­தத் திட்­டத்­திற்கு அப்­போ­தைய தமிழ்­நாடு அரசு தனது எதிர்ப்­பி­னைத் தெரி­வித்­தது;

கார­ணம், நவோ­தயா பள்ளி என்­பது தமிழ்­நாடு அர­சின் இரு­மொ­ழிக் கொள்­கைக்கு எதி­ரா­னது.

தமிழ், ஆங்­கி­லம் தவிர, இந்தி மொழி­யைத் தமிழ்­நாடு அரசு ஏற்­காது!

இரு மொழிக் கொள்­கையை 1967 இல் அறி­ஞர் அண்ணா தலை­மை­யில் அமைந்த தி.மு.க. அரசு கொள்கை முடி­வாக சட்­ட­மன்­றத்­தில் நிறை­வேற்றி, தமிழ், ஆங்­கி­லம் தவிர, ஹிந்தி மொழி­யைத் தமிழ்­நாடு அரசு ஏற்­காது; கார­ணம், அது ஒரு பண்­பாட்­டுப் படை­யெ­டுப்பு என்­பதை ஒரு­ம­ன­தா­கக் கூறி­ய­தோடு, கடந்த 59 ஆண்­டு­க­ளுக்­கு­மேல், பல கட்சி அர­சு­கள் வந்த நிலை­யி­லும், ஏன் குடி­ய­ர­சுத் தலை­வர் ஆட்சி, ஆளு­நர் ஆட்சி போன்ற இடைக்­கால அர­சு­கள் (டில்லி அர­சு­தான் அவை) வந்­த­போ­தும், இன்­று­வரை அது நடை­மு­றை­யில் உள்ள ஒன்று ஆகும்!

தற்­போ­துள்ள த.வெ.க. அர­சின் கொள்கை முடி­வும்­கூட, இரு மொழிக் கொள்­கை­தான்.

கல்வி என்­பது, முன்பு நெருக்­கடி காலத்­தில் மாநி­லப் பட்­டி­ய­லி­லி­ருந்து ஒத்­தி­சை­வுப் பட்­டி­ய­லுக்கு (Concurrent List) மாற்­றப்­பட்ட ஒன்று.

அதன்­ப­டி­கூட, அது யூனி­யன் லிஸ்ட் என்ற ஒன்­றி­யப் பட்­டி­ய­லுக்கு மாற்­றப்­ப­ட­வில்லை; எனவே, மாநி­லக் கல்­வி­யைத் தன்­னிச்­சை­யாக எடுத்­துக்­கொண்டு, ஒன்­றிய அர­சின் திணிப்­பு­களை ஏற்க மறுக்­கும் எந்த மாநில அரசு மீதும், தனது திட்­ட­மான ஹிந்தி, சமஸ்­கி­ரு­தத்தை த் திணிக்க ஒன்­றிய அர­சுக்கு ஒரு­போ­தும் அதி­கா­ரம் கிடை­யாது!

இந்­தி­யைச் சொல்­லிக் கொடுக்­கும் தனி அமைப்­பு­க­ளைத் தமிழ்­நாடு அரசு தடுக்­க­வில்லை!

இத்­தனை சட்­டத் தெளி­வு­க­ளும், நடை­மு­றை­யும் பின்­பற்­றப்­ப­டும் இப்­பி­ரச்­சி­னை­யில், மொழி என்­பது உணர்­வுப்­பூர்­வ­மான ஒன்று என்று தெரிந்­தும், ‘‘ஏன், ஹிந்­திப் படித்­தால் என்ன?’ என்று கேட்டு, இத்­த­கைய திணிப்­பு­க­ளைக் கொண்­டு­வர முயற்­சிப்­பது ஏற்­கத்­தக்­க­தல்ல. ஹிந்­தி­யைச் சொல்­லிக் கொடுக்­கும் தனி அமைப்­பு­க­ளைத் தமிழ்­நாடு அரசு தடுக்­க­வில்லை.

(எடுத்­துக்­காட்டு: தட்­சண பாரத, ஹிந்தி பிரச்­சார சபாக்­கள், சி.பி.எஸ்.இ. பள்­ளி­கள் உள்­ளன).

‘தமிழ்­நாட்­டில் உள்ள ஒவ்­வொரு மாவட்­டத்­தி­லும் ஒன்­றிய அர­சின் நிதி­யால் செயல்­ப­டும் நவோ­தயா பள்­ளி­களை நிறு­வ­வேண்­டும்’ என சென்னை உயர்­நீ­தி­மன்­றம் உத்­த­ர­விட்­டி­ருந்­ததை எதிர்த்து, தமிழ்­நாடு அரசு தரப்­பில் உச்­ச­நீ­தி­மன்­றத்­தில் மனு தாக்­கல் செய்­யப்­பட்­டது.

கடந்த முறை இவ்­வ­ழக்கை விசா­ரித்த உச்­ச­நீ­தி­மன்ற அமர்வு, தமிழ்­நாட்­டில் நவோ­தயா பள்­ளி­களை அமைப்­ப­தற்கு, இடங்­க­ளைத் தேர்வு செய்­வது தொடர்­பாக மூன்று வாரத்­திற்­குள் விளக்­கம் அளிக்­க­வேண்­டும் என்று தமிழ்­நாடு அர­சுக்கு உத்­த­ர­விட்­டி­ருந்­தது.

மேலும், நவோ­தயா பள்­ளி­க­ளைத் தமிழ்­நாடு மட்­டும், புறக்­க­ணிப்­பது ஏன்? என்று கேள்வி கேட்­டுள்­ளது!

தமிழ்­நாடு அரசு சார்­பில் வாதா­டிய மூத்த வழக்­கு­ரை­ஞர் ஜெய்­தீப் குப்தா, சரி­யான வாதத்தை மிகத் துல்­லி­ய­மாக உச்­ச­நீ­தி­மன்ற நீதி­ப­தி­கள் முன் வைத்­துள்­ளார்!

ஒன்­றிய அர­சின் கொள்­கையை அமல்­ப­டுத்­து­மாறு

நீதி­மன்­றம் ஒரு மாநி­லத்­தைக் கட்­டா­யப்­ப­டுத்த முடி­யாது!

‘‘தமிழ்­நாடு தற்­போது இரு மொழிக் கொள்­கை­யைப் பின்­பற்றி வரு­கி­றது.

நவோ­தயா பள்­ளி­க­ளில் மும்­மொ­ழிக் கொள்கை பின்­பற்­றப்­பட்டு வரு­கி­றது. மேலும், ஹிந்­தி­யும், அப்­பள்­ளி­க­ளில் இடம்­பெ­று­வ­தைத்­தான் அரசு தீர்க்­க­மாக எதிர்க்­கி­றது.

இந்த விவ­கா­ரம் வெறும் ஹிந்தி தொடர்­பா­னது மட்­டு­மல்ல; மாநி­லத்­தின் கொள்கை வகுக்­கும் அதி­கா­ரம்; மற்­றும் கூட்­டாட்­சித் தத்­து­வம் தொடர்­பா­ன­தும் ஆகும்.

நவோ­தயா பள்­ளி­க­ளை­வி­டச் சிறந்த கல்­வியை (தமிழ்­நாடு) மாநில அரசே வழங்கி வரு­கி­றது.

தவிர, நவோ­தயா பள்­ளி­கள் திட்­டம் மாநி­லங்­க­ளுக்­குக் கட்­டா­ய­மில்லை என்­ப­தால், ஒன்­றிய அர­சின் கொள்­கையை அமல்­ப­டுத்­து­மாறு நீதி­மன்­றம் ஒரு மாநி­லத்­தைக் கட்­டா­யப்­ப­டுத்த முடி­யாது.

நவோ­தயா பள்­ளி­கள் தமிழ்­நாட்­டில் கூடு­தல் நிதிச் சுமை.

எந்­தச் சட்­டப் பிரி­வின்­கீழ்

ஏற்­றுக் கொள்­ளத் தகுந்­தது?

இதில் குறுக்­கிட்ட நீதி­பதி திரு­மதி பி.வி.நாக­ரத்­தினா அவர்­கள், ‘‘உங்­கள் மன நிலையை மாற்­றிக் கொள்ள வேண்­டும். தமிழ்­நாட்­டில் ஹிந்தி மொழி கற்­பிப்­பதை முற்­றி­லும் தவிர்க்க முடி­யாது’’ என்று கூறி­யி­ருப்­பது எந்­தச் சட்­டப் பிரி­வின்­கீழ் ஏற்­றுக் கொள்­ளத் தகுந்­தது என்று விளக்­கு­வாரா?

தேவை­யில்­லா­மல், ‘குள­விக் கூட்­டில் கைவி­டு­வது’ போன்று உச்­ச­நீ­தி­மன்ற நீதி­ப­தி­கள் கூற­லாமா?

மாண்­புக்­கு­ரிய ஜஸ்­டிஸ் பி.வி.நாக­ரத்­தினா அவர்­க­ளுக்­குக் கனி­வு­டன் தெரி­வித்­துக் கொள்­கி­றோம்.

1937–1938 ஆம் ஆண்டு தமிழ்­நாட்­டில் அது­வரை இல்­லாத கட்­டாய ஹிந்­தி­யைப் பள்­ளி­க­ளில் திணித்த அன்­றைய சென்னை மாகாண முத­ல­மைச்­சர் ‘சிறீ­மான்’ சி.இரா­ஜ­கோ­பா­லாச்­சா­ரி­யார் அவர்­களே, 1967–களில் தமிழ்­நாட்­டில், ‘‘Hindi Never, English Ever’’ என்று முழங்­கி­ய­வர் என்ற வர­லாற்றை அறி­ய­வேண்­டும்.

சமஸ்­கி­ருத கலாச்­சா­ரத்­தி­னைத் திணிக்­கக் கால்­கோள் விழா செய்ய முயற்­சிக்­க­லாமா?

உச்­ச­நீ­தி­மன்ற நீதி­ப­தி­கள் இப்­படி ஹிந்­தித்திணிப்பு என்ற வட மொழி சமஸ்­கி­ருத கலாச்­சா­ரத்­தி­னைத் திணிக்­கக் கால்­கோள் விழா செய்ய முயற்­சிக்­க­லாமா?

இது அர­சி­ய­ல­மைப்­புச் சட்ட விரோ­தம் மட்­டு­மல்ல; மக்­க­ளாட்­சி­யின் மாநில உரி­மை­கள் – பண்­பாட்­டுப் பாது­காப்பு உரி­மை­கள் பறிப்­பும் ஆகும்! இது தேவை­யின்றி, கிளர்ச்­சி­க­ளுக்கு வழி­வ­குப்­ப­தா­கி­வி­டும்!

அமை­திப் பூங்­கா­வான தமிழ்­நாட்­டில், விரும்­பத்­த­காத ஒரு நிலையை உரு­வாக்­கக் கூடாது. அமை­திக்­குப் பங்­கம் ஏற்­ப­டும் நிலை உரு­வா­கும் நிலை தவிர்க்­கப்­பட வேண்­டும். இம்­மா­திரி திணிப்பு முயற்­சி­கள் கூடாது.

ஏற்­றுக்­கொள்­ளத்­தக்­க­தல்ல!

அது­வும் கொள்கை முடி­வு­க­ளுக்கு எதி­ராக நீதி­மன்­றம் சொல்­வ­தும், நிபந்­தனை விதிப்­ப­தும் ஏற்­றுக்­கொள்­ளத்­தக்­க­தல்ல!

வேலியே, பயிரை மேய எத்­த­னிக்­க­லாமா?

இவ்­வாறு கி.வீர­மணி தெரி­வித்­துள்­ளார்.