புதிய தமிழ்நாடு அரசு, பொது வாழ்க்கையில் புதிய அணுகுமுறையையும் செயல்துடிப்பையும் கொண்டுவருவதற்கு உரிமை பெற்றுள்ளது. ஆனால், தலைப்புச் செய்திகளில் இடம்பிடிக்கும் முழக்கங்கள் அரசின் செயல்பாட்டை அளவிடும் அளவுகோலாக இருக்க முடியாது. மாற்றத்தை உறுதி செய்வதாகக் கூறி ஆட்சிக்கு வந்த அரசு, அரசியல் நாடகங்களின் மூலம் அல்ல; மக்களின் வாழ்க்கையில் ஏற்படுத்தும் முன்னேற்றங்களின் மூலமே அதை நிரூபிக்க வேண்டும்.
தமிழ்நாட்டு மக்கள் ஒரு கட்சிக்காக வாக்களிக்கவில்லை. அவர்கள் ஒரு அரசைத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறார்கள். இந்த வேறுபாடு வெளிப்படையாகத் தெரிந்திருக்க வேண்டும். ஆனால், புதிய அரசு பதவியேற்ற பிறகு, பெரும்பகுதி தேர்தல் பிரச்சாரத்தைப் போலவே நீண்டு கொண்டி ருப்பதைப் பார்க்க முடிகிறது.
அதிகப்படியான உணர்ச்சிகள், கூர்மையான முழக்கங்கள், கவனமாகத் திட்டமிடப்பட்ட பரிமாற்றங்கள் ஆகியவை அடுத்தடுத்த அரசியல் தருணங்களைத் தேடும் முயற்சியாகத் தெரிகின்றன. ஆனால், ஜனநாயக நிர்வாகத்தின் உண்மையான பணி என்பது அளவிடக்கூடிய வாக்குறுதிகள், நிர்வாகத் தெளிவு மற்றும் அதிகாரத்தைப் பொறுப்புடன் பயன்படுத்தும் நிறுவனங்களுக்கு மதிப்பு அளிப்பது ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டதாக இருக்க வேண்டும். இவை மெல்ல மெல்ல பழைய நினைவுகளாக மாறிவிடக் கூடாது.
இது மாற்றத்துக்கு எதிரான வாதம் அல்ல. தமிழ்நாட்டு வாக்காளர்களுக்கு மாற்றத்தை எதிர்பார்க்கும் முழு உரிமையும் உள்ளது. குறிப்பாக, நீண்ட காலமாக நிலவி வரும் அரசியல் அமைப்புக்கு மாற்றாக புதிய தலைமுறை அரசியல் வர வேண்டும் என்று எதிர்பார்த்த பல இளம் வாக்காளர்கள் உள்ளனர். புதிய அணுகுமுறையுடன் பொது தலைமை உருவாக வேண்டும் என்று அவர்கள் விரும்பியது தவறானதல்ல. ஆனால், புதிய அரசு எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதில்தான் உண்மையான சோதனை உள்ளது. தலைவர்களைக் கொண்டாடுவதன் அளவைக் கொண்டு அரசு மதிப்பிடப்படக் கூடாது; அது அளிக்கும் பதில்களின் தரத்தைக் கொண்டே மதிப்பிடப்பட வேண்டும்.
தமிழ்நாடு சட்டப்பேரவை என்பது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகள் மக்களுக்காகப் பேசும் ஒரு ஜனநாயக மேடை. பாதுகாப்பான சாலைகள், நல்ல பள்ளிகள், முறையாகச் செயல்படும் மருத்துவமனைகள், நம்பகமான வேலைவாய்ப்புகள், மலிவு விலையில் உணவு, அரசியல் ஆதரவின்றி அனைவருக்கும் கிடைக்கும் நீதி ஆகியவற்றை மக்கள் எதிர்பார்க் கிறார்கள்.
தமிழ்நாட்டின் அரசியலில் அதிகாரம் பெற்றவர்களுக்கும், அதேபோல் எதிர்க்கட்சியில் இருப்பவர்களுக்கும் இதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய பொறுப்பு உள்ளது. சட்டப்பேரவையின் வரலாற்றில் கருத்தியல் மோதல்கள், சமூக நீதி, கூட்டாட்சிக் கொள்கை, நலத்திட்டங்கள் மற்றும் விளிம்புநிலை மக்களின் உரிமைகள் தொடர்பான கடுமையான விவாதங்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. மொழி கூர்மையாக இருக்கலாம். ஆனால், சிறந்த நாடாளுமன்ற விவாதங்கள் உண்மை, நினைவாற்றல் மற்றும் வாதத்தின் அடிப்படையிலேயே நடைபெறும்.
சட்டப்பேரவை நடவடிக்கைகள் ஒரு ஜனநாயக வாய்ப்பு. தேர்தல் முடிந்த பிறகும் அது நீடிக்கிறது. எதிர்க்கட்சியினரின் விமர்சனங்களை விசாரணைக்கு அப்பாற்பட்டதாகக் கருதக்கூடாது. அறிவிப்புகளுக்குப் பதிலாக தெளிவான பதில்கள் வழங்கப்பட வேண்டும். அமைச்சர்கள் தங்களு டைய துறைகளைப் பற்றி முழுமையாகத் தெரிந்திருக்க வேண்டும். பொதுமக்களின் பணம் செலவிடப்படும் விதம் வெளிப்படையாக இருக்க வேண்டும். காவல்துறை நடவடிக்கைகள், விசாரணைகளின் நிலை, திட்டங்களின் முடிவுகள் ஆகியவை ஆய்வுக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டும்.
ஒரு அமைச்சர் கருத்தை உயர்த்தி பேசுவது மட்டும் பிரச்சினையல்ல. ஆனால், ஒரு அமைச்சரவை ஒட்டுமொத்தமாக ஒரே குரலில் மட்டுமே பேசுவது பிரச்சினையாக இருக்கலாம். தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டும் குரல்கள் மீண்டும் மீண்டும் ஒதுக்கப்படும்போது, நிர்வாகத்தின் மீது நம்பிக்கை குறைந்து விடும். ஒவ்வொரு வாக்குறுதிக்கும் போதிய நிதி ஒதுக்கீடு இருக்க வேண்டும். ஒவ்வொரு அறிவிப்புக்கும் ஒரு காலக்கெடு இருக்க வேண்டும். ஒவ்வொரு தோல்விக்கும் அதற்குரிய பொறுப்பு நிர்ணயிக்கப்பட வேண்டும். தேர்தல் முடிவுடன் குற்றச்சாட்டுகளை முன்வைப்பதை நிறுத்திவிட்டு, அதன் பின்னர் செயல்பாடுகளின் அடிப்படையில் மதிப்பிடப்பட வேண்டும்.
முதல் முறையாக ஆட்சிக்கு வரும் நிர்வாகத்தில், அமைச்சர்கள் தங்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ள துறைகளின் அளவையும் சிக்கல்களையும் அறிந்துகொள்ள சிறிது காலம் தேவைப்படலாம். அதில்தவறு இல்லை. ஆனால், அந்தக் குறையை விரைவாக சரிசெய்ய வேண்டும். அமைச்சர்களுக்கு முக்கியக் கொள்கை விவரங் கள், பயிற்சி பெற்ற கொள்கைக் குழுக்கள், துறை வாரியான ஆய்வுகள், ஆலோசனைகள் மற்றும் குடிமக்களின் கருத்துகளைப் பெறும் முறைகள் ஆகியவை இருக்க வேண்டும். இலக்குகள் மற்றும் முன்னேற் றம் அல்லது தோல்வி குறித்து முறையாகத் தகவல் வெளியிடப்பட வேண்டும்.
தற்போதைய மாநில அரசு நிர்வாகம் நலத்திட்டங்கள், முதலீடு, பெண்களின் பாதுகாப்பு மற்றும் போதைப்பொருள் கட்டுப்பாடு உள்ளிட்ட பல்வேறு நடவடிக்கைகளை அறிவித்துள்ளது.
இவற்றில் சில நடவடிக்கைகள் நியாயமான முறையில் பரிசீலிக்கப்பட வேண்டியவை. விரிவுபடுத்தப்பட்ட மின்சார
ஆதரவு, பயிர்க்கடன் நிவாரணம், குறிப்பிட்ட டாஸ்மாக் (TASMAC) விற்பனை நிலையங்களை மூடுதல், போதைப்பொருள் தடுப்பு நடவடிக்கைகள் போன்றவை இதில் அடங்கும். ஆனால், அறிவிப்புகள் மட்டும் போதாது. முக்கியமான பல வாக்குறுதிகள் இன்னும் முழுமையாக செயல்படுத்தப்படவில்லை அல்லது ஒரு பகுதி மட்டுமே நிதி ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டுள்ளது.
உதாரணமாக, மாதாந்திர உதவித்தொகையை அதிகரிப்பது, அரசு வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்குவது, கட்டணமில்லா பயண வசதியை விரிவுபடுத்துவது போன்றவை குறிப்பிடத்தக்கவை. பெண்களுக்கான இலவசப் பயணத் திட்டம் குறித்தும் அரசு நிதிச் சுமையை காரணமாகக் குறிப்பிட்டுள்ளது. அதே நேரத்தில், உள்கட்டமைப்பு மேம்பாடு மற்றும் விரிவாக்கத் திட்டங்களை அறிவித்து வருகிறது. இவை அனைத்தும் நடைமுறையில் எவ்வாறு செயல்படுத்தப்படுகின்றன என்பதுதான் முக்கியம்.
வாக்குறுதி என்பது ஒரு சடங்கு ஆவணம் அல்ல; அது பொதுமக்களிடம் அளிக்கப்படும் ஒரு பொது உறுதிமொழி. ஒரு வாக்குறுதியின் செலவு ஏற்க முடியாத அளவுக்கு அதிகமாக இருந்தால், அதற்கான கணக்கீடு வெளிப்படையாக வெளியிடப்பட வேண்டும். திட்டம் மாற்றப்பட்டிருந்தால், புதிய விதிமுறைகள் தெளிவாகக் கூறப்பட வேண்டும். அதை நிறைவேற்ற முடிய வில்லை என்றால், அதற்கான காரணத்தை மக்களிடம் தெரிவிக்க வேண்டும். இல்லையெனில், வாக்குறுதிகளைப் பாதுகாப்பது போல் பேசிக்கொண்டே அதன் அடிப்படைக் கருத்தை அமைதியாக கைவிடுவது போன்ற நிலை உருவாகும்.
வன்முறை மற்றும் குற்றங்களைவிட முக்கியமான பிரச்சினை வேறு எதுவும் இல்லை. குடும்பங்கள் தங்கள் குழந்தைகள் போதைப்பொருள், அச்சுறுத்தல் மற்றும் குற்றவியல் வலைப்பின்னல்களில் சிக்கிக்கொள்வதை விரும்புவதில்லை. பொதுமக்களின் பாதுகாப்பை அளவிடக்கூடிய நிர்வாகக் குறியீடாக அரசு கருத வேண்டும். அதிகரித்து வரும் போதைப்பொருள் பயன்பாட்டை வெறும் சில கைது நடவடிக்கைகளால் மட்டுமே கட்டுப்படுத்த முடியாது. பல துறைகளை உள்ளடக்கிய சட்டங்கள், பொது சுகாதாரத் தலையீடுகள், மறுவாழ்வு, சட்ட அமலாக்கம் மற்றும் பெற்றோர் ஆலோசனை ஆகியவை ஒருங்கிணைந்து செயல்பட வேண்டும். இது நீண்ட கால முயற்சியாக இருக்கலாம்; ஆனால் நல்ல நிர்வாகத்திற்கான அடிப்படையாக இது அமைகிறது.
போதைப்பொருள் தடுப்புக் குழுக்கள், தடுப்பு நடவடிக்கைகள் மற்றும் மறுவாழ்வு முயற்சிகளையும் நிர்வாகம் அறிவித்துள்ளது. அவை தொடங்கப்பட வேண்டிய அவசியமான நடவடிக்கைகள். ஆனால், கைது எண்ணிக்கைகள் மற்றும் கைப்பற்றப்பட்ட போதைப்பொருட்களின் அளவு மட்டுமே வெற்றிக்கான இறுதி அளவுகோலாக இருக்க முடியாது. அதிகமான கைது
நடவடிக்கைகள் சிறந்த சட்ட அமலாக்கத்தைக் காட்டக்கூடும்; அதே நேரத்தில் ஒரு பெரிய பிரச்சினை இருப்பதையும் அவை வெளிப்படுத்தலாம். போதைப்பொருள் கடத்தல் வலைப்பின்னல்கள் உண்மையில் முறியடிக்கப்படுகிறதா, இளைஞர்கள் பயனுள்ள சிகிச்சையைப் பெறுகிறார்களா, மீண்டும் குற்றத்தில்ஈடுபடுபவர்களின் எண்ணிக்கை குறைகிறதா, வன்முறை குறைகிறதா என்பதையும் கண்காணிக்க வேண்டும்.
பொதுப் பாதுகாப்பு குறித்த மாதாந்திர அறிக்கையை அரசு வெளியிட வேண்டும். அதில் போதைப்பொருள் வழக்குகள், கைது நடவடிக்கைகள், காவல்துறை நடவடிக்கைகள், மீண்டும் குற்றத்தில் ஈடுபடுவோரின் எண்ணிக்கை, பாலியல் குற்றங்கள், பெண்கள் பாதுகாப்பு குறி யீடுகள் மற்றும் முக்கிய விசாரணைகளின் நிலை ஆகியவை இடம்பெற வேண்டும். அரசியல் ரீதியாக செல்வாக்கு பெற்றவர்களுக்காக வேறு விதமான அளவுகோல்கள் பயன்படுத்தப்படுகிறதா என்பதையும் அந்த அறிக்கை வெளிப்படுத்த வேண்டும். ஒரே விதமான தரநிலைகள் அனைவருக்கும் பொருந்த வேண்டும். செல்வாக்கு பெற்றவர்களுக்கு மட்டும் சகிப்புத்தன்மை காட்டப்படும் நிலையில் ஜனநாயகம் வலுப்பெறாது.
தமிழ்நாட்டின் இளம் வாக்காளர்கள், தேர்தல் நாளுக்குப் பிறகு மீதமுள்ள குடிமக்களுக்கான மிக முக்கியமான பணியை இப்போது மேற்கொள்ள வேண்டும். புதிய தலைவரை ஆதரிப்பதற்கு அவர்கள் தங்கள் தீர்ப்பை முழுமையாக விட்டுக்கொடுக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. பாராட்டுவது மௌனமாக இருப்பதைக் குறிக்காது. உணர்ச்சி என்பது ஒரு ஜனநாயகத்தின் ஒரு பகுதியாக இருக்கலாம்; ஆனால் ஜனநாயகம் என்பது ஒரு பொறுப்பும் கூட.
தமிழ்நாட்டின் சாதனைகள் ஒரே ஒரு தலைவரால் உருவாக்கப்பட்டவை அல்ல. தி.மு.க. தனது சமூகநீதி பாரம்பரியத்தையும் பொது வளர்ச்சி மாதிரியையும் உருவாக்கியுள்ளது. அ.தி.மு.க.வும் தனது ஆட்சிக்காலத்தில் பல்வேறு நிர்வாகத் திட்டங் களையும் கொள்கைகளையும் செயல்படுத்தியுள்ளது. மற்ற சிறிய கட்சிகளும் சமூக நீதி உள்ளிட்ட பல்வேறு விஷயங்களில் முக்கிய பங்களிப்புகளைச் செய்துள்ளன. அவற்றின் வரலாற்றுப் பங்க ளிப்புகள் விமர்சனத்திற்கு அப்பாற்பட்டவை என்று சொல்ல முடியாது. ஆனால், ஒரே ஒரு கட்சியால் மட்டும் தமிழ்நாட்டின் ஜனநாயக மரபு உருவாக்கப்படவில்லை. தற்போது எந்தக் கட்சி ஆட்சியில் இருக்கிறதோ, அந்தக் கட்சிக்கு மட்டும் சொந்த மானதுமல்ல. அது தமிழ்நாட்டு மக்கள் அனைவருக்கும் சொந்தமானது.